Τις τελευταίες μέρες βρέθηκα και γω στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων, όντας και ‘γω αγανακτισμένος. Όμως το συλλογικό πνευματικό μας επίπεδο είναι επιεικώς απαράδεκτο, γαμώ την αγανάκτηση μου… Είναι έκδηλη μια γενικότερη νοητική ανεπάρκεια. Είμαστε βαθιά διαποτισμένοι από την σαπίλα που μας ταΐζουν τόσα χρόνια τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και από το βλακώδες καταναλωτικό life style. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι είμαστε βουτηγμένοι μέσα στα σκατά και το κακό είναι ότι τα συνηθίσαμε τόσο που νιώθουμε άβολα ακόμη και στην ιδέα να βγούμε από αυτά. Αν το καταλάβουμε αυτό θα είναι ένα πρώτο βήμα προόδου.
Βρήκαν ευκαιρία οι περιπτεράδες και οι καντινιέρηδες να κάνουν χρυσές δουλειές με τους αγανακτισμένους. Οι καντινιέρηδες μάλιστα μαζεύτηκαν σαν τους γύπες γύρω από το πτώμα. Έλεος κύριοι και λίγη τσίπα. Για επανάσταση μαζευτήκαμε, όχι για πανηγύρι. Επανάσταση με hot dog, μπυρίτσες και χαβαλέ δεν γίνεται. Αυτές οι περιστάσεις δεν είναι κατάλληλες ούτε για καταναλωτισμό, ούτε για να βγάζουν κάποιοι το μεροκαματάκι τους. Σε λίγο θα μας στέλνουν και προσφορές διανυκτέρευσης τίποτε 5άστερα ξενοδοχεία από τα πέριξ. Άμα έχεις σκοπό να μείνεις με τις ώρες ή να διανυκτερεύσεις στις πλατείες να πάρεις την σκηνούλα σου, το σλίπιγκμπαγκ σου, να φτιάξεις σαντουιτσάκια, να πάρεις νεράκι και καφεδάκι από το σπίτι σου. Θα σου έρθει και πιο οικονομικά.
Με κραυγές και με παλαμάκια θα καταλήξουμε στα ίδια. Με ποδηλασίες, με συναυλίες, με μπυρίτσες και hot dog θα καταντήσουμε πανηγυράκι. Με μούντζες σε αόριστους Μαυρογιαλούρους, με τετριμμένα συνθηματάκια και με αόριστες δηλώσεις του τύπου "δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε, δεν πουλάμε…" δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα. Όπως λέει και το λαϊκό άσμα "…δηλώσεις που μείνανε δηλώσεις". Ήδη η ομιλία ορισμένων άρχισε να θυμίζει έντονα τον ξύλινο λόγο των πολιτικών και των εργατοπατέρων. Δηλώσεις άνευ ουσίας, σε λάθος παραλήπτες… ΑΙΤΗΜΑΤΑ; Σε ποιους; Στους ξεπουλημένους και διορισμένους νεοταξικούς υπαλλήλους;
Η αλήθεια είναι ότι δεν φτάνουν οι αγανακτισμένες συγκεντρώσεις. Τι να πετύχουν μόνο οι συγκεντρώσεις; Δεν σκιάζεται το σύστημα από δαύτες. Χρειάζεται δράση. Αληθινή δράση. Δράση που να πηγάζει από γνώση. Γνώση του τι πραγματικά φταίει, τι πραγματικά θέλεις και πως πραγματικά θα το πετύχεις. Η αγανάκτηση και η οργή δεν είναι γνώση, όπως ο πόνος δεν είναι γνώση. Μπορεί να πονάς, αλλά όσο κ’ αν πονάς και ουρλιάζεις δεν πετυχένεις να σταματήσεις τον πόνο όταν αγνοείς τις πραγματικές του αιτίες.
Η οχλαγωγία δεν είναι Άμεση Δημοκρατία. Στις λαϊκές συνελεύσεις χρειάζεται οργάνωση και γνώθι σ’ εαυτόν απ’ όλους. Καταλαβαίνω ότι αυτές είναι πρωτόγνωρες διαδικασίες για τους περισσότερους, αλλά αν συνεχίσουμε σαν μπουλούκι δεν θα καταλήξουμε πουθενά. Χρειάζονται συγκεκριμένα θέματα συζήτησης και όχι ακατάσχετοι ψυχοθεραπευτικοί μονόλογοι. Δεν χρειάζονται να γίνονται οι συνελεύσεις απλώς για να γίνονται. Δεν χρειαζόμαστε άλλες ψευδαισθήσεις.
Χρειάζεται μεθοδολογία. Πρέπει να ορίσουμε συγκεκριμένες διαδικασίες. Ας γίνεται μια ψηφοφορία πριν από κάθε συνέλευση για τα θέματα που θέλουμε να συζητήσουμε. Υπάρχουν απλά εργαλεία για αυτό, ας τα χρησιμοποιήσουμε. Υπάρχει το διαδίκτυο για όσους το χρησιμοποιούν. Για τους υπόλοιπους μπορεί να υπάρξει ένας απλός πίνακας ανακοινώσεων όπου θα προτείνουν και θα ψηφίζουν τα θέματα που θέλουν. Κατόπιν όλοι πρέπει να σεβόμαστε την θεματολογία της κάθε συνέλευσης μην μιλώντας για άσχετα θέματα. Αν δεν έχουμε να πούμε κάτι συγκεκριμένο επί του θέματος καλύτερα να μην μιλάμε. Χρειαζόμαστε λιτότητα λόγων και πληθώρα έργων.
Αν καταλάβαμε τις πλατειές με σκοπό να μείνουμε σ’ αυτές πρέπει να οργανωθούμε. Αν θέλουμε να προσελκύσουμε κόσμο ας προβούμε σε ενέργειες πρακτικές και με όφελος. Στις πόλεις πλέον υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι. Ας τους πλησιάσουμε και ας τους πούμε πως είμαστε μαζί τους. Ας οργανώσουμε καθημερινή σίτιση για τους άστεγους και για τους ανθρώπους που θα μένουν στις πλατείες. Αν θέλουμε μπορούμε να διοργανώνουμε καθημερινό μαγείρεμα. Άκουσα ότι στην Ισπανία πολλοί εστιάτορες προσφέρουν στις συγκεντρώσεις το φαγητό που τους περισσεύει. Ας ψάξουμε και εδώ για ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν. Οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει ο καθένας θα είναι χρήσιμο.
Χρειάζεται επίσης να μορφωθεί ο κόσμος, να μάθει την αλήθεια. Πολύς κόσμος δεν έχει την δυνατότητα πρόσβασης στο ιντερνέτ. Χρειάζεται να δει και να διαβάσει αυτά που δεν μπορεί να δει στα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Στις πλατείες των αγανακτισμένων είναι η ευκαιρία. Χρειάζεται άμεση διοργάνωση, προβολή και συζήτηση, ταινιών και ντοκιμαντέρ που εκθέτουν την ουσία του χρήματος και τα αφανή συμφέροντα που κυβερνούν πραγματικά τον κόσμο.
Τελικά αν πραγματικά θέλουμε να χτυπήσουμε το σύστημα πρέπει και να συζητήσουμε για ουσιαστικές μεθόδους και να είμαστε αποφασισμένοι να τις εφαρμόσουμε. Ας συζητήσουμε για BANK RUN, για στάση πληρωμών, για αχρήματα δίκτυα συναλλαγών, για πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει και να διαχειριστεί το σύστημα. Έτσι θα πέσει το κατεστημένο. Έτσι θα αλλάξει το σύστημα. Ας συζητήσουμε και για συστήματα που θα θέλαμε να εφαρμοστούν. Ας συζητήσουμε για Αχρήματες Οικονομίες. Ας προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, μόνο που πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε ως τώρα, δηλαδή αυτά που μας έμαθαν να ξέρουμε. Τίποτα δεν είναι ανέφικτο. Όλα ξεκινάν απ’ το μυαλό μας.
Αυτοί που θέλουν αλλαγές πρέπει να ξέρουν ακριβώς, τι θέλουν και τι δεν θέλουν. Πρέπει να αναλογιστούν το κόστος αλλά και τα κέρδη των επιλογών τους. Πρέπει επίσης να είναι αποφασισμένοι να επωμιστούν το κόστος των επιλογών τους. Πρέπει να είναι πρόθυμοι να εργαστούν και να δράσουν για αυτά που θέλουν. Ο ατομισμός πεθαίνει, η συλλογικότητα γεννιέται. Όσοι παραμείνουν προσκολλημένοι στο εγώ τους θα πεθάνουν μαζί του…
Ο μόνος δρόμος για τους διανοουμένους είναι ο δρόμος του Γκάντι. Ο δρόμος της μη συνεργασίας. Άλμπερτ Άινσταϊν
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου