Michael Design

Δημόσια κριτική στα κείμενα του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

2011-07-17T08:05:00.002+03:00

Δημοσιεύω εδώ την απάντηση μου στο άρθρο του κυρίου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ "Ο αντιπερισπασμός της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου". Προφανώς οι απόψεις μου θεωρήθηκαν απαράδεκτες από τους υπεύθυνους του blog ΥΔΡΟΧΟΟΣ-ΕΑΜ Β' και έτσι δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ.

Ένα πράγμα στο οποίο είμαι αλλεργικός είναι οι νοητικές κωλοτούμπες. Οι απόψεις που κάνουν περιστροφές 180-360^ο γύρω από τον εαυτό τους. Οι απόψεις εκείνες δηλαδή, που ακυρώνουν τις προγενέστερες τους, ωσάν αυτές να μην ειπώθηκαν ποτέ. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν νοητικές κωλοτούμπες ακόμη και απ’ την μια στιγμή στην άλλη. Πραγματικοί ταλαντούχοι ζογκλέρ και ταχυδακτυλουργοί της σκέψης. Η απήχηση τέτοιου είδους ταχυδακτυλουργικών απόψεων βασίζεται κυρίως στην κοντή και επιλεκτική μνήμη τόσο των εκφραστών τους όσο και των ακροατών τους. Η κοντή και επιλεκτική μνήμη σε συνδυασμό με τον μεγαλοϊδεατισμό, παράγουν πολλές φορές ένα δηλητήριο άκρως επικίνδυνο, για τις αμαθείς μάζες που φανατίζονται εύκολα.

Η πρώτη μου επαφή με τα συγγράμματα του κυρίου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ ήταν μέσα από το έργο του ΥΔΡΟΧΟΟΣ. Μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα από τον χειμαρρώδη λόγο, την μεστότητα σκέψης, έκφρασης και επιχειρηματολογίας που εκδηλώνονταν μέσα από αυτό το έργο του συγγραφέα, αν και δεν συμφώνησα σε όλες τις ενδεδειγμένες κατ’ αυτόν λύσεις. Έκτοτε παρακολουθώ όσο μπορώ τα κείμενα του. Ο γραπτός λόγος του εξακολουθεί να είναι χειμαρρώδης και εντυπωσιακός. Αυτό όμως που διαπιστώνω πλέον με λύπη, είναι αφενός η απουσία ουσιαστικών προτάσεων προς τους αναγνώστες του και αφετέρου η αυτοαναίρεση (οι κωλοτούμπες) του λόγου του.

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο μου, αποτέλεσε το άρθρο του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ με τίτλο “Ο αντιπερισπασμός της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου”. Στο άρθρο αυτό του κύριου ΤΡΑΪΑΝΟΥ, θα σταθώ κυρίως στον υποτιμητικό τρόπο με τον οποίο αναφέρεται (πλέον) για το κίνημα των πλατειών και για την γενικότερη αντίδραση του κόσμου που ξεκίνησε τον Μάιο. Όμως είμαι κατ’ αρχήν υποχρεωμένος να θυμίσω, τι έλεγε ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ για το κίνημα των πλατειών, μόλις αυτό είχε ξεκινήσει…

Τέλη Μαΐου λοιπόν, ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ γράφει στο άρθρο του με τίτλο “ΗΛΙΘΙΟΙ θα είμαστε…” Οι Έλληνες καθημερινά δείχνουν ότι θέλουν - και προπάντων ότι τολμούν - να αγωνιστούν, για να σώσουν τόσο την πατρίδα τους όσο και τους εαυτούς τους. Οι χιλιάδες των Ελλήνων, οι οποίοι καθημερινά συγκεντρώνονται στις πλατείες για να διαμαρτυρηθούν, αυτό ακριβώς αποδεικνύουν. Οι Έλληνες" ξύπνησαν" και το μόνο που απομένει πλέον είναι ν' αποδείξουν ότι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν για να σωθούν.

Περίπου στα μέσα του Ιουνίου ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ συνεχίζει την φιλολογική του «υποστήριξη» στο κίνημα των πλατειών (στο οποίο προφανώς δεν πάτησε ποτέ το πόδι του…), συγγράφοντας μάλιστα και «Το μανιφέστο της πλατείας». Στο «μανιφέστο» λοιπόν γράφει: Το κείμενο αυτό είναι το δώρο του συγγραφέα για τους εξοργισμένους των Πλατειών. …Ένας "μπούσουλας" για τους εξοργισμένους πολίτες. …Ένα "όπλο" για να μην "ξεφουσκώσει" το κίνημα και επιτρέψει στους γνωστούς Πάγκαλους να επιχειρήσουν να εμφανίσουν τους συμμετέχοντες σ' αυτό σαν πολίτες γραφικούς, άσχετους και ανίκανους να εκφράσουν σοβαρό πολιτικό λόγο. …Να ξέρουν τι να ζητούν και με ποιον στόχο, για να μην τους "καπελώνει" το χαφιεδαριό τύπου Γλέζων, Μίκηδων και Καζάκηδων ...οι πρώην σταλινικοί, οι οποίοι ως δια μαγείας έγιναν ειδήμονες και εισηγητές της άμεσης Δημοκρατίας. ... Για να μην γίνει η οργή ο μοναδικός τους …και άρα ένας κακός σύμβουλος.

Ενώ λοιπόν έχει προηγηθεί όλη αυτή η φιλολογική υποστήριξη και ο έπαινος του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ προς το κίνημα των πλατειών, έρχεται ξαφνικά στις 15 - Ιουλίου (μισό και πλέον μήνα μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου) για να μας πει μέσω του άρθρου “Ο αντιπερισπασμός της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου” ότι… Όλα αυτά ήταν λάθος για τον λαό. Είναι λάθος να βγαίνει ο λαός στους δρόμους εναντίον της Δημοκρατίας. Είναι λάθος να σηκώνεσαι, για να δείξεις το "μπόι" σου σε κάποιον, τον οποίο εσύ ο ίδιος αποφάσισες με την ψήφο σου να του "δανείσεις" αυτό το "μπόι" όταν εκείνος αποφασίζει. Είναι λάθος να υποδεικνύεις στους βουλευτές —και μάλιστα με την απειλή βίας— τι να ψηφίζουν, όταν εσύ ο ίδιος αποφάσισες να τους δώσεις την απόλυτη ανεξαρτησία όταν σκέφτονται και άρα όταν ψηφίζουν. Δεν μπορείς, δηλαδή, ν' αποφασίζεις μόνος σου πότε σε "αντιπροσωπεύουν", πότε ψηφίζουν "υπέρ" σου και πότε συμβαίνει το αντίθετο. Δεν μπορείς ν' αμφισβητείς τη δημοκρατική λειτουργία ανάλογα με την άποψή σου. Δεν υπάρχει Δημοκρατία αλά καρτ. Άρα —εκτός όλων των άλλων— είναι και λάθος ο τόπος που διαδηλώνεις, εφόσον απειλείς με "καταστροφή" αυτό, το οποίο υποτίθεται λατρεύεις. Τι δουλειά έχει ο λαός να φωνάζει στην Πλατεία Συντάγματος; Άρα όλα ήταν λάθος. Άρα ήταν λάθος, που κάποιοι πονηροί τον "έσπρωξαν" να το κάνει. Να κάνει το λάθος πράγμα, στη λάθος ώρα, για τον λάθος λόγο και στον λάθος τόπο. Γιατί; Για να μην κάνει τα σωστά εκεί όπου πρέπει, για τους λόγους που πρέπει, στον χρόνο που πρέπει και στον τόπο που πρέπει ...Για να μην "σηκωθεί" εκεί όπου το σύστημα δεν τον θέλει "όρθιο". Αυτό είναι το θέμα. Γι' αυτόν τον λόγο επαινούσαν τους "αγανακτισμένους". Για να τους ενθαρρύνουν να βγουν άκαιρα στους δρόμους να πολεμήσουν έναν "εχθρό", τον οποίο δεν μπορούν να τον νικήσουν, όχι επειδή είναι αδύναμοι να το κάνουν, αλλά επειδή δεν τους συμφέρει να τον νικήσουν.

Βέβαια η θεώρηση ότι ένας λαός που βγαίνει και διαδηλώνει στους δρόμους στρέφεται εναντίον της ίδιας της Δημοκρατίας, θυμίζει αντίληψη ολοκληρωτικών καθεστώτων. Όμως που ήταν ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ όλο αυτό το διάστημα που μεσολάβησε; Γιατί δεν προειδοποίησε ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ τον κόσμο των πλατειών για το επικείμενο λάθος του; Τώρα ξαφνικά διαπίστωσε ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ ότι κάποιοι πονηροί χαφιέδες έσπρωξαν δόλια τον κόσμο στην Πλατεία Συντάγματος; Και τι προτείνει ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ στον λαό, για να κάνει από εδώ και πέρα; Θα πιάσω όμως μια μια τις κωλοτούμπες του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ, όσο κουραστικό κ’ αν είναι αυτό.

Τι να πρωτοπιάσει κανείς… Ας αρχίσω με την τελευταία άποψη του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ για το τι είναι λαός: Ο λαός είναι ένα "θηρίο" με τρομερές ιδιότητες. Μπορεί να κάνει τα πάντα. Είναι όμως "θηρίο". Λειτουργεί με τη λογική του "on"-"off"… Αυτό το "θηρίο" δεν είναι πολιτικό ον, για να σκέφτεται περίπλοκα και να ενεργεί περίπλοκα… Αυτό το "θηρίο", δηλαδή, κινδυνεύει, όταν είναι αναποφάσιστο ή "μπερδεμένο"… Γι' αυτό του "έριξαν" από δίπλα κάτι θεωρητικούς χαφιέδες του Μαρξισμού τύπου Καζάκη και Γλέζου και Κάτω Πλατείας. Γιατί; Για να μάθουν στο "θηρίο" τα κόλπα του "ζογκλέρ" ...Να μάθουν στο "θηρίο" να χορεύει με "κλακέτες" και να ισορροπεί "πιάτα" στο κεφάλι του ...Να το μάθουν δήθεν να σκέπτεται πολιτικά, ενώ αυτό δεν είναι το ζητούμενο γι' αυτό. Δεν είναι το ζητούμενο για το "θηρίο" να έχει πολιτική άποψη το ίδιο. Δεν είναι το ζητούμενο για το "θηρίο" να βρίσκει λύσεις. Γι' αυτό υπάρχουν οι πολιτικοί και γι' αυτό πληρώνονται. (παχυλά…)

Μάλιστα… Ο λαός λοιπόν σύμφωνα με τον κύριο ΤΡΑΪΑΝΟΥ, είναι μια μάζα χωρίς ιδιαίτερη ευφυΐα, η οποία δεν μπορεί και δεν είναι ζητούμενο, να σκέφτεται πολιτικά, να έχει πολιτική άποψη και να βρίσκει λύσεις. Η για να το θέσουμε αλλιώς, ο λαός είναι μια αγέλη μη σκεπτόμενων θηρίων που πρέπει να εκτελέσουν το πρόγραμμα του εκάστοτε θηριοδαμαστή τους. Εδώ λοιπόν γίνεται μια ξεκάθαρη προσπάθεια ταύτισης της έννοιας του λαού με την έννοια του όχλου. Για να δούμε όμως πόσο κολακευτικά αναφερόταν για το αντιληπτικό επίπεδο του λαού-όχλου ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ, στο «μανιφέστο της πλατείας»:

Καθημερινά ακούμε —και στο άμεσο μέλλον θα ακούμε ακόμα πιο συχνά— για έκτακτες λύσεις "σωτηρίας" του ελληνικού λαού. Θα ακούμε έννοιες, τις οποίες οι περισσότεροι από εμάς τις γνωρίζουν μόνον από την ανάγνωση των βιβλίων της ιστορίας …Έννοιες όπως "Οικουμενική Κυβέρνηση", "Κυβέρνηση εθνικής Σωτηρίας", "Κυβέρνηση Προσωπικοτήτων" κλπ.. Όλα αυτά είναι λάθος. Γιατί; Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν συνθήκες, οι οποίες σήμερα ευτυχώς δεν υπάρχουν. Προϋποθέτουν ο λαός να έχει άγνοια των όσων συμβαίνουν και —πάνω στην αδυναμία του να βρει ο ίδιος λύση— ν' αναγκαστεί να δώσει "λευκή" "εντολή" σε "εκλεκτούς", για να τον "σώσουν". Όλοι αυτοί οι τύποι των Κυβερνήσεων έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Έχουν το "αυτόβουλο". "Πουλάνε" την "τεχνογνωσία" τους σε έναν λαό, ο οποίος δεν γνωρίζει πώς να σωθεί μόνος του και παραδίδει "λευκή" επιταγή. Όμως, αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Στην κυριολεξία συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο κόσμος γνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τι συμβαίνει και έχει άποψη για τη λύση που τον ευνοεί… Ο κόσμος, που βγαίνει στις πλατείες να διαμαρτυρηθεί, έχει δική του άποψη για το ποια πολιτική πρέπει ν' ακολουθηθεί και αμφισβητεί ευθέως αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται μέσα στη Βουλή… Αμφισβητεί ότι μπορούν να τον "σώσουν". Τους θεωρεί όχι απλά ανίκανους, αλλά προδότες… Η οποιαδήποτε ομάδα "αγανακτισμένων" πολιτών μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει υποχρέωση να καταθέσει δικό της "πρόγραμμα". Υποχρέωση έχει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις απέναντι στις εντολές του "εργοδότη" της και τίποτε παραπάνω. Σήμερα αυτός ο λαός έχει άποψη για τον δικό του ιδανικό "κόσμο" και μπορεί να λειτουργήσει ως "εργοδότης" ..Δεν χρειάζεται κόμματα, τα οποία πρεσβεύουν διαφορετικές ιδεολογίες-απόψεις. Έχει ιδεολογία ο κόσμος …και αυτήν είναι η δημοκρατική. Έναν απλό "εργολάβο" χρειάζεται, για να κάνει με τον πιο συμφέροντα τρόπο αυτά, τα οποία εξυπηρετούν τη δική του άποψη. Τι προτείνουμε λοιπόν εμείς στον κόσμο, ο οποίος σήμερα κατακλύζει εξοργισμένος τις πλατείες; Του προτείνουμε μια σειρά από προτάσεις, ώστε να του παραδώσουμε μια γνώση, την οποία κρίνουμε ως χρήσιμη …Ασφαλή γνώση, ώστε να έχει πάντα υπ' όψη του έναν "οδηγό", όταν θα "κρίνει" τους μελλοντικούς κυβερνήτες του …Έναν "μπούσουλα", ώστε να βρίσκει πάντα έναν ασφαλή "δρόμο", όταν καλείται να "βαδίσει" προς τα "εμπρός"…

Η σύγκριση των δυο κειμένων θεωρώ ότι καθιστά περιττό κάθε περαιτέρω σχολιασμό. Πάμε όμως παρακάτω. Ας δούμε πως διαμορφώνεται πλέον η άποψη του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ για τα πρόσωπα που στελεχώνουν το κοινοβουλευτικό τοπίο, καθώς και για τον ρόλο που επιτελούν σε αυτό. Ενώ αποκαλεί κατά συρροή και συλλήβδην με τους βαρύτερους χαρακτηρισμούς ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της χώρας, υποστηρίζοντας πολλές φορές ακόμη και την θανατική ποινή των προδοτών όπως και ο ίδιος τους αποκαλεί, ξαφνικά εδώ μας παρουσιάζεται ως υπερασπιστής του θεσμικού ρόλου τους…

Εκ των προτέρων χαμένη ήταν η μάχη του κόσμου, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπήρχε διακύβευμα ..."Μάχη" για τα "μάτια" του κόσμου ήταν. Δεν υπήρχε διακύβευμα, γιατί όλα γίνονταν μέσα στα πλαίσια της δημοκρατικής λειτουργίας και ο κόσμος δεν είχε λόγο να καταστρέψει την ίδια τη Δημοκρατία, για να σταματήσει μία διαδικασία της...Δεν θα έβαζε φωτιά στη Βουλή, επειδή απλά διαφωνούσε. Δεν θα κατέστρεφε τον Ναό της Δημοκρατίας, επειδή απλά μπορούσε ...Δεν θα "αυτοκτονούσε", για ν' αποφύγει τον "τραυματισμό" του Μνημονίου. Γιατί να κρεμάσεις κάποιους, τους οποίους εσύ ο ίδιος ψήφισες και την επόμενη φορά μπορείς να μην τους ξαναψηφίσεις. Γιατί να κρεμάσεις κάποιους, οι οποίοι ψηφίζουν ελεύθερα και κατά συνείδηση, όταν εσύ προστατεύεις το Σύνταγμα, το οποίο εξασφαλίζει αυτό το δικαίωμα στους βουλευτές. Ο κόσμος, δηλαδή, έξω από τη Βουλή ήταν εξ’ αρχής νικημένος, γιατί δεν είχε αντικείμενο για να "πολεμήσει". Είναι λάθος να βγαίνει ο λαός στους δρόμους εναντίον της Δημοκρατίας. Είναι λάθος να σηκώνεσαι, για να δείξεις το "μπόι" σου σε κάποιον, τον οποίο εσύ ο ίδιος αποφάσισες με την ψήφο σου να του "δανείσεις" αυτό το "μπόι" όταν εκείνος αποφασίζει. Είναι λάθος να υποδεικνύεις στους βουλευτές —και μάλιστα με την απειλή βίας— τι να ψηφίζουν, όταν εσύ ο ίδιος αποφάσισες να τους δώσεις την απόλυτη ανεξαρτησία όταν σκέφτονται και άρα όταν ψηφίζουν. Δεν μπορείς, δηλαδή, ν' αποφασίζεις μόνος σου πότε σε "αντιπροσωπεύουν", πότε ψηφίζουν "υπέρ" σου και πότε συμβαίνει το αντίθετο. Δεν μπορείς ν' αμφισβητείς τη δημοκρατική λειτουργία ανάλογα με την άποψή σου.

Με λίγα λόγια λοιπόν ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ μας πληροφορεί ότι, κακώς τελικά καταφέρεται ο κόσμος εναντίων των βουλευτών, καθώς αυτοί, απλώς πράττουν εντός των Δημοκρατικών πλαισίων, αυτό που έχουν δικαίωμα να πράξουν κατά την συνείδηση τους… Προφανώς λοιπόν ο λαός απλά ας πρόσεχε. Δεν έχει όμως κανέναν λόγο να στρέφεται εναντίων αυτών που ο ίδιος εξέλεξε. Βέβαια στο «μανιφέστο της πλατείας» ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ μας περιέγραφε τα κόμματα του μέλλοντος και μεταξύ πολλών άλλων ανέφερε: …Αυτά απαιτεί ο λαός και τα κόμματα του μέλλοντος πάνω σ' αυτούς τους "άξονες" θα πρέπει να κινούνται. Το καθένα από αυτά θα πρέπει να "υπόσχεται" ότι θα μπορεί να τα ικανοποιήσει σε έναν μεγάλο βαθμό. Ο λαός θα βλέπει τις "υποσχέσεις" τους και πάνω σ' αυτές θα ψηφίζει. Αθέτηση των υποσχέσεων θα θέτει την κυβέρνηση υπό γενική αμφισβήτηση. Στα όποια "κωλύματα", τα οποία θα αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, εξαιτίας των παραπάνω "προδιαγραφών", θα διενεργούνται δημοψηφίσματα, ώστε την ευθύνη να τη φέρει πάντα ο εντολοδότης και άρα ο λαός. Συγνώμη αλλά αδυνατώ να καταλάβω… δηλαδή τα σημερινά κόμματα ακριβώς έτσι δεν ψηφίζονται από τον λαό, βάση των προεκλογικών υποσχέσεων τους; Ακόμη και σήμερα, τυπικά δεν είναι ο λαός ο κυρίαρχος εντολοδότης; Η αθέτηση των υποσχέσεων σήμερα δεν δύναται να θέσει την όποια κυβέρνηση υπό γενική αμφισβήτηση; Η όποια θεσμική αδυναμία του λαού σήμερα, δεν οφείλεται κυρίως στο πολιτειακό καθεστώς; Όλα αυτά τα οποία φαντάζεται ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ για το απώτερο μέλλον, θα συμβούν με κάποιο μαγικό τρόπο παραμένοντας ανέγγιχτο το πολιτειακό σύστημα;

Η αποθέωση όμως της νοητικής κωλοτούμπας έρχεται στην ίδια την αντίληψη περί Δημοκρατίας του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ. Κατ’ αρχήν μας περιγράφει στο «μανιφέστο της πλατείας» την ιδανική λειτουργία της Δημοκρατίας: Το μόνο, το οποίο απομένει, είναι Κυβέρνηση "εργολαβίας". Τι σημαίνει αυτός ο καινοφανής όρος; Σημαίνει Κυβέρνηση, η οποία θα "δεσμευτεί" εκ των προτέρων να πράξει όχι ό,τι αυτή η ίδια νομίζει, αλλά ό,τι νομίζει ο "εντολοδότης" της και άρα ο λαός. Σήμερα αυτός ο λαός έχει άποψη για τον δικό του ιδανικό "κόσμο" και μπορεί να λειτουργήσει ως "εργοδότης" ..Δεν χρειάζεται κόμματα, τα οποία πρεσβεύουν διαφορετικές ιδεολογίες-απόψεις. Έχει ιδεολογία ο κόσμος …και αυτήν είναι η δημοκρατική. Έναν απλό "εργολάβο" χρειάζεται, για να κάνει με τον πιο συμφέροντα τρόπο αυτά, τα οποία εξυπηρετούν τη δική του άποψη. Στις επόμενες εκλογές, δηλαδή, μπορεί να "αποθεωθεί" η Δημοκρατία, εφόσον μπορεί πραγματικά να λειτουργήσει όπως προβλέπει η ίδια η έννοιά της. Απόλυτη Δημοκρατία, εφόσον ο λαός θα μπορεί ν' αποφασίσει γι' αυτά που θέλει να ζήσει και ο ίδιος θα κληθεί να επιλέξει αυτούς, οι οποίοι θα του τα προσφέρουν. Αυτό σημαίνει πως ο λαός θα θέτει τις προδιαγραφές και οι "υποψήφιοι" θα διαγωνίζονται μεταξύ τους ανάλογα με το πόσο "κοντά" μπορούν να βρεθούν στις προδιαγραφές αυτές. Ο κυρίαρχος λαός θ' αποφασίζει και θα παίρνει τις ευθύνες του γι' αυτούς που τον κυβερνούν. Εξαιτίας αυτής της λειτουργίας, είναι δυνατόν να προκύψουν νέες ηγεσίες, οι οποίες θα προέρχονται από τα "σπλάχνα" του λαού και όχι από τα υπόγεια των ξένων πρεσβειών. Αυτή είναι η Δημοκρατία. Ο λαός θα θέτει τις "προδιαγραφές" —ως απόλυτος κυρίαρχος και εργοδότης— και η εκάστοτε "Εργολαβική Κυβέρνηση" θ' αναλαμβάνει απλά να "εκτελέσει" τις εντολές του. Υπόλογος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στον Πλανήτη ολόκληρο θα είναι ο λαός και όχι η Κυβέρνηση. Ο λαός θα είναι ο Κυρίαρχος και αυτός θ' αναλάβει να στηρίξει το βάρος των επιλογών του. Κανένας διεθνής παράγοντας δεν θα μπορεί να πιέσει αυτήν την Κυβέρνηση, γιατί απλούστατα θα είναι Κυβέρνηση-"εργολάβος". …Κυβέρνηση περιορισμένης "ευθύνης", η οποία επιλέχθηκε με εκλογές ως εκφραστής εκείνου που φέρει την ευθύνη …και είναι ο ίδιος ο λαός …Ο λαός, ο οποίος μόνος του θα προσδιορίσει τις "κόκκινες γραμμές", που αφορούν τη Δημοκρατία του …Ο λαός, που θα πάρει ο ίδιος πάνω του την ευθύνη να προστατεύσει αυτές τις "γραμμές" άμυνας, όταν θα βρεθεί η δική του Κυβέρνηση υπό εξωτερική πίεση. Αν, δηλαδή, πληρωθούν ή όχι τα ομόλογα, αυτό είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου ο οποίος εμφανίζεται ως Πρωθυπουργός της χώρας. Αν θα ιδιωτικοποιηθούν οι χρυσοφόρες ΔΕΚΟ ή όχι, αυτό θα είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου ο οποίος εμφανίζεται ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας. Αν πραγματικά θα ανεξαρτητοποιηθεί ή όχι η Δικαιοσύνη, αυτό θα είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου που κατά καιρούς θα εμφανίζεται ως αρχηγός της κυβέρνησης και μπορεί να απειλείται από τις ξένες πρεσβείες…

Προσωπικά θεωρώ την ανωτέρω περιγραφή ως μια από τις πιο εύστοχες περιγραφές που θα μπορούσαν να υπάρξουν για την Άμεση Δημοκρατία. Εν ολίγης η Άμεση Δημοκρατία είναι ακριβώς μια Δημοκρατία εκ-προσώπων και όχι αντί-προσώπων. Όμως στην αμέσως επόμενη παράγραφο διαβάζω έκπληκτος τα εξής: Εδώ μπορεί να καταλάβει κάποιος και το σφάλμα όλων αυτών, οι οποίοι ζητούνε μια λανθασμένη άμεση Δημοκρατία της φλυαρίας και της ανοησίας. Απαιτεί μεγάλο θράσος και μόνον να σκεφτείς ότι μπορείς —έτσι στο πρόχειρο— να "διορθώσεις" τους αρχαίους Έλληνες. Άμεση δημοκρατία είχαν οι βάρβαροι. Οι Έλληνες είχαν Δημοκρατία με Θεσμούς …Οργανωμένη Δημοκρατία με αρχή, μέση και τέλος. Με άμεση δημοκρατία λειτουργούν οι όχλοι. Με άμεση δημοκρατία έκαιγαν τις μάγισσες και τους αιρετικούς στον Μεσαίωνα. Ο θεσμός των δημοψηφισμάτων είναι κάτι διαφορετικό, το οποίο έχει ένα συγκεκριμένο νόημα μέσα στη δημοκρατική λειτουργία. Ειλικρινά, προσωπικά έχω χάσει την μπάλα με το σκεπτικό του συγγραφέα…

Πάμε πάλι στην άποψη του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ για τον θεσμικό ρόλο των βουλευτών: Γιατί με βάση το Σύνταγμα κυρίαρχος είναι ο λαός και θεμέλιο αυτής της κυριαρχίας είναι η ιδιοκτησία της πατρίδας του ...Η ιδιοκτησία των περιουσιακών της στοιχείων. Ο έλεγχος αυτής της περιουσίας —και εξαιτίας της ανάγκης να λειτουργήσει η οικονομία και η κοινωνία και προκειμένου να διασφαλιστεί η κυριαρχία του λαού— ασκείται από τη Βουλή ...Μόνον από τη Βουλή των αντιπροσώπων του. Ούτε καν από υπηρεσιακά όργανα του κράτους. Μόνον ο λαός δια των αντιπροσώπων του μπορεί ν' αποφασίζει γι' αυτήν την περιουσία. Εκλεγμένοι βουλευτές. Ούτε καν διορισμένοι και άρα ορκισμένοι κρατικοί υπάλληλοι. Ως εκ τούτου, ό,τι κι αν αφορά αυτήν την περιουσία, μόνον από τη Βουλή μπορεί να "περάσει". Είτε αυτή η περιουσία ενοικιαστεί είτε πωληθεί είτε αξιοποιηθεί με τον οποιονδήποτε άλλο τρόπο, μόνο η Βουλή έχει την εξουσία ν' αποφασίσει. Μόνον οι αντιπρόσωποι τού λαού έχουν την εξουσία ν' αποφασίσουν για λογαριασμό του σε θέματα που αφορούν τη διαχείριση και πολύ περισσότερο την τύχη αυτής της περιουσίας. Ακόμα και για τις περιπτώσεις που ο νόμος επιτρέπει την "αξιοποίηση" ή την πώληση κάποιου περιουσιακού στοιχείου, αυτό πρέπει να γίνεται με τον τρόπο που προβλέπει το Σύνταγμα ...Μέσω της Βουλής και με τις ψήφους των αντιπροσώπων του λαού.

Για να δούμε τώρα ποια είναι κατά τον κύριο ΤΡΑΪΑΝΟΥ, η ενδεδειγμένη διαχείριση της «δημόσιας» περιουσίας στην παρούσα φάση: Εδώ ο αναγνώστης ευλόγως θα εκφράσει την εξής απορία. Εφόσον η προδοσία έχει μεθοδευτεί από τους πολιτικούς οι οποίοι μας κυβερνούν, τι νόημα έχει να στραφούμε εναντίον όλων των άλλων παραγόντων; Αφού έχουν αποφασίσει να γίνει ιδιωτικοποίηση, αυτή θα γίνει είτε εντός είτε εκτός Βουλής. Πράγματι, αυτό ισχύει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι το ίδιο… Το πρώτο και μεγαλύτερο κέρδος σε μια τέτοια περίπτωση είναι ο χρόνος. Μπορεί ο ελληνικός λαός να κερδίσει κρίσιμο χρόνο σε ένα παγκόσμιο σύστημα το οποίο καταρρέει και άρα είναι σημαντικό να μην σε βρει η επόμενη "μέρα" χωρίς καθόλου περιουσία. Με την ιδιωτικοποίηση να περιοριστεί στον χώρο της Βουλής είναι βέβαιο ότι θα καθυστερήσουν οι κλέφτες και η καθυστέρηση δεν βοηθάει ποτέ τον κλέφτη. Η καθυστέρηση πάντα βοηθάει τον νοικοκύρη. Είναι βέβαιο ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα χάσουν το πλεονέκτημα να κάνουν πλιάτσικο, ελέγχοντας μερικούς δωσίλογους. Να μην μπορούν να κάνουν μυστικές συνεννοήσεις και "πλάτες" ο ένας στον άλλο, προκειμένου ν' αρπάξουν τα πάντα τζάμπα και χωρίς έλεγχο. Η ιδιωτικοποίηση, ακόμα κι αν συνεχιστεί, θα γίνει όπως προβλέπει ο νόμος και άρα μέσα από τη Βουλή. Εκεί όμως τα πράγματα δεν είναι ούτε εύκολα ούτε γρήγορα ούτε "φτηνά". Γιατί; Γιατί σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση ιδιωτικοποίησης θα αλλάζουν οι συσχετισμοί δυνάμεων με βάση τα συμφέροντα των βουλευτών. Άλλος θα "καίγεται" από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και άλλος από αυτήν της ΕΥΑΘ. Το δεύτερο κέρδος, που μπορεί να έχουμε από μια τέτοια αντίδραση, αφορά την ίδια την προστασία της αξίας της εθνικής μας περιουσίας. Μέσα στη Βουλή δεν μπορεί να εξευτελιστεί πλήρως η αξία του δημοσίου κεφαλαίου. Αν οι ιδιωτικοποιήσεις πραγματοποιηθούν υπό τη δημόσια θέα, δεν μπορούν να γίνονται εύκολα "στησίματα" ή συμφωνίες κάτω από το τραπέζι ...Συμφωνία του τύπου: "πάρε αυτό και μην διεκδικείς το άλλο, για να το πάρω εγώ τζάμπα". Επιπλέον, μπορεί να μπει στο παιχνίδι της αγοράς και το ασφαλιστικό μας σύστημα. Με ένα "πιστωτικό", που ξεπερνάει τα 10 δις, το ασφαλιστικό μας σύστημα μπορεί να γίνει ένας από τους μεγάλους "παίκτες" του παιχνιδιού. Στη χειρότερη των περιπτώσεων θα διατηρεί τις αξίες πάνω από τα όρια της ξεφτίλας. Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι είναι μεγάλα τα κέρδη από την αλλαγή στη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτή η αλλαγή είναι το κέρδος από τον αγώνα τού λαού ...Τον αγώνα του ιδιοκτήτη να προστατεύσει αν όχι την ίδια την περιουσία του τουλάχιστον μια στοιχειώδη αξία της. Με αυτόν τον αγώνα μπορεί να ακυρώσει τα σχέδιά των ιμπεριαλιστών και των τοκογλύφων για εύκολη και γρήγορη λεηλασία.

Ειλικρινά έως τώρα δεν έχω διαβάσει πουθενά αλλού, πιο ραγιαδική πρόταση «αντίστασης» έναντι των τοκογλύφων. Δηλαδή το πρόβλημα μας πλέον δεν θα πρέπει να είναι αν χαθεί η «δημόσια» περιουσία αλλά απλώς να κάνουμε την διαδικασία πιο χρονοβόρα. Το πρόβλημα μας πλέον δεν θα πρέπει να είναι αν θα ξεπουλήσουμε αλλά να μην το κάνουμε αυτό κοψοχρονιάς και χωρίς «έλεγχο». Στην παρούσα φάση κατά τον κύριο ΤΡΑΪΑΝΟΥ, δεν έχει τόσο σημασία να αποφασίσει ο «κυρίαρχος λαός» για την τύχη της περιουσίας «του», αλλά απλώς να αρκεστεί ο λαός να γίνει το ξεπούλημα της με βάση τα μικροπολιτικά συμφέροντα του κάθε βουλευτίσκου. Το πρόβλημα μας πλέον δεν πρέπει να είναι τόσο αν θα ξεπουλήσουμε αλλά να κρατήσουμε το εθνικό μας ίματζ…

Προχωρώντας κ’ άλλο στο σκεπτικό του συγγραφέα βλέπουμε να θέτει το εξής ρητορικό ερώτημα: Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Ο ίδιος απαντάει: Για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι. Οι ίδιοι τοκογλύφοι, οι οποίοι όχι απλά δεν πρέπει να πληρωθούν, αλλά να κρεμαστούν στις πλατείες. Γιατί; Γιατί με την τοκογλυφία τους όχι μόνον δημιούργησαν τα τεράστια χρέη των λαών, αλλά αποβιομηχάνισαν τη Δύση. Προκάλεσαν την τεράστια και πρωτοφανή ανεργία, που πλήττει τους πάντες ...Οι προδότες των λαών ...Οι προδότες της οικονομίας, εφόσον ακόμα και τα χρέη με εγκληματικό τρόπο τα δημιούργησαν. Τι έκαναν; Δημιουργούσαν "φούσκες" ..."Φούσκες" στα ακίνητα ..."Φούσκες" στο εμπόριο ..."Φούσκες" στην εκπαίδευση. Απλά πράγματα, που θα έπρεπε να τους στήσουν στον τοίχο για εκτέλεση. Έβαζαν τους λαούς να πληρώνουν όλο και πιο ακριβά την ίδια εκπαίδευση στα ίδια Πανεπιστήμια, δημιουργώντας αυξανόμενα χρέη, χωρίς επίσης ν' απολαμβάνουν το παραμικρό παραπάνω. Έβαζαν τους λαούς να επενδύουν στις εμπορικές αντιπροσωπείες της αγοράς, καταστρέφοντας τα εργοστάσια που τους απασχολούσαν. Μιλάμε για απάτη ...Καθαρή απάτη, εφόσον συνεχώς παρείχαν τα ίδια πράγματα με όλο και ακριβότερο τρόπο. Το αποτέλεσμα; Τεράστια χρέη, τα οποία προκάλεσαν οι ίδιοι οι τοκογλύφοι με τις απάτες τους ...Οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των τραπεζών. Αυτοί οι τραπεζίτες τώρα, αντί να πάνε φυλακή, έρχονται και μεταφέρουν τα χρέη τους στα κράτη. Μετατρέπουν τα χρέη, τα οποία προκλήθηκαν από τις δικές τους εγκληματικές πράξεις, σε κρατικά χρέη. Οι πολιτικοί, τους οποίους οι ίδιοι διέφθειραν, έρχονται τώρα και τους εξυπηρετούν. Σε μια εποχή, που η μία ιδιωτική επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη, μόνον οι τράπεζες δεν κλείνουν ...με δημόσια χρήματα. Η Ελλάδα με το αφόρητο βάρος των 300 δις χρέος, έδωσε 120 δις στις τράπεζες, για να τις σώσει ...Να σώσει τις τράπεζες, οι οποίες άσκησαν τοκογλυφία, πρωταγωνίστησαν στο έγκλημα του χρηματιστηρίου και στην πραγματικότητα ήταν αυτές, οι οποίες την οδήγησαν σ' αυτήν την τραγική κατάσταση… Οι τράπεζες είναι ο "ομφάλιος λώρος" των κρατών με τους τοκογλύφους. Αυτός ο "λώρος" πρέπει να "κοπεί" ...ακόμα και με τη βία αν χρειαστεί. Για όσο διάστημα οι τράπεζες των τοκογλύφων δεν ελέγχονται από τον νόμο, θα καταστρέφουν τους λαούς και τα κράτη, για να εξυπηρετηθούν οι "Αγορές" των μεγαλοτοκογλύφων. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι το σύστημα είναι αυτό που έχει πρόβλημα και όχι η Ελλάδα ή τα υπόλοιπα κράτη της δήθεν "περιφέρειας". Τα χρήματα δεν είναι τίποτε άλλο από χρωματιστά χαρτάκια, τα οποία τα τυπώνουν οι ίδιοι με τον τόνο. Τα χρήματα γι' αυτούς δεν είναι τίποτε παραπάνω απ' ό,τι ήταν τα "καθρεφτάκια" για τους δανειστές των Ινδιάνων. Τα χρήματα είναι το μέσον, για να απειλούν εμάς τους "Ιθαγενείς", προκειμένου να μας τρομοκρατήσουν και να μας αποσπάσουν το κεφάλαιο. Αν μας αποσπάσουν το κεφάλαιο, όλα τα άλλα είναι εύκολα. Ακόμα και να μην τα υπογράψουμε ποτέ ως κράτος τα σημερινά δάνεια, δεν τους ενδιαφέρει. Θα τα "κουρέψουν" ή θα τα "σβήσουν" τελείως, εφόσον θα τους είναι άχρηστα. Δεν θα έχουν τίποτε άλλο να μας πάρουν και απλά θα βαστάνε ένα ποσόν απλά για να μας τρομοκρατούν σαν υποτελείς. Τη δουλειά τους όμως θα την έχουν κάνει, αν κατορθώσουν και μας αποσπάσουν τη δημόσια περιουσία. Αυτή η περιουσία είναι το ζητούμενο και όχι τα "επιστρεφόμενα". Απλά πράγματα. Τα χρήματα είναι τα απειλητικά "όπλα", για να μας ληστέψουν. Με τα "όπλα" ληστεύεις τον άλλον και άρα του παίρνεις την περιουσία ...Δεν του παίρνεις τα δικά του "όπλα" !! ...Τι να τα κάνεις τα επιπλέον "όπλα"; ...Τι να τα κάνεις τα επιστρεφόμενα "καθρεφτάκια"; Γι' αυτόν τον λόγο το έβαλαν στο "συρτάρι". Γι' αυτόν τον λόγο δεν επιμένουν να ψηφιστεί η Δανειακή Σύμβαση, ώστε να διασφαλιστούν οι ίδιοι. Η διασφάλισή τους έρχεται από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και άρα από τα Μνημόνια, που την εξασφαλίζουν.

Άρα λοιπόν ενώ ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ φαίνεται να γνωρίζει πάρα πολύ καλά την πραγματική ρίζα του προβλήματος, εντούτοις φαίνεται να την προσπερνάει στο ντούκου. Ενώ ο ίδιος λέει ότι θέλει να μεταλαμπαδεύσει στον λαό έξυπνους τρόπους αντίδρασης που να βασίζονται σε ουσιαστική γνώση, φαίνεται ότι για κάποιους λόγους αυτό του διαφεύγει μέσα απ’ τα χέρια του. Παραλείπει να εστιάσει στο γεγονός ότι τα όπλα των τοκογλύφων και των κυβερνητικών υπαλλήλων τους είναι νεροπίστολα και ότι ο λαός μπορεί να τα στρέψει επάνω τους. Παραλείπει εντελώς να πληροφορήσει τον λαό πως η μοναδική του πολιτική δυνατότητα αυτήν την στιγμή είναι να σαμποτάρει το προδοτικό κράτος, τους εισπρακτικούς μηχανισμούς του και τους σάπιους θεσμούς με τα ίδια τους τα όπλα, προβαίνοντας μαζικά σε ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, σε μαζικές αναλήψεις των χρημάτων από τις ΤΡΑΠΕΖΕΣ, σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ και στην δημιουργία εναλλακτικών κοινωνικών νομισμάτων που θα αντικαταστήσουν το ούτως ή άλλως άνευ αντικρίσματος επίσημο νόμισμα με το οποίο μας εκβιάζουν. Αντ’ αυτού προτρέπει τον λαό σε κάποιες ακόμη ανούσιες συγκρούσεις με τους ανεμόμυλους του Δον Κιχώτη... Παραλείπει να πληροφορήσει τον λαό ότι αυτή την στιγμή ο ίδιος ο λαός είναι ο μοναδικός παράγοντας που έχει το δικαίωμα και την δυνατότητα να προβεί σε ουσιαστική ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ και ότι αυτός είναι ο μοναδικός φόβος των τοκογλύφων και της προδοτικής κυβέρνησης. Αντ’ αυτού θέτει ως τελική λύση την αιματηρή σύγκρουση απλών πολιτών με εκπαιδευμένους δολοφόνους. Κάνει έκκληση για την δημιουργία ταγμάτων καρκινοπαθών «Μουτζαχεντίν», την στιγμή που υπάρχουν τρόποι για να πολεμήσεις το σύστημα με τα ίδια του τα όπλα. Και τέλος αντί αυτήν την ύστατη ώρα της συλλογικής κοινωνικής κρίσης να συμβάλει στην δημιουργία ενός πνεύματος ομόνοιας, σύμπνοιας και συνεννόησης, προβαίνει σε μια ακόμη βερμπαλιστική ρητορεία διχασμού και φανατισμού της Ελληνικής κοινωνίας. Εξακολουθεί να μιλάει με όρους συντήρησης των φαντασμάτων του παρελθόντος τροφοδοτώντας την εμφύλια έχθρα που έχει σακατέψει αυτόν τον τόπο. Θαρρείς και οι απόψεις του καθένα πρέπει να κρίνονται από τις ιδεολογικές καταβολές του και απ’ τα φαντάσματα του παρελθόντος. Θαρρείς και αυτός ο τόπος πρέπει μονίμως να σπαράσσεται από το μίσος και τον φανατισμό που δημιουργούν οι ξεθωριασμένες ταμπέλες του παρελθόντος και του παρόντος.

Αυτά τα «ολίγα» από εμένα. Ο καθένας ας κρίνει με το μυαλό του και χωρίς παρωπίδες αυτά που διαβάζει. Θα κλείσω το κείμενο μου παραθέτοντας ως κατακλείδα άλλη μια βαθυστόχαστη ρύση από το άρθρο του “Ο αντιπερισπασμός της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου” του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ: Πρέπει να σταματήσει κάποτε η "τρέλα" των ηλιθίων, οι οποίοι παριστάνουν τους "αυτοκράτορες" πίσω από ένα laptop.

Υ.Γ.1 Πληροφορώ τους απολογητές του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ επώνυμους ή ανώνυμους ότι δεν θα ανοίξω κανένα διάλογο και καμία αντιπαράθεση μαζί τους για οιοδήποτε λόγο. Αυτό για δύο βασικούς λόγους:

1) Θεωρώ ότι ο όποιος διάλογος θα έπρεπε να γίνει στο blog του κυρίου ΤΡΑΪΑΝΟΥ. Αντ΄αυτού ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ ακολουθεί την πολιτική να μην επιτρέπει στο blog του απόψεις που τον θίγουν. Προφανώς θεωρεί ότι το να θίγει πρόσωπα είναι αποκλειστικό του δικαίωμα.

2) Ο μόνος που δικαιούται να απαντήσει επί του παρόντος κειμένου είναι ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ αυτοπροσώπως. Ο κύριος ΤΡΑΪΑΝΟΥ ποτέ μέχρι τώρα δεν βγήκε αυτοπροσώπως να απαντήσει σε κανέναν σχολιαστή των κειμένων του στο blog που δημοσιεύει τα άρθρα του, αλλά προτιμάει να απαντάει μέσω των φερεφώνων του. Αυτή είναι μια τακτική που δεν την δέχομαι. Δεν συνομιλώ με φερέφωνα.

Υ.Γ.2 Παραθέτω χωρίς περεταίρω σχολιασμό, ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο ΥΔΡΟΧΟΟΣ του κυρίου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ: ...Αγωνίζεται ο άνθρωπος για την ελευθερία ακολουθώντας τον κάθε γελοίο σαν δούλος κι έχει την απαίτηση ν' ακολουθούν και οι υπόλοιποι με τον ίδιο τρόπο. Μιλά κάποιος για το δικαίωμα έκφρασης του ανθρώπου, που θεωρεί θεμελιώδες, κι αν κάποιος άλλος διαφωνήσει με τα όσα λέει, τον μισεί θανάσιμα...

Η Οδός της Δημοκρατίας

2011-07-10T00:12:00.035+03:00

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη...». Με αυτή τη φράση που έμελλε να χαραχτεί στην ιστορία, άρχιζε το "Κομμουνιστικό Μανιφέστο" που συγγράφτηκε το 1847 από τον Κάρολο Μαρξ και τον Φρειδερίκο Ένγκελς. Το φάντασμα που τότε άκουγε στο όνομα "Κομμουνισμός", φιλοδοξούσε να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να βάλει τις βάσεις για μια κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης. Σήμερα πάλι ένα φάντασμα με τις ίδιες φιλοδοξίες, πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και όχι μόνο. Το φάντασμα τώρα ακούει στο όνομα άμεση Δημοκρατία ή απλά αληθινή Δημοκρατία. Η εδραίωση της αληθινής Δημοκρατίας προκύπτει σήμερα, ως το βασικότερο ίσως αίτημα των πλατειών της Ελλάδας, της Ευρώπης αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Όμως δεν έχουμε αληθινή Δημοκρατία;

Παρόλο που τα περισσότερα καθεστώτα ανά τον κόσμο αυτοαποκαλούνται «δημοκρατικά», σήμερα έχει πλέον εδραιωθεί το κοινό αίσθημα της έλλειψης πραγματικής Δημοκρατίας. Το εκλογικό «δικαίωμα» που παρέχεται στον λαό κάθε τέσσερα χρόνια και που χρησιμοποιείτε ως επίφαση για να δικαιολογήσει το συνθετικό «δημοκρατία», έχει πλέον ξεφτίσει στην συνείδηση μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας. Τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων «δημοκρατιών» παραπέμπουν σαφώς σε ολιγαρχικά και αυταρχικά καθεστώτα.

Ο κοινοβουλευτισμός που είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των σύγχρονων πολιτευμάτων, λειτουργεί όχι ως εντολοδόχος και εκφραστής της λαϊκής θέλησης αλλά ως ποδηγέτης της. Ο πολίτης είναι τελείως αποκομμένος από τα κέντρα των αποφάσεων. Η ψευδαίσθηση της «λαϊκής κυριαρχίας» προσφέρεται στους πολίτες ως θεατρική παράσταση, για μια ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια. Το εκλογικό σώμα αντιμετωπίζεται με τεχνικές χειραγώγησης υπανθρώπων. Η ίδια η έννοια της λαϊκής εντολής καταστρατηγείται την επόμενη των εκλογών, χωρίς να αισθάνεται κανείς υπόλογος στον «κυρίαρχο λαό» για την καταπάτηση της λαϊκής εντολής και την αθέτηση των εξαγγελιών για τις οποίες ψηφίστηκε από το λαό. Η κοινοβουλευτική «δημοκρατία» δεν προσφέρει στον «κυρίαρχο λαό» την δυνατότητα ανάκλησης της εντολής του. Κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται στον «κυρίαρχο λαό» μετά την απομάκρυνση του από τις κάλπες.

Ο σύγχρονος πολίτης είναι εγκλωβισμένος σε ένα δαιδαλώδες νομικό σύμπλεγμα φτιαγμένο κατά τρόπο που να τον αφήνει έκθετο και χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες απεγκλωβισμού δια της νομίμου οδού. Η κρατική εξουσία έχει υποβιβάσει τον ρόλο του σύγχρονου πολίτη σε έναν ρόλο παθητικού καταναλωτή και τον αντιμετωπίζει περισσότερο ως εκτρεφόμενο είδος, παρά ως άνθρωπο με βούληση. Το κράτος εβρισκόμενο σε μόνιμο καθεστώς ασυλίας έναντι των πολιτών, έχει μεταλλαχτεί σε παρασιτικό οργανισμό, που απομυζεί μονίμως τον κορμό της κοινωνίας την οποία κλήθηκε να υπηρετεί. Θεσμοί χωρίς συναίσθηση του ρόλου τους, καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου, βρίθουν από αυθαιρεσία και διαφθορά και λειτουργούν περισσότερο ως εκβιαστής παρά ως προασπιστής των συμφερόντων του λαού.

Παρά τις βερμπαλιστικές εξαγγελίες των κυβερνήσεων, ο αυτοσκοπός της εξουσίας είναι η διατήρηση των κοινωνικών ανισοτήτων προς όφελος της ολιγαρχίας. Προτεραιότητα της εκάστοτε κρατικής εξουσίας είναι η διασφάλιση των συμφερόντων της άρχουσας οικονομικής ελίτ και του πολιτικού κατεστημένου. Ο συσσωρευμένος πλούτος της ολιγαρχίας αφήνεται ουσιαστικά ανέγγιχτος, την ίδια στιγμή που η εκάστοτε κρατική εξουσία επιβάλει χωρίς ενδοιασμούς στην κοινωνία συνθήκες ένδειας. Οι προκλητικοί μισθοί των επαγγελματιών πολιτικών και η διασπάθιση του κοινωνικού πλούτου από μέρους τους, κάνουν ακόμη πιο φανερή την αλαζονική τους απάθεια για το κοινωνικό συμφέρον και για το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Ο κοινοβουλευτισμός λειτουργώντας ως βραχίονας επιβολής του θνήσκοντος καπιταλισμού, αποτελεί πλέον τροχοπέδη για την αληθινή Δημοκρατία και την πρόοδο των λαών. Αυτού του είδους τα κάλπικα πολιτεύματα καταστρατηγούν επί της ουσίας κάθε συνταγματική έννοια ισονομίας, λαϊκής κυριαρχίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ο χαρακτηρισμός τέτοιων πολιτευμάτων ως «δημοκρατικά», αποτελεί αδιαμφισβήτητα όνειδος για την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας. Όμως οι κοινωνίες που ζητούν αληθινή Δημοκρατία πρέπει να ξέρουν τι ακριβώς ζητούν. Αφού πλέον έχουμε καταλάβει τι ΔΕΝ είναι Δημοκρατία, χρειάζεται επίσης να καταλάβουμε τι είναι πραγματική Δημοκρατία και πως μπορεί να εφαρμοστεί. Τι είναι τελικά η Δημοκρατία; Πως την αναγνωρίζει κάποιος; Έχει αρχές; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά και οι μεθοδολογίες της; Ποιες οι προϋποθέσεις εφαρμογής της;

Η ανάγκη των ανθρώπων για συντροφικότητα, συνεργασία και αλληλεγγύη, είναι η διαχρονική αιτία της δημιουργίας των ανθρώπινων κοινωνιών. Κοινωνία σημαίνει αλληλεπίδραση. Η αυτοπραγμάτωση ενός κοινωνικού όντος όπως ο άνθρωπος, επιτελείται μέσα από την κοινωνικοποίηση του. Η ύπαρξη κοινών αξιών και κοινών επιδιώξεων είναι αυτά που δίνουν υπόσταση και συνοχή σε μια κοινωνία. Η δημιουργία μιας ανθρώπινης κοινωνίας συνεπάγεται την οργάνωση και την πολιτικοποίηση της και έτσι σε κάθε κοινωνία διαμορφώνεται ένας κώδικας αρχών, ο οποίος είναι καθοριστικός για την εύρυθμη λειτουργία της. Κάθε αυτόνομη κοινωνία ορίζει το δικό της κώδικα αρχών. Η Δημοκρατία είναι ένα κοινωνικό σύστημα διακυβέρνησης. Έτσι λοιπόν, ως κοινωνικό σύστημα που είναι η Δημοκρατία, δεν μπορεί να είναι άναρχη. Η Δημοκρατία έχει αρχές. Για να λειτουργήσει αποτελεσματικά μια Δημοκρατική κοινωνία χρειάζεται να ορίσει με σαφήνεια τις αρχές, τους σκοπούς και τις διαδικασίες της.

Η ύπαρξη ουσιαστικής Ισοτιμίας είναι απαραίτητος παράγοντας για την λειτουργία της Δημοκρατίας. Για να το καταλάβουμε αυτό ας αναλογιστούμε έναν πολύ γλαφυρό αφορισμό για την δημοκρατία: "Δημοκρατία (μας λέει ο Αρκάς) είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό..." Τα μέλη μιας αληθινά Δημοκρατικής κοινωνίας, είναι ισότιμα όχι κατ’ ευφημισμό αλλά επί της ουσίας. Αφού τα μέλη μιας Δημοκρατικής κοινωνίας είναι πραγματικά ισότιμα, συνδιαμορφώνουν το αξιακό υπόβαθρο της κοινωνίας τους και συναποφασίζουν την πολιτική της επί ίσων όρων. Οι αληθινά Δημοκρατικές κοινωνίες εδραιώνουν την υπόσταση τους σε μια συναινετική βάση, θέτοντας σε λειτουργία ένα σαφές πλαίσιο κοινά αποδεκτών αρχών, σκοπών και διαδικασιών. Για να δημιουργηθεί λοιπόν μια Δημοκρατική κοινωνία είναι κατ’ αρχήν απαραίτητες οι εξής 2 προϋποθέσεις: πρώτον να υπάρχει πραγματική ισοτιμία των μελών της και δεύτερον να υπάρχει καθολική συναίνεση σε κάποιες θεμελιώδεις αρχές, επιδιώξεις και διαδικασίες. Κάθε παρέκκλιση από αυτές τις βασικές προϋποθέσεις, δημιουργεί μη Δημοκρατικές κοινωνικές δομές.

Ωραία η φιλοσοφία, όμως έρχεται κάποια στιγμή που οι έννοιες αναζητούν το αντίκρισμα και την εφαρμογή τους στο φυσικό πεδίο. Χρειάζεται λοιπόν να ορίσουμε τι εννοούμε Ισοτιμία μέσα σε μια κοινωνία. Η ανάγκη για διαχείριση των κοινωνικών αγαθών και του φυσικού πλούτου, γεννάει την ανάγκη ύπαρξης πολιτικής. Η Οικονομία γεννά την Πολιτική, πράγμα που σημαίνει ότι αυτές οι δύο έννοιες είναι αλληλένδετες. Το ποιόν μιας εξουσίας αλλά και ενός πολιτεύματος, κρίνεται κυρίως στο πεδίο της διαχείρισης του φυσικού πλούτου και των κοινωνικών αγαθών. Άρα λοιπόν το βασικό αντίκρισμα της Ισοτιμίας των ανθρώπων δεν βρίσκεται πουθενά αλλού πέρα απ’ την οικονομία.

Είναι πρακτικά αδύνατον να υπάρξει ισότητα των ανθρώπων, χωρίς οικονομική ισότητα. Είναι παράλογο να συζητάμε για κοινωνική ισότητα όσο αποδεχόμαστε ως φυσική νομοτέλεια την οικονομική ανισότητα. Είναι αυταπάτη να πιστεύουμε σε ίσα δικαιώματα και σε ισότιμη αυτοπραγμάτωση των ανθρώπων, σε μια κοινωνία που τα δικαιώματα και η αυτοπραγμάτωση του κάθε ατόμου εξαρτώνται από τα χρήματα που κατέχει. Είναι παράλογο να αναφερόμαστε στην ίση αξία της ανθρώπινης ζωής για τον καθένα, όταν αποδεχόμαστε ως φυσιολογική την ύπαρξη διαφορετικής αμοιβής για τον καθένα. Όταν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τροφή, για στέγη, για περίθαλψη, για μόρφωση, για αναψυχή, για ευημερία, δεν καθορίζονται από τις ανθρώπινες ανάγκες αλλά από την κατοχή χρημάτων, τότε δεν μπορούμε να αναφερόμαστε σε ίσα δικαιώματα. Ο οδοκαθαριστής δεν έχει ίσα δικαιώματα με τον ποδοσφαιριστή που αμείβετε με κάποια εκατομμύρια €υρώ, αν και η εργασία του πρώτου είναι σημαντικότερη από την εργασία του δεύτερου. Ο εργάτης των 10.000 €, δεν έχει ίσα δικαιώματα με τον πρόεδρο της «δημοκρατίας» των 373.000 €. Οι αναφορές των λεγόμενων «δημοκρατικών» συνταγμάτων στην νομική ισότητα των ανθρώπων είναι απλώς οφθαλμαπάτες. Δεν υπάρχει νομική ισότητα, δίχως οικο-νομική ισότητα. Άρα λοιπόν για να υπάρξει πραγματική ισοτιμία των ανθρώπων και κατά συνέπεια αληθινή Δημοκρατία, είναι απαραίτητη η επίτευξη και η θεσμοθέτηση της οικονομικής ισότητας των ανθρώπων. Με δεδομένη την πραγματική ισοτιμία των ανθρώπων, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μέσα σε μια αληθινά Δημοκρατική κοινωνία δεν υπάρχει ανταγωνισμός και σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων. Σε μια αληθινή Δημοκρατία ισότιμων ανθρώπων, το συμφέρον του ατόμου δεν μπορεί να υπερκεράζει ή να συγκρούεται με το συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας. Σε μια αληθινή Δημοκρατία το συμφέρον του ατόμου δεν είναι άλλο από το συμφέρον της ολόκληρης κοινωνίας, της οποίας και ο ίδιος αποτελεί μέλος.

Κατ’ επέκταση της πραγματικής ισοτιμίας των ανθρώπων, ένα επίσης βασικό αξίωμα της Δημοκρατίας είναι η πραγματική ελευθερία των ανθρώπων. Η ανθρώπινη ελευθερία προϋποθέτει την ελευθερία Σκέψης, Έκφρασης και Συνείδησης. Στην Άμεση Δημοκρατία κανείς δεν αντιπροσωπεύει κανέναν άλλον πλην του εαυτού του. Το κάθε άτομο εκφράζει ελεύθερα τις ιδέες, τις απόψεις και τις πεποιθήσεις του. Με δεδομένα την ελευθερία και την ισοτιμία των ανθρώπων, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Δημοκρατία δεν είναι ένα φοβικό σύστημα. Η Δημοκρατία δεν έχει ταμπού ή παρωπίδες. Αποδεχόμενη την εξελικτική πορεία της φύσης και της ανθρώπινης νόησης, εξετάζει με την Λογική όλα τα ενδεχόμενα και όλα τα δεδομένα. Δεν φοβάται τις «αιρετικές» απόψεις και δίνει βήμα σε όλους ώστε να εκθέσουν τις απόψεις και τα επιχειρήματα τους. Η αληθινή Δημοκρατία δεν λειτουργεί με οχλοκρατικές μεθόδους. Όπως ακριβώς και η Αλήθεια, η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από «προστάτες». Η Δημοκρατία έχει ως ύψιστη αξία τον άνθρωπο. Η αληθινή Δημοκρατία δεν υπηρετείται αλλά υπηρετεί τους ανθρώπους. Η αληθινή Δημοκρατία δεν έχει οπαδούς. Η Δημοκρατία έχει λειτουργούς.

Σε μια Δημοκρατική κοινωνία ισότιμων ανθρώπων κανείς δεν εξουσιάζει κανέναν. Στην αληθινή Δημοκρατία δεν υπάρχει διαχωρισμός σε πολίτες και πολιτικούς. Όλοι οι πολίτες είναι ταυτόχρονα και πολιτικοί. Η Δημοκρατία δεν είναι πολίτευμα επιβολής, αλλά αντίθετα είναι πολίτευμα συναίνεσης. Με βάση τις θεμελιώδεις της αρχές, κανείς δεν εξαναγκάζεται να πράξει κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί. Οι Δημοκρατικές αποφάσεις στοχεύουν στην απόλυτη –αν είναι δυνατόν– ομοφωνία ή στην μέγιστη δυνατή συναίνεση των ανθρώπων. Στην αληθινή Δημοκρατία η μειοψηφία σέβεται τις αποφάσεις της πλειοψηφίας και η πλειοψηφία σέβεται την συνείδηση της μειοψηφίας. Βασικό αξίωμα της Δημοκρατίας είναι η ελευθερία επιλογής για το κάθε άτομο καθώς και για κάθε ξεχωριστή συλλογικότητα. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη ζωτικού χώρου για κάθε άτομο και για κάθε ξεχωριστή συλλογικότητα, ώστε να επιτελέσουν την αυτοπραγμάτωση τους με απόλυτο σεβασμό στους υπολοίπους.

Στη Δημοκρατία υπάρχει απρόσκοπτη ροή των πληροφοριών και απόλυτη διαφάνεια. Δεν αφήνονται σκοτεινά σημεία. Η λειτουργία της Δημοκρατίας δεν μπορεί να επαφίεται σε υποκειμενικές ερμηνείες. Τα προσωπικά πάθη και οι αδυναμίες των ανθρώπων δεν πρέπει να επηρεάζουν την αποτελεσματική λειτουργία της αληθινής Δημοκρατίας. Η αληθινή Δημοκρατία θεσπίζει διαδικασίες με ασφαλιστικές δικλίδες ικανές να υπερβούν τις υποκειμενικές ερμηνείες, ή τις μεροληπτικές κρίσεις. Μια Δημοκρατική κοινωνία χρειάζεται κατ' αρχήν ένα σαφές και πλήρως κατανοητό απ’ όλους Σύνταγμα. Χρειάζεται ένα Σύνταγμα που θα έχει την πλήρη αποδοχή όλων όσων θα κληθούν να το εφαρμόσουν. Χρειάζεται ένα Σύνταγμα που δεν θα αυτοαναιρείται μέσα στις αντιφάσεις του. Πρωταρχικό βήμα λοιπόν της Άμεσης Δημοκρατίας, είναι ο σαφής προσδιορισμός και η διακήρυξη των αρχών της, σε έναν γραπτό κώδικα που θα προσυπογράφεται από κάθε άνθρωπο που συμφωνεί με αυτόν και θέλει να συμμετέχει σ’ αυτήν την κοινωνία. Σε έναν αληθινά Ελεύθερο και Δημοκρατικό κόσμο, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν το δικαίωμα επιλογής και πραγμάτωσης του ιδιαίτερου κώδικα που εκφράζει τις προσωπικές τους αξίες. Κάθε μικρή η μεγάλη κοινωνία πρέπει έχει τον ζωτικό της χώρο και να απολαμβάνει την αυτονομία της σε αυτόν, σε μια βάση ειρηνικής συνύπαρξης και αλληλοσεβασμού με όλες τις διαφορετικές κοινωνίες. Οι άνθρωποι ως άτομα, καθώς και οι κοινωνίες τους, όταν έχουν αλληλοσεβασμό και συναίσθηση της ανθρώπινης αξίας, μπορούν να συμβιώνουν και να συνδιαλέγονται ειρηνικά παρά την διαφορετικότητα τους.

Η Δημοκρατία δεν έχει ως αυτοσκοπό της τον αέναο φιλοσοφικό αυτοπροσδιορισμό της. Οι Δημοκρατικές διαβουλεύσεις δεν γίνονται απλώς για να γίνονται. Οι αληθινά Δημοκρατικές διαδικασίες είναι ουσιαστικές και όχι εθιμοτυπικές. Η Δημοκρατία καθώς είναι πρωτίστως ένα σύστημα αποφάσεων και διαχείρισης, έχει ως κύριο σκοπό την λήψη και την υλοποίηση συγκεκριμένων αποφάσεων. Για να λειτουργεί ουσιαστικά η Άμεση Δημοκρατία, χρειάζονται κάποιες μεθοδολογίες αυτοδιαχείρισης προσαρμοσμένες στον όγκο και τις ιδιαιτερότητες των μελών της κάθε αυτόνομης κοινωνίας. Σε μια Αμεσοδημοκρατική κοινωνία ο όγκος των μελών της κοινωνίας δημιουργεί κάποιες ιδιαιτερότητες και κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες. Αυτό λοιπόν γεννάει ορισμένα πρακτικά ζητήματα αναφορικά με την δημιουργία αποτελεσματικών αμεσοδημοκρατικών μεθόδων. Είναι εφικτό να διαβουλεύονται αποτελεσματικά μεγάλες κοινωνίες με χιλιάδες ή με εκατομμύρια μέλη; Πρέπει ο όγκος των μελών μιας αυτόνομης κοινωνίας να περιορίζεται σε αριθμό που να μην καθιστά χρονοβόρα και δυσλειτουργική την λήψη αποφάσεων; Πως μπορεί να συνδυαστεί η ισότιμη συμμετοχή όλων, με την ζητούμενη αποτελεσματικότητα και ευελιξία; Πως θα γίνεται ο συντονισμός των αμεσοδημοκρατικών διαβουλεύσεων; Πως θα γίνεται ο συντονισμός της υλοποίησης των αμεσοδημοκρατικών αποφάσεων; Πως θα μπορούσε να εκπροσωπείται αποτελεσματικότερα η βούληση της κάθε αυτόνομης κοινωνίας σε ευρύτερες εθνικές ή και παγκόσμιες διαβουλεύσεις; Είναι λειτουργικό και θεμιτό σε τέτοιου είδους ευρύτερες διαβουλεύσεις, να εκπροσωπούνται οι αυτόνομες κοινωνίες με εντολοδόχους; Ποιός είναι ο αντικειμενικότερος τρόπος ορισμού των εντολοδόχων;

Προφανώς δεν υπάρχει μια και μοναδική μεθοδολογία, μια και μοναδική μαγική συνταγή που να καλύπτει όλους τους τύπους κοινωνιών. Όμως κάποιες πρακτικές εισηγήσεις θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες σε κάθε Αμεσοδημοκρατική κοινωνία. Είναι λογικό ότι οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες χρειάζονται συντονισμό. Οπότε χρειάζεται με κάποιες διαδικασίες να ορίζονται συντονιστικές ομάδες με συγκεκριμένες ευθύνες και αρμοδιότητες. Το μέγεθος των ομάδων πρέπει να εξασφαλίζει την ευελιξία και την λειτουργικότητα τους ώστε να εκπληρώνουν άρτια τις αρμοδιότητες τους. Οι συνθέσεις των συντονιστικών ομάδων πρέπει να ανανεώνονται σε τακτά διαστήματα ώστε να μην δημιουργούνται συνθήκες παγίωσης προσώπων σε συγκεκριμένες θέσεις. Οι Δημοκρατικές διαβουλεύσεις πρέπει να έχουν συγκεκριμένη θεματολογία και συγκεκριμένες προτάσεις. Οι διάφορες απόψεις που εκφράζονται πρέπει επίσης να είναι μεστές, σαφείς και λιτές. Η σύγχρονη διαδραστική τεχνολογία προσφέρει θαυμάσια εργαλεία για την επίτευξη της άμεσης Δημοκρατίας. Κάθε ελεύθερη Δημοκρατική κοινωνία μέσα στα πλαίσια της αυτονομίας της και ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και τις περιστάσεις της, πρέπει να ανακαλύψει και να ορίσει με απόλυτη συναίνεση τις διαδικασίες που θα της εξασφαλίζουν την μέγιστη αποτελεσματικότητα.

Η σημαντικότερη όμως προϋπόθεση για την επίτευξη της αληθινής Δημοκρατίας είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που την αποτελούν. Η Δημοκρατία χρειάζεται ανθρώπους με ήθος, με υπευθυνότητα και με προθυμία, ώστε να εφαρμόζουν αυτά που αποφασίζουν. Την αληθινή Δημοκρατία μπορούν να την επιτύχουν μόνο νοήμονες άνθρωποι, με συνείδηση, με αυτογνωσία και με ανάλογη παιδεία, ώστε να είναι ικανοί να βαδίσουν στην οδό της Δημοκρατίας. Χρειάζεται εκπαίδευση, χρειάζεται εξάσκηση, χρειάζεται υπομονή, απ’ όλους στην εκμάθηση της τέχνης της Δημοκρατίας. Στην παρούσα φάση οι ανθρώπινες κοινωνίες βρίσκονται ακόμη σε προνηπιακό στάδιο ως αναφορά τα απαραίτητα προσόντα για την επίτευξη πραγματικής Δημοκρατίας. Μιλώντας μεταφορικά, μπορούμε να πούμε ότι οι κοινωνίες μπουσουλάνε, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τον κοινωνικό εαυτό τους. Ίσως να απαιτηθεί αρκετός χρόνος και προσπάθεια μέχρι οι κοινωνίες να σταθούν στα πόδια τους και να μάθουν να πορεύονται αληθινά Δημοκρατικά. Τίποτε όμως δεν είναι ακατόρθωτο. Η οδός της Δημοκρατίας ξεκινάει από μέσα σου.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ

2011-07-06T17:24:00.000+03:00

ΑΝΩΝΥΜΟΙ - 1η ΦΑΣΗ - ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

2011-07-04T17:18:00.000+03:00

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ

2011-06-30T21:06:00.043+03:00

Όπως ήταν αναμενόμενο το "ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΩΣΙΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ" ψηφίστηκε. Το κυβερνητικό πρόγραμμα αφαίμαξης και εκποίησης της χώρας προχωράει ακάθεκτο, με τις δυνάμεις καταστολής να δείχνουν απροσχημάτιστα τις διαθέσεις της εξουσίας. Και τώρα τι κάνουμε; Πέρα απ’ την απροκάλυπτη επίθεση των ΜΑΤ –που εν’ πολύς ήταν αναμενόμενη– οφείλουμε πλέον να δούμε τα δεδομένα της κατάστασης. Οφείλουμε να δούμε τι κάναμε μέχρι τώρα και τι πρέπει να κάνουμε από δω και πέρα, αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι ουσιαστικό. Σε πολλούς ίσως δεν θα αρέσουν αυτά που θα πω, όμως δεν είμαι οπαδός της προσπάθειας εξωραϊσμού της πραγματικότητας.

Πέρα από την απροκάλυπτη πλέον βαναυσότητα της δωσιλογικής κυβέρνησης, αυτό που μ’ ενοχλεί περισσότερο απ’ όλα είναι ο μικροαστισμός και η ανούσια φλυαρία, των υποτελών επί της ουσίας Ελλήνων. Βαρέθηκα αυτόν τον ραγιαδισμό, την ηττοπάθεια, την κακομοιριά, την γρίνια, τα μυξοκλάματα, το σύνδρομο του οσιομάρτυρα και γενικά όλα αυτά που παγιώνουν το αίσθημα της αδυναμίας μας απέναντι στην εξουσία. Ατέλειωτες δημοσιεύσεις, θλιβερές διαπιστώσεις και ανούσιος μεμψιμοιρής σχολιασμός για την κυβέρνηση. Αυτό ή κυβέρνηση, το άλλο η κυβέρνηση, ψέματα η κυβέρνηση, συγκαλύψεις η κυβέρνηση, καταστολή η κυβέρνηση, ξεπούλημα η κυβέρνηση, αυξήσεις των τιμολογίων η κυβέρνηση, αυξήσεις των εισιτηρίων η κυβέρνηση, αυξήσεις του Φ.Π.Α. η κυβέρνηση, επιβολή νέων φόρων η κυβέρνηση... και δώστου εμείς να εξακολουθούμε να πληρώνουμε σαν υπνωτισμένοι ότι μας επιβάλει αυτή η ΓΑΜΗΜΕΝΗ κυβέρνηση των Κλεφτών και των Απατεώνων...

Βαρέθηκα να βλέπω αυτήν την αδυναμία της κοινωνίας να αντιληφθεί την πραγματική της δύναμη και να αντιδράσει ουσιαστικά. Βαρέθηκα να βλέπω μια κοινωνία που άγεται και φέρεται από παρακρατικούς εγκάθετους ή από ανεγκέφαλους ουρακοτάγκους, που αυτοδιορίζονται ινστρούχτορες των κοινωνικών αντιδράσεων προσπαθώντας να τις γηπεδοποιήσουν. Με ενοχλεί και με υποτιμά ως άνθρωπο πλέον, να με προσδιορίζουν ως Αγανακτισμένο τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Και η μάνα μου Αγανακτισμένη είναι. Αγανακτεί με ‘μένα, αγανακτεί με τους γείτονες της, αγανακτεί ολημερίς μπροστά στην τηλεχαβούζα και απ’ την πολύ αγανάκτηση στο τέλος την παίρνει ο ύπνος μπρος στο χαζοκούτι της... Αγανάκτηση χωρίς αντίκρισμα, χωρίς στόχο, χωρίς ουσία.

Τα βασικά προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας αυτή την στιγμή είναι η έλλειψη κοινωνικής συνοχής, η έλλειψη κοινωνικών αντανακλαστικών, η έλλειψη κοινών στόχων, η έλλειψη διαπραγματευτικής παιδείας και ικανότητας. Μέχρι στιγμής οι δράσεις των Αγανακτισμένων κινήθηκαν κατά βάση στο γνωστό, απολύτως προβλέψιμο μοτίβο: συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, αμπελοφιλοσοφικές φαμφάρες, μεγαλόστομα συνθήματα, πανό, πορείες, και τέλος η αναπόφευκτη σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Η ίδια η λέξη "Διαμαρτυρία" υποβιβάζει τον σκοπό μας. Διαμαρτυρία σε ποιους και γιατί; Είναι ανεδαφικό για παράδειγμα να διαμαρτύρεστε και να ελπίζετε ότι η υπαλληλική κυβέρνηση που ανέβηκε στην εξουσία για να υπηρετήσει τα τοκογλυφικά λόμπι που την διόρισαν, θα κηρύξει στάση πληρωμών σε αυτούς την διόρισαν. Είναι επίσης γελοίο να φωνάζετε συνθήματα –του στιλ "ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ"– αν δεν έχετε τα κότσια να τα κάνετε πράξη. Ορισμένοι πάλι που αρέσκονται να βαυκαλίζονται με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων, προσπάθησαν να ταυτιστούν με τους 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα σε μια προσπάθεια δημιουργίας πατριωτικών συναισθημάτων στο κοινό. Όμως καλύτερα να αφήσετε τις αρχαιοελληνικές φαντασιώσεις και τις μεγαλόστομες φαμφάρες γιατί το θέμα καταντά φαιδρό. Μην προσπαθείτε να συγκριθείτε με μεγέθη που υπερβαίνουν το μπόι σας. Αν υπήρχαν σήμερα εκείνοι οι 300 Σπαρτιάτες, θα τελείωναν την δουλειά λακωνικά σε μισή μέρα. Θα έτρωγαν για πρωινό τρεις διμοιρίες ΜΑΤ και ύστερα θα μπούκαραν στην ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ για το κυρίως πιάτο…

Συγχωρήστε με, αλλά όσο αδυνατούμε ως κοινωνία να συνεννοηθούμε στοιχειωδώς, ώστε να προβούμε σε πράξεις ουσίας, θεωρώ πως όλα αυτά, τα συνθήματα, οι διαδηλώσεις, οι συγκρούσεις και οι πατριωτικοί λεονταρισμοί, είναι κουραφέξαλα. Κινήσεις τετριμμένες, απόλυτα προβλέψιμες και ελεγχόμενες από το σύστημα εξουσίας. Να 'χαμε να λέγαμε, έτσι απλά για ψυχική εκτόνωση. Οι ευφυείς άνθρωποι που θέλουν ουσιαστικά αποτελέσματα ενώνονται και αντιτάσσονται αποφασιστικά στο σύστημα με τα ίδια του τα όπλα. Η αγανάκτηση πλέον δεν είναι δράση. Οι εποχές των ανούσιων συνθημάτων και της ψυχικής εκτόνωσης έχουν περάσει. Οι κοινωνίες δεν συνδιαλέγονται με συνθήματα και με φαντασιώσεις. Δεν είναι πλέον καιρός για διαμαρτυρίες και για δακρυγονόπληκτους οσιομάρτυρες. Είναι καιρός για στοχευμένες και ουσιαστικές δράσεις. Δεν είναι πλέον καιρός για ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ. Είναι καιρός για ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΥΣ.

Αυτό που ξέρω είναι ότι η άμεση προτεραιότητα αυτή τη στιγμή, πρέπει να είναι η άμεση απομάκρυνση αυτής της προδοτικής κυβέρνησης και των 300 άβουλων σφουγγοκωλάριων του κοινό-βολευτικού πολιτεύματος. Αν δεν σας αρέσει αυτή η κυβέρνηση τσίρκο, αν δεν σας αρέσει η αφαίμαξη και το ξεπούλημα, αν δεν σας αρέσουν τα χημικά και η βάναυση καταστολή, αν πραγματικά θέλετε να τους διώξετε ΑΜΕΣΑ από την εξουσία, υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος για να το κάνετε. Ο κύριος τρόπος αυτήν την στιγμή ΔΕΝ είναι οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, οι διαδηλώσεις, οι βερμπαλιστικές ρητορείες και κυρίως ΔΕΝ είναι οι συγκρούσεις με τα παρακρατικά ΜΑΤ. Δεν σκιάζεται το σύστημα από δαύτα. Η ζωή σας και η γνώμη σας δεν έχει καμία αξία γι’ αυτούς τους δολοφόνους. Το μόνο που τους νοιάζει είναι το Χρήμα που συντηρεί την εξουσία τους. Το αναφέρουν και μέσα στο Μεσοπρόθεσμο έκτρωμα τους: με τα χρήματα σας τροφοδοτείται η (σκυλο)δημοκρατία τους και οι (σάπιοι) θεσμοί που την υπηρετούν. Οπότε ο τρόπος για να τους διώξετε είναι ένας και είναι απλός…

Αν πραγματικά θέλετε να διώξετε ΑΜΕΣΑ τους πολιτικούς Απατεώνες και τους Νεοταξικούς πάτρωνες που κρύβονται από πίσω τους, πρέπει άμεσα να προβείτε όλοι σε ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ. Τότε αυτή ξεπουλημένη κυβέρνηση των δωσίλογων θα πέσει μέσα σε ένα δεκαήμερο. Κ’ αυτή και όποια επόμενη με παρόμοιες διαθέσεις την διαδεχτεί… ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ!!! ΑΠ' ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!! ΣΕ ΟΛΑ!!! ΤΩΡΑ!!! ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΥΣ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΔΕΚΟ, ΕΦΟΡΙΕΣ, ΤΡΟΧΑΙΑ, ΔΙΟΔΙΑ, Μ.Μ.Μ., ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΙΜΑ, ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ... ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΗ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ Φ.Π.Α.

Τι φοβάστε; Την χρεοκοπία; Την κατάρρευση; Η χρεοκοπία είναι δεδομένη έτσι ή αλλιώς. Αλλά και τα χρήματα που κρατάτε στα χέρια σας είναι ΠΛΑΣΤΑ. Τι, δεν το ξέρατε; Δεν ξέρατε ότι τα χρήματα που κρατάτε στα χέρια σας είναι fiat money; Ελάτε τώρα, δεν ξέρετε ότι τα ποικιλόχρωμα χαρτάκια με τα οποία ελέγχουν τις ζωές σας δεν έχουν κανένα αντίκρισμα; Δεν ξέρετε ότι το μοναδικό αντίκρισμα των κάλπικων χρημάτων τους είναι η σκλαβιά σας; Η δύναμη των χρημάτων τους έγκειται στο ότι εσείς αποδέχεστε την ανυπόστατη αξία τους. Εσείς δίνετε υπόσταση στο χρήμα τους, με την υπνωτισμένη πίστη σας σ’ αυτό και σ’ αυτούς που το τυπώνουν. Θα μπορούσατε και εσείς να τυπώνετε χρήματα στον προσωπικό σας εκτυπωτή όπως αυτοί, μόνο που αυτά τα τσακαλάκια έφτιαξαν νόμους που σας το απαγορεύουν. Το μόνο πράγμα που κινδυνεύει να καταρρεύσει με την ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ είναι η θεσμοθετημένη απάτη τους, καθώς και οι μιαρές πολιτικές κλίκες που την υπηρετούν.

Αυτήν τη στιγμή οι μόνοι που έχουν την δύναμη και το δικαίωμα να κηρύξουν ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ και ΑΡΝΗΣΗ ΧΡΕΟΥΣ, είναι οι πολίτες. ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ απέναντι σε ένα Απάτριδο κράτος χυδαίων Απατεώνων και Νταβατζήδων που θυσιάζει ανενδοίαστα τις ζωές μας στον βωμό της επιβίωσης των τοκογλύφων, του ανθρωποφάγου καπιταλισμού και του κάλπικου χρήματος! Μόνο έτσι θα φύγει η πολιτική χολέρα και τότε πλέον θα μπορούμε να μιλάμε με άλλους όρους. Μόνο με την ΑΝΥΠΑΚΟΗ της κοινωνίας μπορούν να καταργηθούν τα μνημόνια υποτέλειας και οι ληστρικοί νόμοι τους. Οι συγκεντρώσεις και οι πορείες μπορούν να λειτουργούν επικουρικά για να ενημερώνεται και να οργανώνεται ο κόσμος, αλλά δεν είναι πλέον ο αυτοσκοπός μας. Και προπάντων πρέπει να αποφευχθεί η βία, όσο αυτό είναι δυνατό.

Η συνέχεια της πορείας μας δεν θα είναι εύκολη, αλλά τουλάχιστον θα αρχίσουμε να ορίζουμε μόνοι μας την μοίρα μας. Αυτή η ΣΤΑΣΗ θα είναι το μεγαλύτερο μας "ΟΧΙ" στο ξεπούλημα και την υποδούλωση μας. Αυτή θα είναι η ουσιαστικότερη δήλωση της μομφής μας απέναντι στο άηθες πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, στην Χυδαία κυβέρνηση και στο παρακράτος της. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας "ΟΧΙ" απέναντι στην απάτη των "αγορών" και την τρομοκρατία της "Νέας Τάξης". Μόνο έτσι μπορεί να γίνει. Μόνο αν το θέλουμε πραγματικά. Μόνο αν αναλάβουμε το ρίσκο και τις ευθύνες των επιλογών μας. Η ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ και Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ είναι το μόνο πολιτικό μέσο που διαθέτουμε, στη παρούσα φάση. Αυτή είναι η πραγματική μας δύναμη ως πολίτες. Αυτή είναι η μοναδική μας δύναμη. Κάποια στιγμή πρέπει και η κοινωνία να κάνει επίδειξη της δύναμης της απέναντι στο κράτος και στο παρακράτος.

ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ – ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ! ΑΠ' ΟΛΟΥΣ!! ΤΩΡΑ!!!

s Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει να μην είναι πια σκλάβος, οι αλυσίδες του σπάνε. Μαχάτμα Γκάντι

s Ο μόνος δρόμος για τους διανοουμένους είναι ο δρόμος του Γκάντι. Ο δρόμος της μη συνεργασίας. Άλμπερτ Αϊνστάιν

s Από τους ανθρώπους δεν λείπει η δύναμη, λείπει η θέληση. Βίκτωρ Ουγκώ

sΟι μεγάλοι είναι μεγάλοι μόνο επειδή εμείς είμαστε γονατιστοί. Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν

MAX KEIZER Για το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα

2011-06-22T14:04:00.001+03:00

Κατάρρευση ~ Collapse

2011-06-08T14:56:00.001+03:00

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΟΥ…

2011-05-31T16:51:00.005+03:00

Τις τελευταίες μέρες βρέθηκα και γω στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων, όντας και ‘γω αγανακτισμένος. Όμως το συλλογικό πνευματικό μας επίπεδο είναι επιεικώς απαράδεκτο, γαμώ την αγανάκτηση μου… Είναι έκδηλη μια γενικότερη νοητική ανεπάρκεια. Είμαστε βαθιά διαποτισμένοι από την σαπίλα που μας ταΐζουν τόσα χρόνια τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και από το βλακώδες καταναλωτικό life style. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι είμαστε βουτηγμένοι μέσα στα σκατά και το κακό είναι ότι τα συνηθίσαμε τόσο που νιώθουμε άβολα ακόμη και στην ιδέα να βγούμε από αυτά. Αν το καταλάβουμε αυτό θα είναι ένα πρώτο βήμα προόδου.

Βρήκαν ευκαιρία οι περιπτεράδες και οι καντινιέρηδες να κάνουν χρυσές δουλειές με τους αγανακτισμένους. Οι καντινιέρηδες μάλιστα μαζεύτηκαν σαν τους γύπες γύρω από το πτώμα. Έλεος κύριοι και λίγη τσίπα. Για επανάσταση μαζευτήκαμε, όχι για πανηγύρι. Επανάσταση με hot dog, μπυρίτσες και χαβαλέ δεν γίνεται. Αυτές οι περιστάσεις δεν είναι κατάλληλες ούτε για καταναλωτισμό, ούτε για να βγάζουν κάποιοι το μεροκαματάκι τους. Σε λίγο θα μας στέλνουν και προσφορές διανυκτέρευσης τίποτε 5άστερα ξενοδοχεία από τα πέριξ. Άμα έχεις σκοπό να μείνεις με τις ώρες ή να διανυκτερεύσεις στις πλατείες να πάρεις την σκηνούλα σου, το σλίπιγκμπαγκ σου, να φτιάξεις σαντουιτσάκια, να πάρεις νεράκι και καφεδάκι από το σπίτι σου. Θα σου έρθει και πιο οικονομικά.

Με κραυγές και με παλαμάκια θα καταλήξουμε στα ίδια. Με ποδηλασίες, με συναυλίες, με μπυρίτσες και hot dog θα καταντήσουμε πανηγυράκι. Με μούντζες σε αόριστους Μαυρογιαλούρους, με τετριμμένα συνθηματάκια και με αόριστες δηλώσεις του τύπου "δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε, δεν πουλάμε…" δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα. Όπως λέει και το λαϊκό άσμα "…δηλώσεις που μείνανε δηλώσεις". Ήδη η ομιλία ορισμένων άρχισε να θυμίζει έντονα τον ξύλινο λόγο των πολιτικών και των εργατοπατέρων. Δηλώσεις άνευ ουσίας, σε λάθος παραλήπτες… ΑΙΤΗΜΑΤΑ; Σε ποιους; Στους ξεπουλημένους και διορισμένους νεοταξικούς υπαλλήλους;

Η αλήθεια είναι ότι δεν φτάνουν οι αγανακτισμένες συγκεντρώσεις. Τι να πετύχουν μόνο οι συγκεντρώσεις; Δεν σκιάζεται το σύστημα από δαύτες. Χρειάζεται δράση. Αληθινή δράση. Δράση που να πηγάζει από γνώση. Γνώση του τι πραγματικά φταίει, τι πραγματικά θέλεις και πως πραγματικά θα το πετύχεις. Η αγανάκτηση και η οργή δεν είναι γνώση, όπως ο πόνος δεν είναι γνώση. Μπορεί να πονάς, αλλά όσο κ’ αν πονάς και ουρλιάζεις δεν πετυχένεις να σταματήσεις τον πόνο όταν αγνοείς τις πραγματικές του αιτίες.

Η οχλαγωγία δεν είναι Άμεση Δημοκρατία. Στις λαϊκές συνελεύσεις χρειάζεται οργάνωση και γνώθι σ’ εαυτόν απ’ όλους. Καταλαβαίνω ότι αυτές είναι πρωτόγνωρες διαδικασίες για τους περισσότερους, αλλά αν συνεχίσουμε σαν μπουλούκι δεν θα καταλήξουμε πουθενά. Χρειάζονται συγκεκριμένα θέματα συζήτησης και όχι ακατάσχετοι ψυχοθεραπευτικοί μονόλογοι. Δεν χρειάζονται να γίνονται οι συνελεύσεις απλώς για να γίνονται. Δεν χρειαζόμαστε άλλες ψευδαισθήσεις.

Χρειάζεται μεθοδολογία. Πρέπει να ορίσουμε συγκεκριμένες διαδικασίες. Ας γίνεται μια ψηφοφορία πριν από κάθε συνέλευση για τα θέματα που θέλουμε να συζητήσουμε. Υπάρχουν απλά εργαλεία για αυτό, ας τα χρησιμοποιήσουμε. Υπάρχει το διαδίκτυο για όσους το χρησιμοποιούν. Για τους υπόλοιπους μπορεί να υπάρξει ένας απλός πίνακας ανακοινώσεων όπου θα προτείνουν και θα ψηφίζουν τα θέματα που θέλουν. Κατόπιν όλοι πρέπει να σεβόμαστε την θεματολογία της κάθε συνέλευσης μην μιλώντας για άσχετα θέματα. Αν δεν έχουμε να πούμε κάτι συγκεκριμένο επί του θέματος καλύτερα να μην μιλάμε. Χρειαζόμαστε λιτότητα λόγων και πληθώρα έργων.

Αν καταλάβαμε τις πλατειές με σκοπό να μείνουμε σ’ αυτές πρέπει να οργανωθούμε. Αν θέλουμε να προσελκύσουμε κόσμο ας προβούμε σε ενέργειες πρακτικές και με όφελος. Στις πόλεις πλέον υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι. Ας τους πλησιάσουμε και ας τους πούμε πως είμαστε μαζί τους. Ας οργανώσουμε καθημερινή σίτιση για τους άστεγους και για τους ανθρώπους που θα μένουν στις πλατείες. Αν θέλουμε μπορούμε να διοργανώνουμε καθημερινό μαγείρεμα. Άκουσα ότι στην Ισπανία πολλοί εστιάτορες προσφέρουν στις συγκεντρώσεις το φαγητό που τους περισσεύει. Ας ψάξουμε και εδώ για ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν. Οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει ο καθένας θα είναι χρήσιμο.

Χρειάζεται επίσης να μορφωθεί ο κόσμος, να μάθει την αλήθεια. Πολύς κόσμος δεν έχει την δυνατότητα πρόσβασης στο ιντερνέτ. Χρειάζεται να δει και να διαβάσει αυτά που δεν μπορεί να δει στα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Στις πλατείες των αγανακτισμένων είναι η ευκαιρία. Χρειάζεται άμεση διοργάνωση, προβολή και συζήτηση, ταινιών και ντοκιμαντέρ που εκθέτουν την ουσία του χρήματος και τα αφανή συμφέροντα που κυβερνούν πραγματικά τον κόσμο.

Τελικά αν πραγματικά θέλουμε να χτυπήσουμε το σύστημα πρέπει και να συζητήσουμε για ουσιαστικές μεθόδους και να είμαστε αποφασισμένοι να τις εφαρμόσουμε. Ας συζητήσουμε για BANK RUN, για στάση πληρωμών, για αχρήματα δίκτυα συναλλαγών, για πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει και να διαχειριστεί το σύστημα. Έτσι θα πέσει το κατεστημένο. Έτσι θα αλλάξει το σύστημα. Ας συζητήσουμε και για συστήματα που θα θέλαμε να εφαρμοστούν. Ας συζητήσουμε για Αχρήματες Οικονομίες. Ας προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, μόνο που πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε ως τώρα, δηλαδή αυτά που μας έμαθαν να ξέρουμε. Τίποτα δεν είναι ανέφικτο. Όλα ξεκινάν απ’ το μυαλό μας.

Αυτοί που θέλουν αλλαγές πρέπει να ξέρουν ακριβώς, τι θέλουν και τι δεν θέλουν. Πρέπει να αναλογιστούν το κόστος αλλά και τα κέρδη των επιλογών τους. Πρέπει επίσης να είναι αποφασισμένοι να επωμιστούν το κόστος των επιλογών τους. Πρέπει να είναι πρόθυμοι να εργαστούν και να δράσουν για αυτά που θέλουν. Ο ατομισμός πεθαίνει, η συλλογικότητα γεννιέται. Όσοι παραμείνουν προσκολλημένοι στο εγώ τους θα πεθάνουν μαζί του…

Ο μόνος δρόμος για τους διανοουμένους είναι ο δρόμος του Γκάντι. Ο δρόμος της μη συνεργασίας. Άλμπερτ Άινσταϊν

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

2011-05-10T09:41:00.001+03:00

Δεν θέλετε να αναπνέω καθαρό αέρα

Δεν θέλετε να ταξιδεύω ελεύθερα

Δεν θέλετε να σκέφτομαι ελεύθερα

Δεν θέλετε να αγαπάω ελεύθερα

Δεν σας νοιάζουν οι ανάγκες μου

Δεν σας νοιάζουν οι επιθυμίες μου

Δεν σας νοιάζουν τα όνειρα μου

Δεν σας νοιάζει η ύπαρξη μου

Δεν γεννήθηκα για να 'μαι αριθμός στους άψυχους καταλόγους σας

Δεν συμμετέχω στις απάτες σας

Δεν συμμετέχω στις απογραφές σας

Δεν σας δίνω την ψυχή μου

Η ΜΟΧΘΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

2011-05-09T12:25:00.001+03:00

Απλά, μια καταπληκτική ταινία που πρέπει να δεις.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ

2011-04-15T17:40:00.019+03:00

Το λεξιλόγιο των ανθρώπων φανερώνει πολλά. Φανερώνει τον χαρακτήρα τους, τις επιθυμίες τους, τα ενδιαφέροντα τους, τα συναισθήματα τους, τα απωθημένα τους. Η ομιλία των ανθρώπων είναι ένας τρόπος μετάδοσης των συνειδητών ή ασυνείδητων μηνυμάτων της ψυχής τους. Οι λέξεις και η επιλογή τους, πολλές φορές φανερώνουν περισσότερα από την απλή εννοιολογική σημασία τους. Φανερώνουν τις κρυφές αδυναμίες και τα ασίγαστα πάθη των ανθρώπων. Ο καθιερωμένος λεκτικός κώδικα φανερώνει επίσης ορισμένα συλλογικά μηνύματα και ασυνείδητα κοινωνικά απωθημένα. Ουδέν κρυπτόν υπό του ήλιου για όσους έχουν μάτια που ξέρουν να βλέπουν, αλλά και για όσους έχουν αφτιά που ξέρουν ν’ ακούν…

Το σεξουαλικό ή γενετήσιο ένστικτο παίζει κυρίαρχο ρόλο στην ζωή των ανθρώπων, γιαυτό έχει αποκληθεί και βασικό ένστικτο. Αποτελεί άλλωστε την διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής, την πηγή της ζωής. Ένα από τα πράγματα που φανερώνει η ομιλία των ανθρώπων είναι ακριβώς αυτός ο κυρίαρχος ρόλος του σεξουαλικού ενστίκτου στην ζωή τους. Είναι εκπληκτικό αν αναλογιστεί κανείς σε πόσο πολλές καθημερινές κουβέντες περιέχονται λέξεις που εννοιολογικά παραπέμπουν σε σεξουαλικές δραστηριότητες. Οι άνθρωποι εκφράζονται για το σεξ σε κάθε ευκαιρία.

Ας εξετάσουμε για παράδειγμα τις βρισιές. Στον λεκτικό κώδικα οι βασικές εκφράσεις που εννοιολογικά προσδιορίζονται ως προσβλητικές ή υβριστικές, είναι αυτές που εμπεριέχουν σεξουαλική δραστηριότητα. Να μερικά παραδείγματα. Θέλουμε να εκφράσουμε την ανοησία ή την μειωμένη αντιληπτικότητα κάποιου και τον αποκαλούμε Μαλάκα (αυνανιζόμενος) και τις ενέργειες του ως Μαλακίες (εκσπερματώσεις παραγόμενες από αυνανισμό). Η ανοησία δηλαδή, συνδέεται με την πράξη της σεξουαλικής αυτοϊκανοποίησης και οι ανόητες ενέργειες με το προϊόν της σεξουαλικής αυτοϊκανοποίησης. Θέλουμε να εκφράσουμε την κακεντρέχεια, τον υποκριτισμό και την υστεροβουλία κάποιου και τον αποκαλούμε Πούστη (ομοφυλόφιλος) και τις ενέργειες του πουστιές. Σ’ αυτήν την περίπτωση αυτές οι ιδιότητες συνδέονται με την σεξουαλική προτίμηση ενός αρσενικού προς άτομα του ιδίου φύλου. Να ακόμη ένα παράδειγμα. Θέλουμε να εκφράσουμε απαξίωση για τις επιλογές μιας γυναίκας και την αποκαλούμε Πουτάνα (πόρνη). Η απαξίωση σε αυτήν την περίπτωση εκφράζετε κρεμώντας στο άτομο την ταμπέλα της επαγγελματικής προσφοράς σεξουαλικών υπηρεσιών επ’ αμοιβή.

Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι και για πολλές δυσάρεστες καταστάσεις εκφραζόμαστε επίσης με σεξουαλικούς προσδιορισμούς. Για παράδειγμα όταν θέλουμε να εκφράσουμε το γεγονός ότι περάσαμε μια δύσκολη κατάσταση, λέμε Γαμήθηκα (συνουσιάστηκα). Όταν περιμένουμε να περάσουμε μια δύσκολη κατάσταση, λέμε ότι με περιμένει Γαμήσι (συνουσία), Πούτσα (ανδρικό γεννητικό μόριο), Κωλοδάχτυλο (το μεσαίο συνήθως δάχτυλο που χρησιμοποιείτε ως μέσο σεξουαλικού ερεθισμού) κλπ. Επίσης για την έκφραση απειλής ή εκφοβισμού προς κάποιον, αναφέρεται η φράση "θα σε Γαμήσω", μια έκφραση δηλαδή που παραπέμπει σε συνουσία και μάλιστα σε σοδομισμό όταν αυτή απευθύνεται σε αρσενικά άτομα.

Τα γεννητικά όργανα αναφέρονται για να αποδώσουν διάφορες ιδιότητες και καταστάσεις, πολλές φορές αντιφατικές μεταξύ τους. Το θάρρος, η ντομπροσύνη, η ευθύτητα, ταυτίζονται συνήθως με τους όρχεις (αρσενικά γεννητικά αξεσουάρ) και το μέγεθος τους. Για παράδειγμα η έκφραση "αυτός έχει μεγάλα Αρχίδια" προσδιορίζει κάποιον που αντιμετωπίζει με θάρρος μια κατάσταση ή που λέει με παρρησία την αλήθεια. Όμως και κάποιος κακόβουλος και υστερόβουλος άνθρωπος προσδιορίζεται επίσης ως "μεγάλο Αρχίδι". Φαντάζομαι ότι κάποιος που πάσχει από ελεφαντίαση αποτελεί υπέρτατη προσωποποίηση θάρρους και ευθύτητας, αλλά συγχρόνως θα μπορούσε να αποτελεί και υπέρτατη προσωποποίηση κακόβουλου ανθρώπου. Διαλέγεις και παίρνεις…

Να ένα ακόμη παράδειγμα αντιφατικών προσδιορισμών. Η θηλυκή γενετήσια περιοχή αναφέρετε για να εκφράσει αντιφατικές καταστάσεις. Το Μουνί (αιδοίο) αναφέρεται πολλές φορές για να εκφράσει μια άσχημη εικόνα, αλλά αναφέρεται επίσης και για να εκφράσει την γυναικεία ομορφιά και γοητεία. Μια δυσάρεστη κατάσταση ή μια ζημιά αποκαλείτε συχνά ως Μουνί (Μουνί τα έκανες ρε μαλάκα…). Όμως και μια πολύ όμορφη γυναίκα αποκαλείτε συχνά ως πολύ ωραίο Μουνί. Κάποιος που πηγαίνει σε ραντεβού με μια όμορφη γυναίκα που του αρέσει πολύ, εξιστορεί την επόμενη μέρα στον κολλητό του:

- "Εχθές ρε μαλάκα βγήκα με ένα πολύ ωραίο μουνί. Πήγαμε ήπιαμε καφέ."

- "Ναι ρε σε είδα. Πολύ μουνάρα ρε μαλάκα…"

Προσπάθησα να φανταστώ την κυριολεκτική εικόνα αυτού που περιγράφει ένας τέτοιος διάλογος. Σκέφτηκα δηλαδή πως θα ήταν να βγει για βόλτα ένας άντρας με ένα αιδοίο αποκομμένο από το υπόλοιπο σώμα μιας γυναίκας. Βόλτα λοιπόν σε έναν πολυσύχναστο πεζόδρομο ο άντρας με το αιδοίο και κατόπιν κάθονται και οι δυο σε μια καφετέρια. Παραγγέλνουν τον καφέ τους και ο άντρας πιάνει συζήτηση με το αιδοίο. Ο καφές έρχεται και ο άντρας γοητεύεται από τον τρόπο που το αιδοίο ρουφάει τον καφέ με τα αιδιόχειλα του… Θα μπορούσαμε να φανταστούμε και μια αντίστροφη εικόνα. Μια γυναίκα να βγει βόλτα για καφέ με ένα πέος. Θα κάθονταν αντικριστά από το πέος και θα έπιαναν κουβέντα. Βέβαια υποψιάζομαι ότι η όλη κουβέντα θα ήταν τελικώς για τον πούτσο…

Η σεξουαλική δραστηριότητα, αυτό το ασίγαστο ένστικτο των έμβιων όντων, κεντρίζει συνεχώς το ενδιαφέρον των ανθρώπων. Το ενδιαφέρον αλλά και αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι ότι ενώ η σεξουαλικές εμπειρίες αποτελούν συνήθως ευχάριστες και επιθυμητές εμπειρίες, εντούτοις πολύ συχνά η λεκτική τους αναφορά χρησιμοποιείται για να περιγράψει και να προσδιορίσει δυσάρεστες και ανεπιθύμητες καταστάσεις και ιδιότητες. Αυτό ίσως να υποδηλώνει ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αναπτύξει λανθασμένες αντιλήψεις όσον αφορά την σεξουαλική δραστηριότητα.

Αυτές οι λανθασμένες σεξουαλικές αντιλήψεις δημιούργησαν προφανώς ορισμένα δυσλειτουργικά κόμπλεξ στον ψυχισμό των ανθρώπων. Αυτά τα κόμπλεξ αντικατοπτρίζονται στον μπερδεμένο και αντιφατικό λεκτικό κώδικα των ανθρώπων. Ο λεκτικός κώδικας δεν μπορεί να κρύψει το βασικό μέλημα των κατεστημένων κοινωνικών δομών για τον τρόπο με τον οποίον επιθυμούν να αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι τα σεξουαλικά τους ένστικτα. Ο έλεγχος και η εξουσία είναι το παν για τους κατεστημένους θεσμούς. Από αυτόν τον έλεγχο λοιπόν και την εξουσία των κατεστημένων ανθρώπινων θεσμών δεν θα μπορούσε να ξεφύγει και η καθιερωμένη αντίληψη που πρέπει να έχουν για το σεξ, τα ανθρώπινα υποχείρια τους.

Εξουσία, Έλεγχος, Υποταγή. Το βασικό ένστικτο της σεξουαλικής δραστηριότητας έπρεπε οπωσδήποτε να τεθεί υπό έλεγχο από τα κέντρα εξουσίας, καθώς είναι πολύ επικίνδυνο για τις εξουσιαστικές δομές αν αφεθεί ανεξέλεγκτο. Το σεξ εκτός από υγρά παράγει και συναισθήματα. Δεν μπορείς να ελέγξεις τους ανθρώπους αν δεν καταφέρεις να ελέγξεις την σεξουαλικότητα τους και τα συναισθήματα που αυτή τους δημιουργεί. Οι σεξουαλικές αντιλήψεις των ανθρώπων και τα παράγωγα συναισθήματα έπρεπε να ταιριάζουν στα μέτρα των εξουσιαστικών δομών. Το απόλυτο συναίσθημα που μπορεί να παράγει το σεξ είναι ο Έρωτας. Ο Έρωτας είναι το σημαντικότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Ο αυθεντικός έρωτας είναι η πηγή της ανθρώπινης δημιουργικότητας, η ουσία και η ολοκλήρωση της ανθρώπινης υπόστασης. Ένας άνθρωπος που ερωτεύεται είναι ικανός να δημιουργήσει θαύματα, μπορεί να νιώσει ευγνωμοσύνη για όλα όσα υπάρχουν γύρω του και μπορεί να αγαπήσει όλον τον κόσμο. Η αγάπη όμως δεν συμφέρει στην εξουσία. Ποιος έχει διάθεση για πολέμους όταν γνωρίσει τον αυθεντικό Έρωτα; Πως μπορούν να υποταχθούν άνθρωποι με ανυπότακτα συναισθήματα; Ποιος δίνει σημασία στην εξουσία (ποιος την γαμεί) όταν έχει γνωρίσει ένα πλάσμα που του έχει "κλέψει" το μυαλό και την καρδιά; "Make love not war" έλεγαν τα παιδιά των λουλουδιών που είχαν αρχίσει να πιάνουν το νόημα, αλλά στο τέλος το χάσανε και αυτοί από τα πολλά ναρκωτικά και τις πολλές παρτούζες…

Το σεξ όμως αποτελεί αναγκαίο κακό για την εξουσία. Αν σταματήσουν να δουλεύουν οι σεξουαλικές μηχανές τότε σταματάει και η παραγωγή ανθρώπινων υποχείριων για τις εξουσιαστικές δομές. Άρα λοιπόν το πρόβλημα που έπρεπε να επιλύσει η εξουσία ήταν ναι μεν στο σεξ, αλλά όχι στο επικίνδυνο γ’ αυτήν παράγωγο του Έρωτα. Ο ερωτισμός έπρεπε να εκλείψει, η ψυχή έπρεπε να είναι απούσα από το σεξ. Εξουσία και Αγάπη δεν συμβαδίζουν. Κατά συνέπεια Εξουσία και Έρωτας δεν συμβαδίζουν. Όμως Εξουσία και Φόβος συμβαδίζουν. Γιαυτό έχει λεχτεί ότι το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος αλλά ο φόβος. Το μίσος είναι παράγωγο του φόβου. Έτσι λοιπόν γίνετε κατανοητός ο λόγος για τον οποίο το σεξ έπρεπε να καταστεί από τις κατεστημένες δομές ως κάτι βρώμικο, δυσάρεστο, ανεπιθύμητο, απαγορευμένο. Γίνονται επίσης κατανοητοί οι λόγοι για τους οποίους οι υβριστικοί προσδιορισμοί που χρησιμοποιούνται για να προσβάλουν ή να μειώσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, περιστρέφονται ως επί το πλείστον γύρω από την ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Για τους ίδιους λόγους οι περιγραφές πολλών δυσάρεστων καταστάσεων περιέχουν σαφείς σεξουαλικούς υπαινιγμούς και προσδιορισμούς.

Από αρχαιοτάτων χρόνων οι εξουσιαστικές δομές δημιουργούσαν ανέραστες κοινωνίες. Τέτοιες έπρεπε να δημιουργήσουν για να επιβιώσει η εξουσία. Τελικά το βασικότερο που έπρεπε να ταυτιστεί με το σεξ ήταν αυτή καθ’ αυτή η έννοια της πατριαρχικής εξουσίας. Η απόλυτη έκφραση της εξουσίας είναι η σεξουαλική εξουσία, δηλαδή η νομή και κατοχή –με νομικούς όρους– πάνω στο σώμα ενός ανθρώπου. Το σεξ έπρεπε να θεωρηθεί ως λάφυρο αλλά και να αποτελεί την αναγνώριση της εξουσίας των πιο δυνατών αρσενικών της αγέλης. Η εξουσία των πιο δυνατών αρσενικών της αγέλης τους παρέχει την δυνατότητα να γαμάνε όλες τις θηλυκές, οι οποίες υποτάσσονται στην εξουσία τους και άμα λάχει γαμάνε και κάνα αρσενικό που δείχνει να μην καταλαβαίνει ποιος κάνει κουμάντο. Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι για παράδειγμα η έκφραση "ΘΑ ΣΕ ΓΑΜΗΣΩ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ…" εκφράζει αυτού του είδους την επιθυμία για επιβολή εξουσίας. Στις σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες η δύναμη εκφράζεται κυρίως με το χρήμα οπότε όποιος διαθέτει το μπακαγιόκο γαμεί και δέρνει στην κυριολεξία…

Αυτού του είδους το εξουσιαστικό σεξ δεν παράγει βέβαια Έρωτα, παράγει όμως φόβο και υποταγή, πράγματα πολύ χρήσιμα στις εξουσιαστικές δομές. Το βασικότερο όμως που επιτυγχάνει είναι να διαστρέφει την επιθυμία του ανθρώπου να γνωρίσει τον αληθινό Έρωτα. Αυτή η ασίγαστη επιθυμία μεταλλάσετε πλέον σε μια ασίγαστη επιθυμία για όλο και περισσότερη εξουσία, καθώς η εξουσία υποκαθιστά τον έρωτα. Η διαφορά των δυο συναισθημάτων είναι ότι ενώ ο πόθος του Έρωτα καταλήγει στην ψυχική κορύφωση και ολοκλήρωση με το αντικείμενο του πόθου του, το πάθος της εξουσίας είναι μια καύλα που δεν γνωρίζει ποτέ κορύφωση και ολοκλήρωση. Δεν ικανοποιείται με τίποτα. Θέλει συνεχώς παραπάνω. Η καύλα της εξουσίας δημιουργεί τα γνωστά πρεζάκια της εξουσίας που ακόμη και αν γαμήσουν τους πάντες και τα πάντα, θα παραμένουν μονίμως ανικανοποίητοι…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά λοιπόν κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το βασικότερο ίσως πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι σεξουαλικό. Η βασικότερη ρίζα των ανθρώπινων προβλημάτων έγκειται στις διαστροφικές κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από την ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Η ηδονή που παράγει το σεξ έχει μεταλλαχτεί από μια υπέρτατη έκφραση ερωτικής λατρείας, θαυμασμού και επικοινωνίας δυο ανθρώπινων ψυχών, σε ένα ακόμη ευτελές προϊόν η διατίμηση του οποίου καθορίζεται από την προσφορά και την ζήτηση. Έχει μεταλλαχθεί σε μέσο εξουσιαστικής επιβολής, ανταγωνισμού, καταναγκασμού και υποταγής των ανθρώπινων ψυχών. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η δημιουργία ανάπηρων ψυχών. Η απόλυτη κυριαρχία των υποκατάστατων έναντι των γνήσιων συναισθημάτων.

Οι άνθρωποι πρέπει να περπατάνε με τα δεκανίκια της εξουσίας. Προσφέρτε τους και μερικά καθρεφτάκια για να μένουν απασχολημένοι και να αυνανίζονται μ’ αυτά. Καλύτερα να σπαταλούν άσκοπα την ενεργητικότητα τους παρά να γνωρίσουν την δύναμη που μπορεί να τους μετατρέψει σε θεούς. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να γνωρίσουν τον Έρωτα, είναι επικίνδυνος. Τα φτερά του έρωτα πρέπει να κοπούν γιατί οι άνθρωποι μπορεί να πετάξουν στα ουράνια, μακριά από εμάς.

Μια εκπομπή που αξίζει να δείτε...

2011-03-18T18:17:00.001+02:00

Ο Γιώργος είναι "πονηρός", κ’ αυτά που λέει μην τα τρως...

2011-02-26T11:05:00.005+02:00

Γιωργάκη άρχισες τις τσαχπινιές με τους τζαμπατζήδες, έτσι; Βρε πονηρούλη παπατζή, τι κωλοτούμπες είναι αυτές; Καλά έχεις γίνει ζογκλέρ πλέον... Πριν από λίγες μέρες τα παπαγαλάκια σου που παριστάνουν τους υπουργούς, έλεγαν ότι αυτοί που δεν πληρώνουν δεν έχουν κανένα πολιτικό υπόβαθρο, ότι δεν είναι καν κίνημα, ότι είναι απλά κάποιοι τζαμπατζήδες. Τώρα όμως ξαφνικά, όχι μόνο μας αναβάθμισες σε κίνημα, αλλά μας ενέταξες και σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Με κάθε επισημότητα από το βήμα της βουλής, μας βούτηξες μέσα στην πολιτική κολυμπήθρα και μας βάπτισες εις το όνομα του πατρός, του υιού και του ΣΥΡΙΖΑ... Όλα τα megaλα τηλεοπτικά κανάλια βέβαια, προέβαλαν ως όφειλαν το πολιτικό βάπτισμα των τζαμπατζήδων και την ταύτιση τους με τον ΣΥΡΙΖΑ... Αλλά το έπιασα το υπονοούμενο... Σε πήρα πρέφα βρε παπατζή, για πού το πας... Εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς;

Τα αφεντικά σου λοιπόν, έχουν αντιληφθεί πλήρως την επικινδυνότητα του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ. Ξέρουν ότι αυτό είναι το μοναδικό ίσως κίνημα σήμερα, που μπορεί να απειλήσει επί της ουσίας το σύστημα σας. Από την άλλη βλέπουν ότι οι τζαμπατζήδες, δεν πολυχαμπαριάζουν ούτε από χλευασμούς ούτε από απειλές και πως μ’ αυτές τις μεθόδους δεν θα έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Βλέπουν επίσης ότι η κοινωνία κοχλάζει από οργή και το κίνημα αυτό θα διογκώνεται συνεχώς. Έτσι σκέφτηκαν κάτι άλλο μπας και διασπαστεί δια της πλαγίας οδού, το μέτωπο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ. Σου έδωσαν λοιπόν εντολή για μια καινούργια κωλοτούμπα. Για να δούμε όμως που το πάτε…

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτού του κινήματος είναι η πολυσυλλεκτικότητα. Συνειδητοποιημένοι πολίτες από κάθε κοινωνικό, πολιτικό, ή ιδεολογικό χώρο, έχουν αντιληφθεί την τεράστια πολιτικοοικονομική σημασία του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, έχουν αφήσει στην άκρη τις ξεθωριασμένες πολιτικές και συντεχνιακές τους ταυτότητες, και είναι αποφασισμένοι να αντιταχθούν από κοινού απέναντι σε ένα κοινό πρόβλημα: Τον κανιβαλισμό του καπιταλισμού. Ακριβώς αυτή η πολυσυλλεκτικότητα είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο. Σας ανησυχεί η έλλειψη κομματικής πόλωσης. Δεν μας θέλετε ενωμένους. Σας ενοχλεί η έλλειψη πολιτικών εξαρτήσεων. Δεν μας θέλετε πολιτικά ελεύθερους. Δεν μας θέλετε απροσδιόριστους. Πρέπει με κάποιον τρόπο να μας ταυτοποιήσετε, να μας προσδιορίσετε ως "αριστερούς" ή "δεξιούς", "ορθόδοξους" ή αιρετικούς, να μας "σπιτώσετε" κάτω από ένα πολιτικό μαντρί, να μας φορτώσετε κάποιον τσοπάνη... Θέλετε διακαώς να μας εξαναγκάσετε να επιστρέψουμε στα ιδεολογικά σας οστεοφυλάκια. Θέλετε να μας πολώσετε... Ξέρετε ότι ο μόνος τρόπος για να μας διασπάσετε, είναι να μας αναγκάσετε να δαγκωνόμαστε σαν τα σκυλιά, για τις ξεθωριασμένες πολιτικές και οπαδικές σας ταμπέλες.

Έτσι λοιπόν, στην προκειμένη περίπτωση είδατε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βολεύει μια χαρά για δούρειος ίππος. Πιστεύετε ότι εντάσσοντας τους τζαμπατζήδες στο πολιτικό μαντρί του ΣΥΡΙΖΑ, θα ξυπνήσουν μέσα στον καθένα τα οπαδικά αντανακλαστικά του. Ελπίζετε ότι οι άνθρωποι θα θυμηθούν το κομματικό τους οπαδιλίκι και θα αρχίσουν να φαγώνονται για τα πολιτικά ψιλικατζίδικα σας. Ο ΣΥΡΙΖΑ απ’ την μεριά του, το παίζει και καλά αδιάφορος, αλλά δεν χαλιέται καθόλου μ’ αυτήν την ταύτιση. Πιστεύει ότι έτσι θα βγει και αυτός κερδισμένος. Ελπίζει ότι με αυτήν την ταύτιση, όλο και θα τσιμπήσει κάποιους νέους πελάτες (έστω και τζαμπατζήδες) για το πολιτικό ψιλικατζίδικο του. Θέλει η ...τάνα να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει...

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι, τώρα μπορεί να μας πετάτε σαν μπαλάκι ο ένας στον άλλον, αλλά στο τέλος όλοι σας θα μας διεκδικείτε και θα μας γλύφετε, αφού έτσι κ’ αλλιώς όλοι σας, εκτός από παπατζήδες είστε και τζαμπατζήδες. Πρέπει όμως να σου πω Γιωργάκη, ότι τζάμπα ελπίζετε σε πολιτικάντικα καπελώματα. Οι τζαμπατζήδες είναι πάνω απ’ όλα έξυπνοι άνθρωποι. Δεν καπελώνονται και δεν ψαρώνουν. Δεν χρειάζονται τσοπάνηδες. Θα τον βρουν τον δρόμο μόνοι τους. Δεν μπαίνουν πλέον σε μαντριά. Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, δεν είναι μαντρί. Πρέπει να σου πω Γιωργάκη ότι, τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα μας θυμάστε...

Άαα, και όσο για τα φιλαράκια σου τους Ευρωπαίους, που όπως λες ανησυχούν και σε ρωτάνε "αν εσείς οι Έλληνες θα επιστρέψετε τα λεφτά που σας δώσαμε..." (εγώ πάντως δεν είδα ούτε σεντς...), πες τους ότι οι Έλληνες λένε πως τους αρέσει το τζάμπα, πως δεν αναγνωρίζουν κανένα χρέος και δεν πληρώνουν. Βέβαια Γιωργάκη τις υπογραφές τις έβαλες εσύ χωρίς να μας ρωτήσεις, οπότε τα φιλαράκια σου μπορεί να τα ζητήσουν από ‘σένα τα λεφτά τους. Αλλά σιγά μωρέ, παίξτο και ‘συ τζαμπατζής και πες τους και εσύ ότι δεν πληρώνεις. Και αν σε ρωτήσουν Γιωργάκη οι Ευρωπαίοι που πήγαν τα λεφτά μην τα χάσεις... στείλε τους τον Πάγκαλο να τους πει... "μαζί τα φάγαμε..." Πάντως εμείς οι τζαμπατζήδες θα σε υποστηρίξουμε. Θα ζητήσουμε να σε απαλλάξουν λόγο βλακείας...

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!!!

2011-02-24T12:10:00.021+02:00

Οι μάσκες έπεσαν. Τα προσχήματα κατέρρευσαν. Μία ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ που κατάσχει τα σπίτια του Ελληνικού λαού, για λογαριασμό των ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΚΑΡΤΕΛ και των Διεθνών ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ, έχει χάσει πλέον κάθε ουσιαστικό έρεισμα για να εκπροσωπεί τον λαό και να μιλάει εξ’ ονόματος του. Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ έχει πάρει διαζύγιο τόσο από την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, όσο και από τον ΛΑΟ. Δεν εκπροσωπούν πλέον ούτε το συμφέρον ούτε την φωνή του Ελληνικού λαού. Λειτουργούν πλέον ως εκπρόσωποι και υπηρέτες των ΤΡΑΠΕΖΩΝ και των ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ. Είναι πλέον κλητήρες των Τραπεζών.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ η "Δικαιοσύνη" τους. Αυτοί που έχουν μεταλλαχθεί σε ντιλιβεράδες των Τραπεζών, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να μας επιδίδουν έγγραφα που έχουν τον ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟ τίτλο, "ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ"!!! Αυτός ο τίτλος είναι ΨΕΥΔΗΣ και ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟΣ. Ο Ελληνικός λαός ΔΕΝ συναινεί στην εξαθλίωση του. ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ πλέον να απευθύνονται σε κανέναν ΕΞ’ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. Μπορούν να μιλούν εξ’ ονόματος των Τραπεζών και των Διεθνών Τοκογλύφων, ΟΧΙ όμως ΕΞ' ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ!!! ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ και ΔΕΝ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ πλέον, τέτοιου είδους ψευδεπίγραφα έγγραφα όπως: ΕΞΩΔΙΚΑ, ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ, ΚΑΤΑΣΧΕΤΗΡΙΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ, κλπ... Τέτοιου είδους ψευδεπίγραφα έγγραφα ΔΕΝ αντιπροσωπεύουν τον Ελληνικό λαό!! Λέμε ΟΧΙ, σε όλους αυτούς που μιλούν για εμάς χωρίς εμάς! Λέμε ΟΧΙ, σε όλους αυτούς που μας ληστεύουν "εξ’ ονόματος" μας...

ΝΟΜΙΜΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΝΟΜΩΝ

2011-02-12T11:24:00.003+02:00

Ο Μοχάτμα Γκάντι ανέφερε τις 4 φάσεις μιας επανάστασης. "Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν και μετά νικάς…" Το πολιτικό (με όλη την σημασία της λέξης) κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ετοιμάζετε πλέον να εισέλθει στην Τρίτη φάση της επ-ανάστασης, δηλαδή στην φάση του πολέμου. Μετά από μια παρατεταμένη περίοδο αγνόησης και ύστερα από μια σύντομη περίοδο απαξίωσης και χλευασμού, η Τρίτη φάση της επανάστασης του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι πλέον προ των πυλών. Ο αντίπαλος, δηλαδή η μεταπολιτευτική πολιτικοοικονομική χούντα που λυμαίνεται επί δεκαετείς τα κοινωνικά αγαθά, ετοιμάζεται να εξαπολύσει την επίθεση της στο κίνημα, δηλαδή στον κάθε πολίτη που θα επιλέξει να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια του, το μέλλον των παιδιών του και της κοινωνίας στην οποία αυτά θα μεγαλώσουν. Όμως οι συνειδητοποιημένοι πολίτες ανέμεναν και είναι έτοιμοι γιαυτήν την αναπόφευκτη φάση. Ίσως αυτή η φάση να είναι και αναγκαία ώστε να ξεκαθαρίσει ο χώρος από τους απλά τζαμπατζήδες, γιατί αυτό το κίνημα δεν φτιάχτηκε από ανεύθυνους τζαμπατζήδες και τζάμπα μάγκες. Τα όπλα που θα χρησιμοποιήσει το κατεστημένο είναι και αυτά γνωστά και αναμενόμενα. Εκφοβισμός, ποινικοποίηση, καταστολή. Η απάντηση του κινήματος σε αυτές τις πρακτικές δεν μπορεί να είναι άλλη από το, Μολών λαβέ!!!

Σε αυτήν την αναπόφευκτη σύγκρουση που έπεται, πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι δεν είμαστε εμείς οι παράνομοι. Δεν είμαστε εμείς που καταλύουμε την νομιμότητα και το σύνταγμα. Δεν είμαστε εμείς που προκαλούμε την αναρχία, με την έννοια που προπαγανδίζει το κατεστημένο. Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι εμείς, –καθένας από εμάς– είμαστε ο λαός. Ο νόμος είναι με το μέρος μας. Εμείς είμαστε αυτοί στους οποίους αναφέρετε το πρώτο άρθρο του Συντάγματος αυτής της χώρας: "Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το σύνταγμα."

Οτιδήποτε δεν πηγάζει από τον λαό και δεν υπάρχει υπέρ αυτού, ο λαός δικαιωματικά το ακυρώνει. Δεν είναι ο λαός, αυτός που καταλύει την δημοκρατία. Η κρατική εξουσία είναι που κατάλυσε την δημοκρατία. Καμία κυβέρνηση και κανένας νόμος δεν βρίσκετε υπεράνω του λαού. Ο λαός δεν χρειάζεται νομιμοποίηση από κανέναν. Ο λαός είναι αυτός που νομιμοποιεί. Ο λαός δεν χρειάζεται την εξουσιοδότηση κανενός. Ο λαός είναι αυτός που εξουσιοδοτεί. Όλοι εμείς ως κύτταρα του λαού και του κράτους είμαστε συγχρόνως φορείς εξουσίας. Η εξουσία και η υπόσταση του κράτους πηγάζει από εμάς. Εμείς είμαστε οι εξουσιοδότες του. Κανένας (εκτός από τις τράπεζες...) δεν δίνει κάτι που δεν έχει. Αναθέτοντας εμείς την εξουσία στην κάθε κυβέρνηση σημαίνει ότι εμείς κατ’ αρχήν είμαστε φορείς αυτής της εξουσίας. Κανένας εξουσιοδοτούμενος δεν έχει περισσότερη εξουσία από τον εξουσιοδότη. Καμία κυβέρνηση δεν έχει περισσότερη εξουσία από τον κάθε έναν από εμάς. Ο εξουσιοδότης είναι αυτός που αν θέλει ανακαλεί την εξουσία του εξουσιοδοτούμενου και όχι το αντίθετο. Αυτό είναι κάτι που έχει καταδείξει και η ιστορία. Πρόσφατο παράδειγμα ο Αιγυπτιακός λαός.

Η πατρίδα στην οποία αναφέρονται οι επαγγελματίες πατριδοκάπηλοι δεν είναι κάτι ασαφές και αόριστο, όπως θέλουν να μας πείσουν. Η πατρίδα στην οποία αναφέρονται δεν είναι η θάλασσα, τα βουνά και τα λαγκάδια. Η πατρίδα είναι οι άνθρωποι. Καμία πατρίδα δεν νοείται χωρίς τους ανθρώπους που την αποτελούν. Εμείς δίνουμε υπόσταση στην έννοια πατρίδα. Εμείς είμαστε αυτό στο οποίο αναφέρονται. Όλοι εμείς είμαστε η πατρίδα. Η έκφραση να "σωθεί η πατρίδα" σημαίνει να σωθούν οι ζωντανοί άνθρωποι που αποτελούν αυτήν την πατρίδα. Αυτοί που στέκονται απέναντι μας έτοιμοι για να μας πολεμήσουν, είναι αυτοί που υποδαυλίζουν επί της ουσίας το θεμέλιο της έννοιας πατρίδα, δηλαδή την κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι αυτοί που έχουν μετατρέψει την Ελληνική κοινωνία σε ένα συνονθύλευμα από αγελαίες συντεχνίες με αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και στρέφουν κατά το δοκούν την μια συντεχνία εναντίων της άλλης.

Όμως αυτοί που στέκονται απέναντι μας δεν είναι αφεντικά μας. Εμείς είμαστε τα αφεντικά τους. Αυτοί κλήθηκαν και ανέλαβαν αυτόβουλα να μας υπηρετούν. Αυτοί που στέκονται απέναντι μας είναι χρυσοπληρωμένα παράσιτα, που επιβιώνουν χάρη στην υπόσταση και την εργασία του απλού πολίτη αυτού του κράτους. Είναι αυτοί που όφειλαν να είναι διαυγείς και άσπιλοι, ως θεματοφύλακες της δικαιοσύνης και της νομιμότητας. Είναι αυτοί που επί ολόκληρες γενεές καταχράστηκαν την εξουσία που τους αναθέσαμε. Είναι αυτοί που νομιμοποίησαν την ανομία και έθεσαν εκτός νόμου την δικαιοσύνη. Είναι αυτοί που μετέτρεψαν το νόμιμο σε ηθικό και όχι το ηθικό σε νόμιμο. Είναι αυτοί που ξεπούλησαν το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Είναι αυτοί που μας εξαπάτησαν κατ’ εξακολούθηση θεωρώντας μας ηλίθιους υπανθρώπους. Αυτοί που στέκονται απέναντι μας είναι αυτοί που κυβερνούν με παράνομο τρόπο. Είναι αυτοί που παραβιάζουν την εντολή που έλαβαν από τον Ελληνικό λαό και εφαρμόζουν παράτυπα τα εκ’ διαμέτρου αντίθετα. Είναι αυτοί που θέλουν να προσφέρουν εμάς και τα παιδιά μας, ως ένα κομμάτι κρέας στην κρεατομηχανή του καπιταλισμού και των διεθνών τοκογλύφων.

Η κρατική εξουσία έχοντας πλέον μεταλλαχτεί σε παράσιτο, είναι αυτή που εκτρέφει το έγκλημα, την ανομία και την σαπίλα, γιατί ως παρασιτικός οργανισμός που είναι, τρέφεται και αντλεί δύναμη από την ανομία και την σαπίλα. Οι νόμοι τους είναι παράνομοι άρα και άκυροι από την στιγμή της γέννησης τους, καθώς καταστρατηγούν τα συνταγματικά πλαίσια όπως και κάθε έννοια δικαιοσύνης. Καταστρατηγούν κάθε έννοια ελευθερίας, σεβασμού και προστασίας της αξίας της ζωής του ανθρώπου, καθώς και κάθε έννοια ισότητας των ανθρώπων, που είναι οι βασικοί κατευθυντήριοι γνώμονες του Ελληνικού συντάγματος αλλά και κάθε ανθρωποκεντρικού Συντάγματος στον κόσμο.

Το άρθρο 4 του Συντάγματος σε αρμονία με όλες τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δηλώνει: "Οι Έλληνες είναι ίσοι ενοποιών του νόμου. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις." Αλλά τελικά τι είδους ισότητα μπορεί να είναι αυτή; Πως μπορεί να είναι οι Έλληνες ίσοι ενώπιων του νόμου, όταν ο νόμος δεν είναι ίσος ενώπιων των Ελλήνων; Με βάση ποια λογική απαιτεί η κρατική εξουσία ίσες υποχρεώσεις από τους πολίτες, όταν δεν τους αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα και δεν τους δίνει ίσα εφόδια; Ποιος σώφρων άνθρωπος μπορεί να πιστεύει και να αποδείξει ότι μπορεί να επιτευχθεί η νομική ισότητα, χωρίς την οικονομική ισότητα των ανθρώπων;

Το Σύνταγμα της Ελλάδας δηλώνει με σαφήνεια στα άρθρα 5, 21, & 106: "Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στην Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σε αυτήν. Τέτοιου είδους περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας, και για την περίθαλψη των απόρων. Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας." Άρα λοιπόν ποιαν νομότυπη βάση έχουν οι κατασταλτικοί νόμοι αυτής της χούντας, που περιορίζουν την ελεύθερη διακίνηση και την ελεύθερη χρήση της δημόσιας περιουσίας από τους πολίτες, όπως για παράδειγμα την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών σε δημόσιους δρόμους και την ελεύθερη πρόσβαση τους σε δημόσια νοσοκομεία;

Αυτό που βιώνουμε σήμερα ως κυρίαρχος Ελληνικός λαός είναι η στυγνή δικτατορία μια διεθνούς συμμορίας τοκογλύφων, της οποίας τις προσταγές υπηρετεί δουλικά ένα ολόκληρο πολιτικό κατεστημένο, χωρίς να έχει την εξουσιοδότηση μας γιαυτό. Όμως το Ελληνικό Σύνταγμα, ακόμη και η Οικουμενική Διακήρυξη του Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα Του Ανθρώπου, αναγνωρίζουν το δικαίωμα μας ως κυρίαρχο λαό, να ορίσουμε την μοίρα μας και να αντισταθούμε στον τρόμο, στην αθλιότητα, στην τυραννία και στην καταπίεση. "Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία." (Άρθρο 120) Και επειδή δεν είμαι πατριδοκάπηλος λέω ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στην συνείδηση μας, που μας καθιστά ανθρώπους.

Όπως συμβαίνει με τα φυσικά σώματα που φτάνουν σε ένα ανώτατο σημείο αντοχής πέρα απ’ το οποίο επέρχεται η θραύση, έτσι συμβαίνει και με το σώμα μιας κοινωνίας. Νομίζω ότι πλέον είμαστε μια ανάσα από το σημείο της κοινωνικής θραύσης. Τα περιθώρια είναι πλέον ελάχιστα. Αν έχουν απομείνει έστω και κάποια ψήγματα σωφροσύνης στους ανθρώπους που καταλαμβάνουν τις θέσεις της κρατικής εξουσίας, ας τα χρησιμοποιήσουν πριν να είναι πολύ αργά. Ας επιδείξουν έστω και την τελευταία στιγμή λίγη σεμνότητα. Ας αφήσουν κατά μέρος την αλαζονεία και την αδιαλλαξία. Ας συνδιαλλαγούν με τον λαό με σύνεση και προτού το σημείο κοινωνικής θραύσης, μετά το οποίο δεν θα υπάρχει κανένα περιθώριο για συνδιαλλαγές. Όταν η ελευθερία καθίσταται παράνομη, η παρανομία είναι επιβεβλημένη.

Το μανιφέστο ενός τζαμπατζή… ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!!!

2011-02-08T20:09:00.003+02:00

Κάποιοι βιάστηκαν να απαξιώσουν τους σύγχρονους νεοέλληνες επαναστάτες του καναπέ, όμως ελάχιστοι ήταν αυτοί που αντιλήφτηκαν ότι το Ελληνικό δαιμόνιο ξαναχτύπησε, αυτήν την φορά στο πεδίο των επαναστάσεων. Οι Έλληνες φέρνουν στο προσκήνιο την σύγχρονη κουλτούρα στις επαναστάσεις και δείχνουν σε όλους τους λαούς τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να ανατρέψουν τα πολιτικοοικονομικά κατεστημένα που τους ρουφούν το αίμα. Η σύγχρονη νεοελληνική επαναστατική κουλτούρα, αποτελεί ασφαλώς μια προέκταση της ευρύτερης νεοελληνικής φιλοσοφίας και κουλτούρας. Για να προσδιορίσω με μια λέξη αυτήν την κουλτούρα, θα δανειστώ των νεολογισμό ενός καλού διαδικτυακού φίλου, που νομίζω ότι αποτυπώνει επαρκώς αυτήν την φιλοσοφία. Θεωρώ λοιπόν ότι η νεοελληνική φιλοσοφία που από δω και στο εξής θα αντικατοπτρίζεται και στις σύγχρονες λαϊκές επαναστάσεις, χαρακτηρίζεται από τον σταρχιδισμό. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό από αυτήν την λέξη το νόημα είναι πως οι νεοέλληνες γενικώς αρέσκονται να τα γράφουν όλα εκεί που δεν πιάνει το μελάνι…

Μία έκφραση λοιπόν αυτής της κουλτούρας αποτελεί και το πρωτοποριακό επαναστατικό κίνημα που αναπτύσσεται τους τελευταίους μήνες σαν επιδημία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Σε ολόκληρη την χώρα, απλοί Έλληνες πολίτες αναπτύσσουν ως κίνημα ένα πρωτοποριακό επαναστατικό φαινόμενο που μπορεί να εξελιχθεί στην ισχυρότερη επανάσταση όλων των εποχών. Το όνομα του κινήματος εξίσου πρωτότυπο: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!!! Αυτή είναι μια μορφή επανάστασης που χτυπάει το σύστημα επί της ουσίας εκεί που πονάει. Εκεί που οι άλλες μορφές εξέγερσης αποδεικνύονται απλά αναποτελεσματικές, το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ χτυπάει ακριβώς στην ρίζα του προβλήματος. Εκεί που οι δυναμικές και ενίοτε βίαιες εξεγέρσεις δεν φέρνουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ χτυπάει το κατεστημένο χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.

Ο Μοχάτμα Γκάντι, ο σημαντικότερος ίσως πολιτικός επαναστάτης του 20^ου αιώνα, αυτός που διέδωσε την επανάσταση της πολιτικής ανυπακοής, εξέθεσε τις 4 φάσεις μιας επανάστασης: "Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν και μετά νικάς…" Επί μήνες το κατεστημένο προσπάθησε να αγνοήσει και να αποσιωπήσει την ανάπτυξη του "ιού" ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ελπίζοντας ότι το όλο θέμα δεν θα είχε απήχηση στην κοινωνική μάζα και τελικά θα ξεθύμαινε ως ένα περιθωριακό φαινόμενο. Όμως δυστυχώς για το κατεστημένο τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι. Το φαινόμενο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ξεκίνησε κατ’ αρχήν από μερικούς δεκάδες οδηγούς που αρνούνταν να πληρώνουν τα διόδια και αναπτύχτηκε επί μήνες στην αφάνεια με μοναδική δημοσιότητα αυτή του ίντερνετ. Το φαινόμενο αυτό έχει πλέον μεταδοθεί σαν μεταλλαγμένος ιός και σε πολλούς επιβάτες των μέσων μαζικής μεταφοράς που αρνούνται να πληρώνουν εισιτήριο. Το φαινόμενο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ αναπτύσσεται πλέον καθημερινά με γεωμετρική πρόοδο και με ρυθμό που είναι αδύνατον να αγνοηθεί από τα μέσα μαζικής προπαγάνδας, ενώ είναι απροσδιόριστο σε πόσους ακόμη τομείς της καθημερινότητας μπορεί να μεταδοθεί.

Αυτά τα φαινόμενα λοιπόν θορύβησαν έντονα το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, πράγμα που αναγκαστικά μας μετέφερε στην δεύτερη φάση της επανάστασης. Όπως συμβαίνει πάντοτε με κάθε επανάσταση, το κατεστημένο προσπαθεί να απαξιώσει ηθικά τόσο την επανάσταση όσο και τους επαναστάτες. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει και τώρα. Σε αυτήν την φάση οι πολιτικές μαριονέτες καθώς και οι παρατρεχάμενοι δημοσιογράφοι, δίνουν ακόμη ένα ρεσιτάλ λαϊκισμού και υποκρισίας… Το κατεστημένο, προσπαθεί να πλήξει κυρίως από ηθικής απόψεως το επαναστατικό φαινόμενο του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ και παράλληλα με αόριστες απειλές προσπαθεί να εκφοβίσει την ευρεία κοινωνική μάζα ώστε να συγκρατήσει όσο μπορεί μια μαζική κοινωνική ανυπακοή. Έτσι λοιπόν ακούμε τους κρατούντες να αναφέρονται σε αυτό το κίνημα ως μια κίνηση που στερείται πολιτικού υποβάθρου, δίνοντας του την βολική ερμηνεία των απλά τζαμπατζήδων. Πολιτικοί και δημοσιοκάφροι προσπαθούν να αναπτύξουν μια ρηχή λαϊκίστικη επιχειρηματολογία, ενδύοντας την με την προβιά της χαρακτηριστικής ψευδοηθικής τους. Μα καλά είναι σωστό να μην πληρώνεις για κάτι που χρησιμοποιείς; Είσαι ανεύθυνος; Πως θα γίνουν οι δρόμοι; Πως θα συντηρηθεί το οδικό δίκτυο; Εκμεταλλεύεσαι τους συμπολίτες σου; Κορόιδα είναι αυτοί που πληρώνουν; Αμφισβητείς την νομιμότητα; Θες να καταρρεύσει η πατρίδα; Η αμηχανία τους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση είναι πλέον ολοφάνερη. Οι μισοί με περίσσιο θράσος λοιδορούν ως απλά τζαμπατζήδες αυτούς που δεν πληρώνουν και παράλληλα δηλώνουν πως επεξεργάζονται νόμους που θα ποινικοποιούν την άρνηση πληρωμής και οι άλλοι μισοί αναγνωρίζουν ως δίκαια κάποια από τα αιτήματα των τζαμπατζήδων πολιτών και υπόσχονται πως θα μειώσουν τις τιμές των διοδίων και των εισιτηρίων για κάποιες κοινωνικές ομάδες. Επιχειρήματα του κώλου και παζάρι κατευνασμού μπας και σώσουν την παρτίδα…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Η αλήθεια είναι ότι το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ έχει εξ’ ορισμού πολιτικό υπόβαθρο, αλλά βέβαια καμία σχέση με οποιοδήποτε κόμμα. Εντάξει, ενίοτε δράττονται της ευκαιρίας και οι απλά τζαμπατζήδες και είναι καλοδεχούμενοι και αυτοί στην παρέα. Όμως η αρχή έγινε από συνειδητοποιημένους ενεργούς πολίτες που γνωρίζουν και υπερασπίζονται τα συνταγματικά δικαιώματα τους και οι οποίοι συνεχίζουν να διοργανώνουν δράσεις και εκστρατείες για την ενημέρωση των συμπολιτών τους. Για να καταλάβουμε όμως τι σημαίνει το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, πρέπει κατ’ αρχήν να έχουμε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το ΠΛΗΡΩΝΩ και ποιοι είναι αυτοί που πληρώνουν.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, Πληρώνω σημαίνει συνεισφέρω από τον εαυτό μου στον βαθμό που μου αναλογεί, για το σύνολο των αγαθών που απολαμβάνω μέσα σε αυτήν. Αν πληρώνω λιγότερο απ’ όσο μου αναλογεί ή αν δεν πληρώνω καθόλου, τότε είμαι παράσιτο και ζω εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Αν πληρώνω περισσότερο απ’ όσο μου αναλογεί τότε είμαι σκλάβος και κάποιοι ζουν εις βάρος μου. Ο χρόνος δεν είναι χρήμα. Ο χρόνος είναι ζωή και όλοι πληρώνουμε με τις ζωές μας. Τι δικαιούται ή τι αναλογεί στον καθένα μας σε αυτήν την ζωή; Τα πάντα, αφού τα πάντα υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες για όλους. Σε ποιον χρωστάμε σε αυτήν την ζωή; Σε κανέναν, αφού κανένας δεν έφερε τίποτα δικό του όταν γεννήθηκε σε αυτόν τον κόσμο και κανένας δεν θα πάρει τίποτα μαζί του όταν φύγει από αυτόν. Άρα λοιπόν πρέπει ή δεν πρέπει να πληρώνουμε; Ασφαλώς και πρέπει να πληρώνουμε όλοι. Σε μια ευνομούμενη και εύρυθμη πολιτεία όλοι χρειάζεται να πληρώνουμε, να προσφέρουμε δηλαδή ένα μέρος από τον χρόνο μας, δηλαδή από τις ζωές μας σε ένα συνεχές αλισβερίσι ώστε να απολαμβάνουμε όλοι ισότιμα τα αγαθά που θέλουμε.

Αυτά όσον αφορά την θεωρία. Τι γίνεται στην πράξη; Στην πράξη πληρώνουν μονίμως με τις ζωές τους οι πολλοί για να λυμαίνονται τα πάντα οι ελάχιστοι. Όταν δυνητικά όλοι μπορούν να απολαμβάνουν τα πάντα, κάποιοι φρόντισαν ώστε οι πολλοί να μην έχουν σχεδόν τίποτα και οι ελάχιστοι να έχουν τα πάντα. Αυτοί οι ελάχιστοι που ρουφάνε το αίμα των υπόλοιπων εκατομμυρίων, δεν τους καίγετε καρφί αν ζεις ή αν πεθαίνεις. Η ύπαρξη σου τους νοιάζει μονάχα για να σε πηδήξουν. Όλοι αυτοί οι βολεμένοι υπουργοί, πρωθυπουργοί, βουλευτές, γραμματείς και φαρισαίοι, με τους φανερούς μισθούς των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ και τις κρυφές μίζες των εκατομμυρίων ευρώ, αυτοί που συνταξιοδοτούνται με 2 βουλευτικές θητείες και εσένα θα σε στείλουν να συνταξιοδοτηθείς στα 75, αυτοί που απολαμβάνουν τζάμπα τηλέφωνα, τζάμπα ναύλα, τζάμπα ξενοδοχεία, τζάμπα φαγοπότια σε δεξιώσεις, αυτοί λοιπόν οι αρχιτζαμπατζήδες έχουν το απίστευτο θράσος να σε λοιδορούν ως τζαμπατζή για το διόδιο ή για το εισιτήριο που δεν πληρώνεις και δεν τους νοιάζει ούτε αν έχεις ή δεν έχεις για να το πληρώσεις. Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τα υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, αυτοί που κατασπατάλησαν και υπεξαίρεσαν τον δημόσιο πλούτο ολόκληρων γενεών, αυτοί που καταστρατήγησαν το σύνταγμα και τους νόμους, αυτοί που πίνουν στην υγειά του μαλάκα του Έλληνα, έχουν το απίστευτο θράσος να σου θέτουν ηθικά διλλήματα.

Αυτά τα ξετσίπωτα λαμόγια του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, έχουν επίσης το θράσος να απειλούν ακόμη και με φυλάκιση όσους δεν πληρώνουν το διόδιο ή το εισιτήριο του ενός €υρώ. Όμως για να λέμε την αλήθεια, κάποιοι επιτέλους σε αυτόν τον τόπο πρέπει να μπούνε στην φυλακή. Αφού λοιπόν κανένας πρωθυπουργός ή υπουργός δεν πήγε και ούτε πρόκειται να μπει ΠΟΤΕ στην φυλακή για κανένα σκάνδαλο υπεξαίρεσης και διασπάθισης δισεκατομμυρίων €υρώ του Ελληνικού λαού, αφού ο Μαντέλης, ο Τζουκάτος, ο Βουλγαράκης, ο Καραμανλής, ο Σημίτης, ο Μητσοτάκης, ο Τσοχατζόπουλος, τα λαμόγια του χρηματιστηρίου, τα λαμόγια των δομημένων ομολόγων, τα λαμόγια των ολυμπιακών, τα λαμόγια του Βατοπεδίου, τα λαμόγια της SIEMENS, κυκλοφορούν ακόμη ελεύθερα και δεν πρόκειται ΠΟΤΕ κανείς να τους αγγίξει, ίσως να είναι πρέπων για την διατήρηση της έννομης τάξης, να πάμε στην φυλακή εμείς για τα διόδια και για το εισιτήριο του ενός €υρώ. Αυτό είναι το κράτος δικαίου που ευαγγελίζονται.

Εγώ πάντως δηλώνω πως είμαι έτοιμος να πάω στην φυλακή για να ξεπληρώσω τουλάχιστον το ηθικό "χρέος μου" απέναντι σε αυτό το κράτος, γιατί αν περιμένουν πως θα πάρουν δεκάρα τσακιστή από μένα πλανώνται πλάνη οικτρά. Και εδώ που τα λέμε τι μέσα, τι έξω, σχεδόν το ίδιο είναι. Και επειδής τώρα τελευταία δυσκολεύομαι και κάπως να τα φέρω βόλτα, ας με βάλουν τουλάχιστον μέσα ώστε να αναλάβουν και τα έξοδα της διαβίωση μου. Εδώ που τα λέμε ίσως το θέμα να έχει και την θετική του πλευρά. Ίσως έτσι να τονωθεί η Ελληνική οικονομία και η παραγωγικότητα, γιατί αυτοί που δεν πληρώνουν είναι πλέον εκατοντάδες χιλιάδες και για να τους χώσουν όλους αυτούς φυλακή, θα πρέπει λογικά να χτίσουν πολλές καινούργιες φυλακές. Οπότε να και πάλι η άνθηση στην οικοδομική δραστηριότητα, να καινούργιες θέσεις εργασίας για εργάτες και δεσμοφύλακες. Μια φιλική συμβουλή θα δώσω μονάχα στους φωστήρες της χούντας που σκοπεύουν να ποινικοποιήσουν την άρνηση πληρωμής. Φροντίστε να μελετήσετε καλά το σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εμείς έτσι κ’ αλλιώς δεν πρόκειται να σας πληρώσουμε, προσέχτε μην μας πληρώσετε κ’ από πάνω…

Σε όλους αυτούς λοιπόν τους αρχιτζαμπατζήδες που δεν πρόκειται να πληρώσουν ποτέ για όσα καταχράστηκαν, λέω πως και εγώ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!!! Δεν πρόκειται να ξαναπληρώσω διόδια, εισιτήρια, πρόστιμα, ΕΡΤ, φόρους, τέλη κυκλοφορίας, Φ.Π.Α., ασφαλιστικές εισφορές και θα δούμε και τι άλλο ακόμη. Δεν πρόκειται να πληρώσω την "κρίση" σας και τους διεθνείς τοκογλύφους!!!

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!!! ΖΗΤΩ ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ!!!

ΝΑΙ ΣΤΟ BUNK RUN ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ!!!!

2010-12-02T08:16:00.006+02:00

Με έκπληξη διαπίστωσα ότι ορισμένοι άνθρωποι που τάσσονται κατά του διεθνούς κατεστημένου και της Νέας Τάξης, επιτίθενται σε πρωτοβουλίες που στοχεύουν στο ξεσκέπασμα και στον κατακρημνισμό του διεθνούς εγκληματικού τραπεζικού καρτέλ, δηλαδή του βασικότερου βραχίονα του διεθνούς κατεστημένου και της φασιστικής Νέας Τάξης. Οι άνθρωποι αυτοί μάλιστα, αποδίδουν δολιότητα και σκοτεινούς σκοπούς σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, υπονοώντας ότι κατευθύνονται από την ίδια την παγκόσμια ελίτ. Μας συμβουλεύουν λίγο ή πολύ, να εξακολουθήσουμε να είμαστε υποτελείς και να στηρίζουμε συνειδητά την υπόσταση της διεθνούς εγκληματικής συμμορίας των τραπεζιτών, συνεχίζοντας έτσι να συμβάλλουμε σε μια εγκληματική απάτη κατά της ανθρωπότητας έστω και ως πελάτες-καταθέτες, μέχρι να βρούμε κάποιες εναλλακτικές καταστάσεις για να συνεχίσουμε ομαλά την βολεμένη ζωούλα μας. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η κατάρρευση του διεθνούς τραπεζικού συστήματος αποτελεί σχέδιο της ελίτ που στοχεύει στην υποδούλωση όλων μας σε αυτή την "παγκόσμια δικτατορική κυβέρνηση" που θα μας στερήσει ακόμη περισσότερες ελευθερίες.

Τέτοιου είδους διλήμματα, μου θυμίζουν τα εκβιαστικά ψευδοδιλλήματα που προσπάθησε να μας θέσει το επίσης εγκληματικό πολιτικό καρτέλ, ούτως ώστε να μας εξαναγκάσει να συμμετάσχουμε στο πρόσφατο εκλογικό φιάσκο της ψευδοδημοκρατίας τους. Η αλήθεια όμως είναι πολύ απλή και ξεκάθαρη για όσους δεν επιθυμούν να εξαπατούν τους εαυτούς τους, προσπαθώντας να μην χαλάσουν την βολή τους. Οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, αυτοί δηλαδή που δεν θέλουν να στρουθοκαμηλίζουν, πολύ απλά αρνούνται να συμμετάσχουν έστω και ως πελάτες, σε ένα διεθνές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Κανένας σώφρων και έντιμος με τον εαυτό του άνθρωπος, που έχει κατανοήσει τι είναι και πως δημιουργείται το χρήμα από το διεθνές τραπεζικό καρτέλ, δεν ανέχεται να συμμετέχει σε αυτήν την φρικιαστική απάτη, αφήνοντας τον ιδρώτα του ως εργαλείο στα χέρια εγκληματιών. Ένας τέτοιος άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι, αφήνοντας τα χρήματα του στις τράπεζες νομιμοποιεί την διαδικασία και δίνει στους τραπεζίτες τα εργαλεία δημιουργίας εκ του μηδενός πλαστού και ανύπαρκτου χρήματος.

Όπως είναι τελείως ανεδαφικό και ανόητο να υποστηρίζει κάποιος την κατάργηση του trafficking γυναικών και παράλληλα να είναι πελάτης των μπουρδέλων, έτσι είναι εξίσου ανεδαφικό και ανόητο να αναγνωρίζει κάποιος την διεθνή τραπεζική απάτη και την εγκληματική λειτουργία κατά της ανθρωπότητας της διεθνούς συμμορίας των τραπεζιτών και παράλληλα να εξακολουθεί να συμμετέχει σε αυτήν έστω και ως πελάτης-καταθέτης. Οι νταβατζήδες και οι κάθε λογής έμποροι ψυχών, χρειάζονται πελατεία για να εξακολουθήσουν να εμπορεύονται ανθρώπινα σώματα και ψυχές. Η προσφορά από μέρους τους απαιτεί πελάτες και ζήτηση. Αυτοί που αντιτάσσονται συνειδητά και όχι αόριστα σε εγκληματικές οργανώσεις, παύουν κατ’ αρχήν να είναι πελάτες των εγκληματικών οργανώσεων.

Έως τώρα αρκούμαστε απλώς στο να συνομοσιολογούμε, να καταγγέλλουμε και να διαδηλώνουμε την οργή και την αντίθεση μας εναντίων μιας σκοτεινής και αόριστης διεθνούς Νέας Τάξης. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις έχουν καταστεί πλέον ανούσιες και ανεδαφικές ενέργειες, οι οποίες μάλιστα παγιώνουν της αίσθηση της αδυναμίας και της υποτέλειας μας, ενοποιών κάποιων που μάθαμε να τους θεωρούμε ως ισχυρότερους και ανώτερους από μας. Οι καταγγελίες και οι διαμαρτυρίες δεν είναι μέσα αντίστασης, αλλά αντιθέτως είναι εκδηλώσεις υποτελών επί της ουσίας ανθρώπων που απλά φωνασκούν, ελπίζοντας να εισακουστούν οι φωνές τους, χωρίς φυσικά να εισακούονται ποτέ…

Όμως τα ψέματα τελείωσαν. Οι ελεύθεροι και ευφυείς άνθρωποι δεν διαμαρτύρονται. Δρουν… Ήρθε η ώρα για αληθινή και ουσιαστική δράση. Η επ-ανάσταση κυρίες και κύριοι δεν είναι trendy life style. Οι ευφυείς και συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, που θέλουν πραγματικά να επαναστατήσουν εναντίων του παγκόσμιου εγκληματικού κατεστημένου και της διεθνούς Νέας Τάξης που είναι προ των πυλών, αναλαμβάνουν την προσωπική τους ευθύνη και δρουν έξυπνα. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι για να φάνε ομελέτα πρέπει να σπάσουν αυγά και είναι αποφασισμένοι να τα σπάσουν. Σταματούν κατ’ αρχήν να συνεργάζονται με τους εγκληματίες έστω και ως πελάτες. Σταματούν να υπακούν και να αναγνωρίζουν την υπόσταση ενός διεθνούς εγκληματικού κατεστημένου που δεν αναγνωρίζει την αξία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

Όλοι εμείς που τόσον καιρό καταγγέλλουμε και λοιδορούμε κάποιο αόριστο διεθνές σύστημα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε αμέτοχοι αυτού του συστήματος. Αποτελούμε όλοι μας τα δομικά στοιχεία αυτού του συστήματος. Το στηρίζουμε με την κάθε μας ανάσα, με την ίδια μας την υπόσταση, με την δουλειά μας, με τις καταθέσεις μας… Για αυτό δουλεύουμε, έστω και αν αποφεύγουμε να το συνειδητοποιήσουμε. Είμαστε τα κύτταρα του θηρίου που πολεμάμε. Το θηρίο αυτό έχει φλέβες και στις φλέβες του δεν κυλά αίμα, αλλά χρήμα. Αυτό είναι το αίμα του. Όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό θα βρούμε και τους τρόπους ώστε να πάψουμε να το στηρίζουμε. Όταν θα αποφασίσουμε να κόψουμε την ροή του αίματος δηλαδή του χρήματος, τότε το θηρίο θα αρχίσει να ψυχορραγεί.

Όσο οι άνθρωποι μένουν δέσμιοι των τραπεζών και των εγκληματικών κυβερνήσεων τους, αποφεύγοντας να αντιταχθούν σθεναρά στην διεθνή απάτη του τραπεζικού και του πολιτικού συστήματος, τόσο οι τράπεζες και οι υποτελείς σε αυτές κυβερνήσεις θα τους ρουφούν το αίμα! Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλουν λεφτά από εμάς. Αυτοί έχουν όλα τα λεφτά και εκδίδουν κατά το δοκούν όσα λεφτά θέλουν. Τις ψυχές μας θέλουν. Τον τελευταίο ενάμισι χρόνο έχουμε γίνει αποδέκτες μιας τραγελαφικής προπαγάνδας, που προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι ότι ποιο φυσιολογικό για μια χώρα αντί να εκδίδει η ίδια το χρήμα της οικονομίας της, να εκλιπαρεί τους διεθνείς τοκογλύφους για δάνεια που μαθηματικά δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει, υποθηκεύοντας έτσι το μέλλον, την περιουσία και τους φυσικούς πόρους του λαού της. Παρακολουθούμε καθημερινά μέσα απ’ τα σπίτια μας ανεκδιήγητους δημοσιογράφους που πανηγυρίζουν χυδαία, κάθε φορά που η χώρα "κατάφερε" να πάρει ακόμη ένα δάνειο από τις αγορές(?)… Προσπαθούν να μας κάνουν να αγαπήσουμε και να αποδεχτούμε σαν κάτι το αναπόφευκτο και φυσιολογικό τα δάνεια και άρα την υποδούλωση μας. Θυμηθείτε τους πακτωλούς χρημάτων που χορήγησαν οι κυβερνήσεις για να στηρίξουν και να σώσουν(?) όχι τους πολίτες αλλά τις τράπεζες στις οποίες οι ίδιες χρωστούν! Θυμηθείτε επίσης ότι η υποτελής κυβέρνηση αυτού του τόπου, θέλοντας να παγιώσει και να ισχυροποιήσει ακόμη περισσότερο το τραπεζικό καρτέλ, εξήγγειλε ότι από τις αρχές του 2011 θα καταστήσει υποχρεωτικές τις συναλλαγές των πολιτών μόνο μέσω των τραπεζών! Αυτό είναι το πρώτο βήμα… Έπονται και άλλα εώς ότου καταστήσουν παράνομη κάθε δραστηριότητα και δοσοληψία που δεν περνάει και δεν ελέγχεται από το σύστημα τους, μέχρι την ολοκληρωτική υποδούλωση μας. Αυτή η κατάσταση δεν πρόκειται να ανατραπεί εκτός και αν την ανατρέψουμε εμείς…

Όσοι ανησυχούν για τις καταθέσεις τους, μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη ότι τα χρήματα που κρατούν στα χέρια τους ή που έχουν κατατεθειμένα σε κάποια τράπεζα είναι πλαστά. Κυρίες και κύριοι πάρτε το χαμπάρι. Οι καταθέσεις σας και τα χρήματα σας, κάποια μέρα θα έχουν γίνει κουρελόχαρτα χωρίς καμία αξία, σαν τις μετοχές που κάποτε αγοράζατε. Η βολεμένη ζωούλα μας είτε το θέλουμε είτε όχι, κάποια μέρα θα τελειώσει. Και αν θέλετε να μάθετε τι σημαίνει αυτό, ρίξτε μια ματιά στα συσσίτια των απόρων και στους άστεγους που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, μέρα με την μέρα. Δυστυχώς αυτοί οι συνάνθρωποι μας, ως απόκληροι του συστήματος δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να ονειρεύονται ομαλές μεταβάσεις και βελούδινες αλλαγές, γιατί ήδη το σύστημα, τους έχει στερήσει την αξιοπρέπεια τους. Όσοι ανησυχούν επίσης για επιβολή στρατιωτικών νόμων και φασισμού, πρέπει να ξέρουν ότι η Νέα Τάξη αυτά τα έχει έτσι κ’ αλλιώς στο πρόγραμμα. Το θέμα είναι πως θα αντιδράσουμε και πως θα υποδεχτούμε εμείς όλα αυτά που μέλλουν να γίνουν. Σε αυτήν την αναπόφευκτη πορεία είτε θα συρθούμε σιδηροδέσμιοι από την Νέα Τάξη, είτε θα προκαλέσουμε και θα οδηγήσουμε εμείς τις εξελίξεις, συνειδητά.

Όσο για εναλλακτικές λύσεις μετάβασης, αυτές υπάρχουν και μας περιμένουν να τις εφαρμόσουμε. Υπάρχει ο Οβολός, υπάρχουν τα δίκτυα αχρήματων συναλλαγών. Ας τα στηρίξουμε ενεργά και ας συμβάλουμε στην διαμόρφωση και την οργάνωση τους. Ας αρχίσουμε να οργανώνουμε δικά μας δίκτυα κοινωνικής επαφής και αλληλεγγύης. Ας αρχίσουμε να μοιραζόμαστε με τους συνανθρώπους μας. Ας αποκεντρωθούμε. Ας συμφιλιωθούμε και ας αντικρίσουμε ο ένας τον άλλον ως πραγματικοί συμπατριώτες και συνάνθρωποι.

ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ BUNK RUN!!!! ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ!!!!

v Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι μόνο επειδή εμείς είμαστε γονατιστοί. Pierre – Joseph Proudhon

v Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει να μην είναι πια σκλάβος, οι αλυσίδες του σπάνε. Μοχάτμα Γκάντι

v Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο. Μοχάτμα Γκάντι

Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα!!!

2010-12-01T10:30:00.005+02:00

v Να έχετε την οικουμένη πατρίδα σας, με νόμους κοινούς, όπου θα κυβερνούν οι άριστοι ανεξάρτητα από την φυλή. Δεν χωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενόμυαλοι, σε Έλληνες και βάρβαρους. Δεν μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με μοναδικό κριτήριο την Αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος. Μέγας Αλέξανδρος (Βασιλέας Μακεδόνων ~ 356-323 π.Χ.)

v Δεν είμαι Αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου. Σωκράτης (Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος ~ 469-399 π.Χ.)

v Ουχ ο τόπος τον άνδρα άλλ’ ο ανήρ αυτόν έντιμον ποιεί. Αγησίλαος Σπαρτιάτης βασιλιάς

v Όσοι δεν έχουν δικά τους προσόντα, καταφεύγουν στους ενδόξους προγόνους και παππούδες τους, με άλλα λόγια, σε τάφους και μνήματα. Μένανδρος (Αρχαίος Έλληνας ποιητής ~ 4ος αιών π.Χ.)

v Κανένας δεν είναι ξένος για μένα, αν είναι καλός. Μένανδρος (Αρχαίος Έλληνας ποιητής 4ος αιών π.Χ.)

v Για μένα είναι ντροπή η πατρίδα μου, ενώ εσύ είσαι ντροπή για την πατρίδα σου.Ανάχαρσις (Σκύθης ηγεμόνας & φιλόσοφος 6ος π.Χ. αιώνας)

Πάγκαλες Αλήθειες…

2010-11-25T20:21:00.015+02:00

Για να λέμε και του χοντρού το δίκιο, όσο και αν προκαλεί οργή και αηδία η αλαζονική θρασύτητα και ο κυνισμός του παχύδερμου Πάγκαλου, πρέπει να ομολογήσω ότι εμπεριέχει ορισμένες πικρές αλήθειες. Αυτές οι πικρές αλήθειες αφορούν το σώμα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Τον τελευταίο καιρό τα μηνύματα του Πάγκαλου είχαν ως αποδέκτες την ίδια την κοινωνία που τον εκλέγει ως αντιπρόσωπο της. Τι μας είπε λοιπόν το παχύδερμο Πάγκαλος; Ότι «τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί», ότι «οι δυο στους τρεις δημοσίους υπαλλήλους είναι άχρηστοι», ότι «όσοι δεν ψήφισαν είναι άχρηστοι» και ότι το «μνημόνιο είναι ευτυχία για τον τόπο»…

Όταν λοιπόν ο Πάγκαλος λέει ότι τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί, έχει απόλυτο δίκιο. Όταν ως πολίτης εκλέγεις την ηγεσία ενός ολόκληρου κράτους με μοναδικό πολιτικό κριτήριο πως θα βολέψεις σε καμία θεσούλα τον εαυτό σου ή τα παιδιά σου, τότε συμμετέχεις και εσύ στο φαγοπότι και ασελγείς και εσύ εις βάρος του λαού που υποστηρίζεις ότι είσαι μέλος. Δεν εκλέγεις βουλευτές με βούληση, αλλά βολευτές για να σε βολέψουν. Όταν φορούσες με περηφάνια τα χαζοχαρούμενα μπλουζάκια με τον Φοίβο και την Αθηνά, και πανηγύριζες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες των 22 δις που θα γινόταν στην Ελλάδα, συμμετείχες και εσύ στο τρελό φαγοπότι των 22 δις. Δεν έχει σημασία αν εσύ δεν έφαγες τίποτα. Τους έβλεπες, συμμετείχες και χειροκροτούσες την κενοδοξία της συμμορίας τους. Όταν δεν τους έφτυσες κατάμουτρα αλλά σερνόσουνα πίσω απ’ όλους αυτούς που θησαυρίζουν καπηλευόμενοι τις πατριωτικές, θρησκευτικές και οπαδικές σου ψευδαισθήσεις, δεν δικαιούσαι να τους μέμφεσαι ως κλέφτες. Αν έκλεψαν, έκλεψαν υπό τις επευφημίες σου. Όλοι αυτοί λοιπόν που τους κατηγορείς άδικα ως κλέφτες, τρέφουν τις αυταπάτες σου που επιμένεις ακόμη να διατηρείς ζωντανές και οι αυταπάτες κοστίζουν ακριβά…

Όταν αποδέχεσαι την ταυτότητα του Έλληνα και είσαι περήφανος που «είσαι» Έλληνας, αποδέχεσαι συγχρόνως και το βασίλειο της μετριότητας, της κακεντρέχειας και του ωχαδερφισμού, που χαρακτηρίζει την σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία. Αποδέχεσαι ως ηγέτες σου όχι τους άριστους αλλά τους μέτριους. Δεν φταίει για την κατάντια της κοινωνία σου η μετριότητα και ανεπάρκεια αυτών που εκλέγεις. Φταίνε τα δικά σου μέτρια, κοντόφθαλμα και ανεπαρκή κριτήρια που τους φέρνουν στην εξουσία. Φταίει ότι εσύ ο ίδιος είσαι ανυπόφορα μέτριος και φοβάσαι τους ικανούς και άριστους. Δεν δικαιούσαι να λες ότι οι πολιτικοί σε εξαπάτησαν και χαντάκωσαν την χώρα σου. Αυτοί μπορεί να γνώριζαν, αλλά γνώριζες και εσύ. Τους τρως στην μάπα επί δεκαετίες. Αρκέστηκες όμως στο να βαυκαλίζουν την μικροαστική σου συνείδηση. Έχεις μνήμη χρυσόψαρου, γιαυτό και είσαι καταδικασμένος να ζεις την ζωή σου μέσα σε μια γυάλα με μπαγιάτικο νερό. Ξεχνάς ή σε βολεύει να ξεχνάς. Ξέχασες ότι ο Πάγκαλος ήταν αυτός που αντιμετώπισε την σημαία του έθνους σου ως κουρελόπανο, τότε το ‘96 σε μια βραχονησίδα. Και όντως είναι κουρελόπανο αφού όπως είχε πει και ο συγχωρεμένος Βασίλης Διαμαντόπουλος "αυτό το πανί αντιπροσωπεύει μια σαπίλα σήμερα…" Εφόσον λοιπόν εξακολούθησες να επιβραβεύεις τους ίδιους και τους ίδιους με την ψήφο σου ως αντιπρόσωπους σου, δεν δικαιούσαι να τους κατηγορείς ως προδότες της χώρας σου. Εσύ ο ίδιος πρόδωσες την χώρα σου και με την ψήφο σου μετέτρεψες και εσύ σε κουρελόπανο την σημαία, για την οποία κατά τα’ άλλα κόπτεσαι.

Όταν ένας άχρηστος κηφήνας τύπου Πάγκαλου, ο οποίος δεν παρήγαγε απολύτως τίποτα στην ζωή του, αρχίζει να κρίνει την παραγωγικότητα της κοινωνίας που τον συντηρεί και να χαρακτηρίζει ως άχρηστες και αντιπαραγωγικές ολόκληρες συντεχνιακές ομάδες, πάει να πει ότι αυτή η κοινωνία γέμισε με κηφήνες και στέρεψε από μέλισσες. Και ως γνωστόν οι κηφήνες είναι ανίκανοι να επιβιώσουν χωρίς μέλισσες. Ο αρχικηφήνας λοιπόν Πάγκαλος, καλείτε ως εκλεγμένος αντιπρόσωπος όλων των υπόλοιπων κηφήνων, να πει τα πράγματα με τ’ όνομα τους. Σε μια τέτοια κοινωνία λοιπόν κοινο-βολευτικού πολιτεύματος, έχει απόλυτο δίκιο να λοιδορεί το παχύδερμο Πάγκαλος, όσους αρνούνται να τον ξαναβολέψουν με την ψήφο τους.

Η αποκρουστική εικόνα αλλά και η αλαζονική θρασύτητα αυτού του υπέρβαρου κηφήνα, είναι κατ’ ουσίαν ο καθρέφτης της αισθητικής αλλά και της νοοτροπίας της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας που εξακολουθεί να του δίνει εξουσία. Μια κοινωνία που συνεχίζει να εκλέγει, να αποδέχεται και να ανέχεται ως αντιπρόσωπους της, αποκρουστικές φυσιογνωμίες σαν αυτή του Πάγκαλου, δεν πρέπει να την λυπάσαι. Αυτή η κοινωνία αποκομίζει αυτό ακριβώς που της αξίζει.

Γύρος 2ος: Νικητής ο Κανένας...

2010-11-16T14:11:00.009+02:00

Ο 2^ος εκλογικός γύρος έλαβε τέλος και τα τελικά αποτελέσματα επιβεβαίωσαν με ηχηρό τρόπο τα συμπεράσματα του 1^ου γύρου. Την απαξίωση δηλαδή ενός σάπιου πολιτεύματος. Η αποχή των πολιτών από το εκλογικό φιάσκο, αυτήν την φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο φτάνοντας το 53,25%. Και αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι σε αυτή την φθίνουσα πορεία, όσο οι βολεμένοι προοδευτικά θα μειώνονται, τόσο η αποχή προοδευτικά θα αυξάνεται… Αυτές οι εκλογές ανέδειξαν το πραγματικό φαβορί των περιβόητων δημοσκοπήσεων, δηλαδή τον Κανένα… Στον 2^ο εκλογικό γύρο, οι 4 στους 6 επέλεξαν τον Κανένα… Η συντριπτική πλειονότητα των προσώπων που κατέλαβαν τελικά τους θώκους εξουσίας, αποτελούν επί της ουσίας επιλογές της συντριπτικής μειοψηφίας, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις αντιπροσωπεύουν το 15-25% των πολιτών.

Σε αυτές τις εκλογές τα πρόσωπα έπαιζαν ελάχιστο ρόλο. Έτσι κ’ αλλιώς στην πλειονότητα τους αντικατόπτριζαν την φαιδρότητα και την κενότητα του πολιτικού συστήματος που εκπροσωπούν. Αυτό όμως που έγινε έντονα έκδηλο πριν από αυτόν τον 2^ο γύρο, ήταν η αγωνιώδης προσπάθεια του πολιτικού συστήματος, να εκβιάσει συναισθηματικά τους πολίτες ώστε να τους εξαναγκάσει να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία. Εξαπολύοντας ξεδιάντροπα την μαζική εκλογική προπαγάνδα με κάθε μέσο και φυσικά με την ένθερμη υποστήριξη του δοσιλογικού δημοσιογραφικού κατεστημένου, όλα τα κόμματα προσπάθησαν να εγκλωβίσουν τους πολίτες σε εκβιαστικούς και διλληματικούς τρόπους σκέψης. Τελικά όμως η πλειονότητα των πολιτών τους απεύθυνε ένα μεγαλοπρεπέστατο, GO FUCK (αλλά αγγλιστί)…

Η κάθε παράταξη έθεσε με στόμφο τα δικά της εκβιαστικά ψευδοδιλλήματα. Ψηφίστε τους δικούς μας υπαλλήλους είπαν οι μεν… έτσι θα έχετε πολιτική σταθερότητα και θα αποφύγετε την ταλαιπωρία νέων εκλογών…(μην στενοχωριέστε, όπως βλέπετε δεν ταλαιπωρούμαστε…) Ψηφίστε τους δικούς μας υπαλλήλους είπαν οι δε(ν)… δεν έχει σημασία που είναι ολίγον βλάκες ή ανίκανοι… ψηφίζοντας τους, ψηφίζεται κατά του μνημονίου… (χα, εδώ γελάνε…) Ψηφίστε τους δικούς μας υπαλλήλους είπαν όλοι οι υπόλοιποι, για να τιμωρήσετε τους άλλους δύο… (προσέξτε όχι επειδή εμείς είμαστε καλύτεροι, αλλά για να τιμωρήσετε τους άλλους)… Ορισμένοι θεομπαίχτες μάλιστα στο ψηφοθηρικό τους σαφάρι, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν μέχρι και τα οπαδικά συναισθήματα των ψηφοφόρων… Όμως πίσω από το κάθε ψευδοδίλλημα κρύβονταν η αγωνία τους για την νομιμοποίηση της εξουσίας που ασκούν, η οποία απορρέει νομότυπα από την έγκριση του λαού, καθώς επίσης και η αγωνία τους για την ίδια την υπόσταση τους. Το τι τελικά θα ψήφιζαν οι πολίτες δεν ενδιέφερε και τόσο πολύ. Άλλωστε ότι και όποιους και να ψηφίσουν το πρόγραμμα είναι προδιαγεγραμμένο από ξένα κέντρα και το εδώ πολιτικό κατεστημένο απλώς εφαρμόζει τις αλλοδαπές εντολές ως πιστός υπάλληλος… Το πραγματικό διακύβευμα αυτών των εκλογών, ήταν αυτή καθαυτή η συμμετοχή των πολιτών στο εκλογικό φιάσκο και άρα η νομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος.

Τελικά τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών γενούν ορισμένα ενδιαφέροντα θέματα για την ουσία του πολιτεύματος αυτού του κράτους. Το ίδιο το απρόσωπο πολιτικό σύστημα άρχισε πλέον να αναρωτιέται μέσω των ξύλινων εκπροσώπων του, κατά πόσον αυτού του είδους οι διαδικασίες του παρέχουν πλέον επαρκώς την νομότυπη βάση για την εξάσκηση εξουσίας. Για το πολιτικό κατεστημένο στο σύνολο του, το θέμα είναι να κρατήσει όσο μπορεί τα προσχήματα, ειδάλλως θα πρέπει να εφεύρει άλλα… Το σάπιο πολιτικό κατεστημένο έρχεται πλέον αντιμέτωπο με την ίδια του την υπόσταση καθώς η μπόχα που αναδύει από την σαπίλα του είναι πλέον ανυπόφορη και αυτή η μπόχα δεν είναι πλέον ζήτημα ούτε προσώπων, ούτε ιδεολογιών. Από την άλλη μεριά όμως το πολιτικό κατεστημένο έρχεται πλέον αντιμέτωπο και με μια κοινωνία η οποία έστω και με αργούς ρυθμούς άρχισε να αντιλαμβάνεται το φιάσκο που παίζετε επάνω στις πλάτες της. Έρχεται αντιμέτωπο με μια κοινωνία η οποία φτύνει το σύστημα και ‘κείνο λέει ότι απλώς ψιχαλίζει… Με μια κοινωνία που αν και είναι κατακερματισμένη και εγκλωβισμένη σε τάξεις και παρατάξεις, ζητάει συνειδητά η ασυνείδητα τον απεγκλωβισμό της από τα στερεότυπα που την οδηγούν στην πλήρη κατάρρευση. Το πολιτικό κατεστημένο έρχεται πλέον αντιμέτωπο με μια κοινωνία η οποία, αμφισβητεί επί της ουσίας ένα Σύνταγμα, το οποίο καταστρατηγήθηκε επίσης επί της ουσίας από το πολιτικό κατεστημένο που κλήθηκε να την υπηρετήσει.

Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών κυοφορούν κατά την γνώμη μου, την αναθεώρηση του ίδιου του Συντάγματος. Και ίσως αυτή να είναι μια καλή αρχή για την γενικότερη αναθεώρηση των αξιών ολόκληρης της κοινωνίας μας. Το ίδιο το Σύνταγμα δίνει την νομότυπη βάση για την αναθεώρηση του, καθώς και την συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας στην εκ’ νέου διαμόρφωση του. Στο 1^οτου άρθρο το ίδιο το Σύνταγμα δηλώνει: "Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το σύνταγμα." Το "Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα" δηλώνει επίσης στο 1^οτου άρθρο: "Όλοι οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Σύμφωνα με το δικαίωμα αυτό, καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και εξασφαλίζουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ανάπτυξή τους." Άρα ένα πολίτευμα που καθορίζεται, πηγάζει και έχει ως Θεμέλιο τον Λαό, δεν μπορεί παρά να ορίζεται από τον ίδιο τον Λαό. Ίσως λοιπόν η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική "Δημοκρατία" να μην πηγάζει πλέον από τον Λαό, αλλά και να μην υπάρχει υπέρ αυτού, όπως ορίζει η ουσία του Συντάγματος. Το σύνταγμα δηλώνει επίσης στο 4^οάρθρο του: "Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις." Τέλος το Σύνταγμα δηλώνει στο 120^οκαι τελευταίο του άρθρο: "Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό (συνείδηση λέω εγώ) των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίων οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία."

Η Μομφή του Παπούλια...

2010-11-15T13:29:00.006+02:00

Μάλιστα κύριε...

Ο κύριος Παπούλιας σηκώθηκε από το πουπουλένιο στρώμα του προεδρικού μεγάρου και πήγε ως όφειλε για να δώσει μια ακόμη πληρωμένη παράσταση. Ο κύριος Παπούλιας με τον ετήσιο μισθό των 280.000 €, συν τις 93.000 € για τις παραστάσεις που δίνει με τον θίασο του, μέμφεται του συμπολίτες του που απείχαν από αυτήν την φαρσοκωμωδία...

Ο κύριος Παπούλιας, ο αποκαλούμενος πρώτος πολίτης μεταξύ των κατά τ’ άλλα ίσων πολιτών όπως ορίζει το σύνταγμα, ο οποίος κατά τ’ άλλα δεν αποδέχεται και δεν αναγνωρίζει τίτλους ευγενείας όπως ορίζει το σύνταγμα, μέμφεται τους συμπολίτες του που σταμάτησαν να υποκύπτουν στα εκβιαστικά διλλήματα του βρωμερού πολιτικού κατεστημένου...

Μέμψου τον εαυτό σου κύριε Παπούλια και την ψευδεπίγραφη δημοκρατία που εκπροσωπείς...

Όσο για τους δημοκρατικούς αγώνες που αναφέρεις κύριε Παπούλια, μην ανησυχείς και πλησιάζει η ώρα και γι’ αυτούς... Πλησιάζει η ώρα που ο λαός θα αντιταχθεί ενεργά στο βρομερό πολιτικό σύστημα του οποίου ενεργό μέλος είσαι και εσύ...

Τα Μηνύματα των Εκλογών...

2010-11-10T14:13:00.020+02:00

Οι κάλπες έκλεισαν και οι κομματικοί μηχανισμοί χωρίς να χάσουν καθόλου χρόνο έψαξαν, βρήκαν και ερμήνευσαν τα μηνύματα των εκλογών, την ώρα που οι Έλληνες έψαχναν τις τσέπες τους μήπως βρουν κανένα ξεχασμένο €υρώ... Αφού λοιπόν και εγώ έψαξα τις τσέπες μου αλλά €υρώ δεν βρήκα, θα προσπαθήσω τουλάχιστον να βρω τα αληθινά (κατ’ εμέ) μηνύματα των εκλογών. Και ως αυθεντικός αριθμολάγνος που είμαι, θα μιλήσω με αριθμούς και ποσοστά. Η κατάσταση λοιπόν έχει ως εξής...

Το κράτος στους εκλογικούς του καταλόγους, έχει εγγεγραμμένους 9.819.026 πολίτες-ψηφοφόρους. Από αυτούς συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία οι 5.988.678 ψηφοφόροι, δηλαδή ποσοστό 60,99%. Από αυτούς που συμμετείχαν στις εκλογές οι 545.232 δηλαδή ποσοστό 9,10%, δεν ψήφισαν κανένα κομματικό σχηματισμό και έριξαν στην κάλπη άκυρο ή λευκό. Άρα από τους 9.819.026 πολίτες-ψηφοφόρους, οι 4.375.580 ποσοστό 44,56% δεν έδωσαν την ψήφο τους σε κανένα κομματικό σχηματισμό, δηλαδή σχεδόν 1 στους 2 δεν επέλεξε κανένα κόμμα.

Το κυβερνών κόμμα ΠΑ-ΣΟΚ έλαβε 1.128.063 λιγότερες ψήφους από τις πρόσφατες εθνικές εκλογές. Το ΠΑ-ΣΟΚ έλαβε σε ολόκληρη την επικράτεια 1.884.310 ψήφους, δηλαδή ποσοστό 19,19% του συνόλου των ψηφοφόρων πολιτών. Άρα το 34,62% το οποίο εμφανίζεται να αποκόμισε το ΠΑ-ΣΟΚ από αυτές τις εκλογές είναι ψευδές και πλασματικό.

Η Νέα Δημοκρατία με την σειρά της έλαβε 521.189 λιγότερες ψήφους από τις πρόσφατες εθνικές εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία έλαβε σε ολόκληρη την επικράτεια 1.774.778 ψήφους, δηλαδή ποσοστό 18,07% του συνόλου των ψηφοφόρων πολιτών του κράτους. Το 32,60% με το οποίο εμφανίζεται σε αυτές τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία είναι επίσης ψευδές και πλασματικό.

Το Κ.Κ.Ε. φαίνεται κάπως ενισχυμένο, καθώς έλαβε 75.823 περισσότερες ψήφους από τις πρόσφατες εθνικές εκλογές. Το Κ.Κ.Ε. έλαβε σε ολόκληρη την επικράτεια 592.977 ψήφους, δηλαδή ποσοστό 6,04% του συνόλου των ψηφοφόρων πολιτών, ξεπερνώντας ελαφρώς τις ψήφους που έλαβε στις εθνικές εκλογές του 2007. Το 10,89% με το οποίο εμφανίζεται το Κ.Κ.Ε. είναι ασφαλώς και αυτό ψευδές και πλασματικό.

Τα ποσοστά των κομμάτων δηλαδή, εμφανίζονται φουσκωμένα κατά 80%!!! Η δημιουργική λογιστική λοιπόν σε όλο της το μεγαλείο, στην υπηρεσία της εικονικής πραγματικότητας των κομμάτων του κατεστημένου πολιτικού συστήματος... Την ώρα που κάποιοι νομίζουν ότι ψήφισαν αυτοδιοίκηση για να τους φτιάχνει πεζοδρόμια, δρόμους, φωτισμό και τέτοια πράγματα... όλα τα κόμματα της κεντρικής εξουσίας πανηγυρίζουν για τις φανταστικές νίκες τους... Τα κόμματα που αφουγκράζονται αλλά και εκφράζουν πάντοτε με αντικειμενικότητα τα μηνύματα που εκπέμπει η κοινωνία, ερμήνευσαν τα παραπάνω δεδομένα ως εξής...

Το ΠΑ-ΣΟΚ, δηλαδή το κόμμα που επέλεξε το 19,19% των πολιτών, ερμήνευσε τα αποτελέσματα των εκλογών ως νίκη και έγκριση της πολιτικής του. Το γεγονός ότι το υπόλοιπο 80% των πολιτών προφανώς τους φτύνει, αποτελεί φυσικά ασήμαντη λεπτομέρεια... "Το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών της Κυριακής αποδεικνύει πως οι Έλληνες κατανόησαν πως τα μέτρα λιτότητας που αποφάσισε η κυβέρνηση ήταν πραγματικά αναγκαία", τόνισε ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου την επομένη των εκλογών, σε ομιλία του στο London School of Economics (βοϊδοσχολής κατά τα λεγόμενα της βασίλισσας Ελισάβετ). "Κατ’ απροσδόκητο τρόπο και παρά το γεγονός ότι στο τραπέζι ήσαν πολλά δύσκολα θέματα, εμείς δεν ηττηθήκαμε στις χθεσινές εκλογές. Ήλθαμε πρώτοι. Εάν οι εθνικές εκλογές γίνονταν χθες εμείς θα τις κερδίζαμε", τόνισε ο υπουργός και πρόσθεσε "παρά τις διαμαρτυρίες, παρά τα τόσα προβλήματα, υπάρχει κατανόηση πως ό,τι έγινε ήταν απαραίτητο". Τώρα που το θυμήθηκα, να μην ξεχάσω να πάρω βαζελίνη γιατί μου τελείωσε...

Στην αντίπερα όχθη, περιτριγυρισμένος από γαλάζια κομματόσκυλα που κουνούσαν περιχαρώς τις ουρές τους, ο Σβατσενέγκερ της Ελληνικής πολιτικής σκηνής Αντώνης Σαμαράς, διέγνωσε από τα εκλογικά αποτελέσματα ολική επαναφορά του κόμματος του... "Ποτέ στα χρονικά δεν υπήρξε τέτοια ολική επαναφορά για κόμμα αντιπολίτευσης μέσα σε ένα έτος... Η ΝΔ αναγεννημένη, σχεδόν εκμηδένισε τη διαφορά με το ΠΑΣΟΚ και προηγείται στις περισσότερες περιφέρειες και δήμους κάτι που θα ολοκληρωθεί στον δεύτερο γύρο". Ομολογουμένως εκπληκτική η πολιτική ανάλυση και ερμηνεία του μισού εκατομμυρίου και πλέον λιγότερων ψήφων... Ρε τι μαλακίες μέλει ν’ ακούσουμε ακόμη... Ο Σβατσενέγκερ εκτίμησε επίσης πως η αναγεννημένη πλέον Ν.Δ. προσφέρει "αξιόπιστη, εναλλακτική προοπτική και ελπίδα" και κατέληξε: "Πλέον οι Έλληνες ξέρουν που να ακουμπήσουν". Έχω ένα προαίσθημα ότι αν ξανακουμπήσουμε πάνω τους, θα μας τον ξανακουμπήσουν...

Τέλος το Κ.Κ.Ε. το κόμμα που κατέβηκε με κεντρική προεκλογική ταμπέλα την "ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ", πανηγυρίζει καταρχήν για την συσπείρωση της εκλογικής του πελατείας καθώς και για τις επιπλέον αντικυβερνητικές ψήφους διαμαρτυρίας που καρπώθηκε. Τώρα πως μπορεί να ερμηνευτεί ότι οι ψήφοι του 6,04% των πολιτών αποτελούν λαϊκή συσπείρωση, είναι ομολογουμένως κάτι που μόνο το Κ.Κ.Ε. μπορεί να αντιληφθεί. Αλλά σιγά τα λάχανα, ακούσαμε τόσα και τόσα, εκεί θα κολλήσουμε;

Από ‘κει και κάτω και όλοι οι υπόλοιποι εμφανίζονται ευχαριστημένοι από τα εκλογικά αποτελέσματα. Οι Συνασπιστές, αυτοί που διεκδικούν την ψήφο μας με διάφορες μπουρδολογίες, αυτοί που δεν μπορούν να τα βρουν ούτε μεταξύ τους και που δεν μπορούν να μοιράσουν σε δυό γαϊδούρια άχυρο, είναι ευχαριστημένοι που παρά την πρόσφατη διάσπαση τους στα τρία, βρέθηκαν κάποιοι να ψηφίσουν και τα τρία κομμάτια τους... Τρείς λαλούν και δυό χορεύουν... Οι κολοτούμπες του ΛΑ.Ο.Σ. μια απ’ τα ίδια, οπότε πάμε παρακάτω...

Αθροιστικά λοιπόν ο λεγόμενος δικομματισμός στην Ελλάδα φαίνεται να συγκεντρώνει μετά βίας την εμπιστοσύνη του 37,26% των πολιτών αυτού του κράτους. Από την άλλη πλευρά όμως την χαμένη εμπιστοσύνη των πολιτών, δεν φαίνετε κανείς άλλος να είναι ικανός να την κερδίσει. Το Κ.Κ.Ε. για παράδειγμα που είναι κατά του δικομματισμού (και υπέρ του μονοκομματισμού βεβαίως, βεβαίως...), δεν φαίνετε να πείθει τον λαό ότι ένα καθεστώς τύπου Στάλιν είναι ικανό να μας βγάλει απ’ τα αδιέξοδα... Και ασφαλώς όσο όλοι αυτοί οι τυχάρπαστοι και οι αφρατόκωλοι θα παπαρολογούν πατώντας πάνω σε πλασματικά εκλογικά ποσοστά, οι πολίτες αυτού του κράτους θα συνεχίσουν να φτωχαίνουν, οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να κλείνουν η μια μετά την άλλη, η ανασφάλεια και η εγκληματικότητα θα αυξάνονται και η απελπισία θα μεγαλώνει...

Τελικά όσοι από σας τύχει να βρείτε κάνα ξεχασμένο €υρώ σε καμιά τσέπη, πάρτε κάνα πακέτο μακαρόνια να βρίσκονται, γιατί ο χειμώνας προβλέπετε βαρύς και δύσκολος... Αυτά προς το παρόν. Ραντεβού μετά τον δεύτερο εκλογικό γύρο (κοτόπουλο) με νέες πολιτικές αναλύσεις, εκλογικά μηνύματα και λοιπές αηδίες... Περαστικά μας...

"Ελεύθερες" Οικονομίες = Υπόδουλοι Άνθρωποι

2010-07-23T22:02:00.021+03:00

Η αξία είναι μια έννοια που απορρέει και καθορίζεται από την υποκειμενική ανθρώπινη αντίληψη. Το κάθε τι, προσλαμβάνει την υποκειμενική αξία που του προσδίδουν οι άνθρωποι σύμφωνα με την αντίληψη τους. Οποιοδήποτε αγαθό λέμε ότι αξίζει, αξίζει επειδή έτσι πιστεύουμε. Η γενική αξιολόγηση των αγαθών σε μια κοινωνία, καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, σύμφωνα πάντα με το γενικό αντιληπτικό επίπεδο και τους απώτερους σκοπούς της κοινωνίας.

Θεωρητικά η αξία ενός αγαθού καθορίζεται πρωτίστως από την αναγκαιότητα του όσον αφορά την επιβίωση. Μπορούμε για παράδειγμα να αναλογιστούμε τι θα θεωρούσε πολυτιμότερο ένας άνθρωπος που βρισκόταν ξαφνικά στην μέση μιας αχανούς άνυδρης ερήμου; Ένα σεντούκι με διαμάντια ή ένα μπουκάλι νερό; Ένας άλλος βασικός παράγοντας που προσδίδει αξία σε ένα αγαθό είναι η αφθονία ή η σπανιότητα του. Για παράδειγμα, τι είναι αυτό – πέρα από τις φυσικές ιδιότητες – που καθιστά τα διαμάντια τόσο πολύτιμα; Κατά βάση είναι η σπανιότητα τους. Αν τα διαμάντια υπήρχαν σε μεγάλη αφθονία παντού, προφανώς δεν θα θεωρούνταν τόσο πολύτιμα. Οι ανθρώπινες κοινωνίες εν γένει, τείνουν να εκτιμούν κάποιο αγαθό μόνο υπό συνθήκες δεδομένης έλλειψης του. Σε αντιπαραβολή, τείνουν να μην εκτιμούν ως πολύτιμα τα αγαθά που αφθονούν, άσχετα από την αναγκαιότητα τους για την επιβίωση. Για παράδειγμα αρκεί να αναλογιστούμε την έκφραση "αέρας κοπανιστός", που προσδιορίζει κάτι το ευτελές. Αντιλαμβανόμαστε έτσι ότι ο ατμοσφαιρικός αέρας θεωρείται γενικά ως αγαθό μηδαμινής αξίας. Παραγνωρίζεται βέβαια το γεγονός ότι χωρίς τον ατμοσφαιρικό αέρα ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει για παραπάνω από ελάχιστα λεπτά ή δευτερόλεπτα. Από άποψη επιβίωσης ο ατμοσφαιρικός αέρας είναι ίσως το πολυτιμότερο αγαθό, όμως θεωρείται ως κάτι το ευτελές επειδή δεν είναι σπάνιος. Η ίδια ακριβώς αντίληψη ισχύει και για το δεύτερο στην λίστα με τα αναγκαιότερα αγαθά επιβίωσης, το νερό. Λόγο της αφθονίας του νερού σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, οι κάτοικοι αυτών των περιοχών αντιλαμβάνονται το νερό ως ένα αγαθό ελάχιστης αξίας. Η κατάσταση όμως είναι τελείως διαφορετική σε ορισμένες υπανάπτυκτες περιοχές όπου το νερό είναι δυσεύρετο, καθώς από την εξασφάλιση του εξαρτάται η ίδια η επιβίωση. Οπότε η αξιολόγηση ενός αγαθού από τον άνθρωπο συναρτάτε και από τις εκάστοτε συνθήκες.

Αν θεωρηθούν ως βασικοί σκοποί μιας κοινωνίας, η επιβίωση και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των μελών της, μπορούμε να καθορίσουμε ανάλογα και τους βασικούς γνώμονες αξιολόγησης των αγαθών αυτής της κοινωνίας. Με αυτούς τους σκοπούς υπόψιν, οι βασικοί γνώμονες αξιολόγησης των αγαθών αυτής της κοινωνίας, είναι η αναγκαιότητα τους για την ανθρώπινη επιβίωση, η πρακτική συμβολή τους στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, ο ανθρώπινος μόχθος που απαιτείται για την παραγωγή τους, καθώς και η σπανιότητα τους. Η ζήτηση και κατά συνέπεια η αξιολόγηση των διαφόρων αγαθών από ένα κοινωνικό σύνολο, αντικατοπτρίζει αφενός τις ανάγκες και αφετέρου τις προτεραιότητες αυτού του κοινωνικού συνόλου. Από την στιγμή που μια κοινωνία εξασφαλίσει την επάρκεια των αναγκαίων πόρων για την επιβίωσης της, το βασικό θέμα που προκύπτει κατόπιν είναι ο έλεγχος της κατοχής και της νομής αυτών των πόρων. Το ποιόν μιας εξουσιαστικής δομής προσδιορίζεται βασικά από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα κοινωνικά αγαθά. Μία εξουσία που λειτουργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό ενός κοινωνικού συνόλου, οφείλει να διαχειρίζεται τα συλλογικά αγαθά και τους πόρους με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και το συλλογικό όφελος αυτού του κοινωνικού συνόλου.

Ο πολιτισμός των καπιταλιστικών κοινωνιών δεν καθοδηγείτε βέβαια από τέτοιου είδους ηθικούς γνώμονες. Ο βασικός κατευθυντήριος γνώμονας του καπιταλισμού είναι η μεγιστοποίηση των εμπορικών κερδών, καθώς και ο συγκεντρωτισμός της κερδοφορίας. Καθώς το χρηματικό κέρδος μεταφράζεται σε εξουσία, γίνεται κατανοητό ότι ο απώτερος σκοπός στις λεγόμενες "ελεύθερες" οικονομίες είναι ο έλεγχος της εξουσίας. Όταν σε ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα η μεγιστοποίηση και ο συγκεντρωτισμός της κερδοφορίας αποτελεί τον βασικό σκοπό, η επιβίωση και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του ανθρώπου και κατά συνέπεια του κοινωνικού συνόλου παύει να αποτελεί βασική προτεραιότητα. Η εξουσία τότε μετατρέπεται σε αυτοσκοπός, ενώ ο άνθρωπος μετατρέπεται απλώς στο μέσο για την επίτευξη του σκοπού. Έχοντας ως βασικό γνώμονα την μέγιστη δυνατή κερδοφορία, το βασικό ζητούμενο του καπιταλισμού είναι η διατήρηση της μέγιστης δυνατής εξουσίας επί των ανθρώπων και των φυσικών πόρων. Το βασικό μέσο έκφρασης της εξουσίας στον καπιταλιστικό κόσμο των "ελεύθερων" αγορών είναι το χρηματικό κεφάλαιο. Στον κόσμο των "ελεύθερων" αγορών, η συσσώρευση χρηματικών κεφαλαίων μεταφράζεται σε συσσώρευση εξουσίας. Γίνεται έτσι καταφανής η παραπλανητική υπόσταση του όρου "ελεύθερη" οικονομία, καθώς σίγουρα δεν βασίζεται στην ελευθερία των ανθρώπων. Η φιλοσοφία των "ελεύθερων" οικονομιών, βασίζεται στον έλεγχο και την υποδούλωση των ανθρώπων και των φυσικών πόρων.

Στον κόσμο των "ελεύθερων" οικονομιών με βασικό γνώμονα την μέγιστη δυνατή χρηματική κερδοφορία και με δεδομένες τις εκάστοτε συνθήκες, πρακτικά η αξία ενός αγαθού καθορίζεται από την εμπορική του ζήτηση –η οποία μπορεί να χειραγωγηθεί– σε συνάρτηση με την σπανιότητα του. Σε αυτό το οικονομικοκοινωνικό σύστημα, η αξιολόγηση του κάθε αγαθού προκύπτει από τις δυνατότητες του για χρηματικό κέρδος. Στον κόσμο των "ελεύθερων" οικονομιών τα πράγματα είναι απλά: Οτιδήποτε μπορεί να τεθεί υπό τον επιχειρηματικό έλεγχο και είναι σπάνιο, αξίζει. Οτιδήποτε βρίσκεται σε αφθονία ή καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος του, θεωρείται ως ευτελές. Γιαυτό άλλωστε και οι επιχειρήσεις των ελεύθερων οικονομιών, εν γένει δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την μόλυνση και καταστροφή που προκαλούν σε φυσικά αγαθά όπως ο αέρας και το νερό. Αφού προς το παρόν δεν βρήκαν τρόπους να ιδιοποιηθούν αυτά τα αγαθά, θεωρούν την αξία τους ευτελή. Απώτερος στόχος των "ελεύθερων" οικονομιών, είναι η ύπαρξη όσο το δυνατόν λιγότερων ελεύθερων και ανεξέλεγκτων αγαθών και φυσικών πόρων, που θα διαφεύγουν από την εμπορική εκμετάλλευση. Σε μια "ελεύθερη" οικονομία λοιπόν, για να αποκτήσει αξία ένα αγαθό, πρέπει κατ’ αρχήν να μπορεί να ιδιοποιηθεί και κατόπιν να τεθεί υπό έλεγχο η παραγωγή και η προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο ώστε να καταστεί εμπορικά κερδοφόρο. Αν λάβουμε υπόψιν το γεγονός ότι η σπανιότητα ενός αγαθού αυξάνει την εμπορική του αξία, καταλαβαίνουμε ότι η ανεξέλεγκτη παραγωγή του δεν είναι επιθυμητός παράγοντας για την κερδοφορία. Το ζητούμενο για την διατήρηση της κερδοφορίας ενός αγαθού σε μια ελεύθερη οικονομία δεν είναι η αφθονία του, αλλά απεναντίας ο έλεγχος της παραγωγής του κατά το δοκούν με γνώμονα πάντα την μέγιστη χρηματική κερδοφορία. Η τεχνητή διατήρηση της παραγωγής ορισμένων αγαθών σε ποσοτικά επίπεδα που τα καθιστούν σπάνια, είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται για τον έλεγχο και την διατήρηση των υψηλών τιμών. Για παράδειγμα ορισμένα αδαμαντωρυχεία καταστρέφουν το "πλεόνασμα" διαμαντιών από ορισμένα πλούσια κοιτάσματα, προκειμένου να κρατήσουν τις τιμές τους σε υψηλά επίπεδα. Η ίδια μέθοδος εφαρμόζεται ακόμη και σε διατροφικά προϊόντα, το "πλεόνασμα" των οποίων καταστρέφεται για να διατηρηθούν οι τιμές σε κάποιο ορισμένο επίπεδο.

Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο αξιολογούνται και οι άνθρωποι στον κόσμο των "ελεύθερων" οικονομιών. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν αποτελούν κάποιο σπάνιο είδος και αναπαράγονται με αυξητική τάση, τους καθιστά στην κλίμακα αξιολόγησης του καπιταλισμού ως ευτελή αναλώσιμα προϊόντα. Μην σας αποπροσανατολίζουν οι θεωρητικές διεθνείς διακηρύξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που αναγνωρίζουν την ανθρώπινη ζωή ως υπέρτατο αγαθό. Ο υπέρτατος νόμος που καθοδηγεί τον πολιτισμό του καπιταλισμού είναι ο νόμος του κέρδους και το δίκαιο που ισχύει είναι το δίκαιο του ισχυρού. Στην εφαρμοσμένη κοινωνική πραγματικότητα, τα πολιτικοοικονομικά καθεστώτα αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο ως ένα μηδαμινό και ευτελές αναλώσιμο προϊόν. Η ανθρώπινη ιστορία είναι αιματοβαμμένη από ακατάσχετες σφαγές ανθρώπινων υπάρξεων χωρίς καμία απολύτως συναίσθηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Ο ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης, φαίνεται επίσης από το ότι οι πολιτικοοικονομικές εξουσίες του πλανήτη, διατηρούν συνειδητά τις συνθήκες εξαθλίωσης για δισεκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη, την στιγμή που μπορούν να τις εκμηδενίσουν.

Ο απόλυτος εφιάλτης για τον καπιταλισμό, είναι ένας κόσμος όπου όλοι οι άνθρωποι θα έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε ελεύθερες πηγές ενέργειας. Μεγάλες επιστημονικές μορφές της ανθρωπότητας που εξερεύνησαν αυτήν την δυνατότητα υπέστησαν λυσσαλέο πόλεμο και οι προσπάθειες τους κρατήθηκαν επιμελώς στην αφάνεια. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε ο σπουδαίος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα. Ο Τέσλα οραματίστηκε την ύπαρξη ενός κόσμου όπου όλοι οι άνθρωποι θα είχαν πρόσβαση σε απεριόριστη ελεύθερη ενέργεια που δεν θα βασίζεται σε ρυπογόνες μεθόδους παραγωγής. Μελέτησε και εργάστηκε για αυτόν τον σκοπό, αλλά το τελικό "ανυπέρβλητο πρόβλημα" των προσπαθειών του ήταν ότι αυτού του είδους η ενέργεια δεν θα μπορούσε να αποτελεί προϊόν εμπορικής εκμετάλλευσης. Έτσι οι προσπάθειες του πολεμήθηκαν από το τραπεζικό και το βιομηχανικό κατεστημένο της εποχής του και τελικά έμειναν στην αφάνεια. Μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η επιστήμη και η τεχνολογία εξακολουθούν να παραμένουν υπό τον απόλυτο έλεγχο του τραπεζικού και εμπορικού κατεστημένου, όμηροι των "ελεύθερων" αγορών του καπιταλισμού. Οποιοδήποτε επίτευγμα μπορεί να παράσχει διαρκή οφέλη στους ανθρώπους, αλλά συγχρόνως απειλεί τα κατεστημένα συμφέροντα, πολεμείται απ’ αυτά και θάβεται επιμελώς.

Ο αλτρουισμός είναι μια απεχθής ιδέα για τον καπιταλισμό, εκτός και αν λειτουργεί απλά ως πρόσχημα κάλυψης των αληθινών του κινήτρων. Φυσικά ο καπιταλισμός έχει φροντίσει να δώσει το ιδεολογικό άλλοθι στους υποστηριχτές του, με την βασική του θεώρηση ότι δεν μπορούν όλοι να αξίζουν το ίδιο μέσα σε μια ανθρώπινη κοινωνία, χωρίς όμως να μπορεί να απαντήσει στο τι είναι αυτό που δίνει αξία σε μια ανθρώπινη ύπαρξη. Έτσι ενδυνάμωσε μια κατάσταση που προϋπήρχε στα προγενέστερα του πολιτικοοικονομικά καθεστώτα, αυτή των διαβαθμισμένων κοινωνικών τάξεων. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις λειτουργούν πάντα με τον αυθαίρετο γνώμονα ότι ανήκουν στους δικαιωματικά εκλεκτούς για τους οποίους προορίζεται η υλική ευημερία. Η υλική ευημερία μιας κοινωνικά "ανώτερης" τάξης, αποτελεί και το βασικό κριτήριο του αυτοπροσδιορισμού της σε σχέση με τις υπόλοιπες ευτελείς κοινωνικές τάξεις. Εκτός όμως από σημείο αναφοράς, η τεράστια διαφορά του βιοτικού επιπέδου των τάξεων αποτελεί και ουσιαστικό εργαλείο εξουσιασμού, καθώς δεν μπορείς να εξουσιάσεις κάποιον που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με ‘σένα. Έτσι λοιπόν οι "εκλεκτοί" θεωρούν τις τάξεις τους ως δικαιωματικά ανώτερες και ως εκ’ τούτου ξεχωριστές από την υπόλοιπη ανθρώπινη κοινωνία, της οποίας ο ρόλος θεωρούν ότι είναι να υπηρετεί δουλικά τις ανώτερες τάξεις. Όλες οι υποδεέστερες κοινωνικές τάξεις ανταγωνίζονται η μία την άλλη, απλώς για να διασφαλίσουν την θέση τους κάτω από το τραπέζι των ανωτέρων τάξεων και να εξασφαλίσουν τα ψίχουλα που πέφτουν απ’ το τραπέζι των ελίτ. Ο παραλογισμός των ανθρώπων που στηρίζουν τον καπιταλισμό, έγκειται στο γεγονός ότι με γνώμονα την φιλοσοφία του καπιταλισμού, υιοθετούν συνειδητά επιζήμιες και καταστροφικές συμπεριφορές για την ανθρωπότητα και το φυσικό περιβάλλον. Οι παράλογα ιδιοτελείς φιλοσοφίες των "ελεύθερων" οικονομιών εμποδίζουν πλέον την συλλογική πρόοδο της ανθρωπότητας και συμβάλουν στην ουσιαστική υποβάθμιση των ανθρώπινων κοινωνιών και του πλανήτη.

Όσο και αν προσπαθούν οι υποστηριχτές του καπιταλισμού να κρατήσουν τα προσχήματα του, δεν μπορούν να κρύψουν πλέον την γύμνια του. Σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι ακόμη και τα τελευταία προσχήματα του καπιταλισμού θα εκλείψουν, αφήνοντας να διαφανεί ξεκάθαρα σε όλο της το μεγαλείο η κενότητα της απανθρωπιάς του. Τα προσχήματα της δήθεν εθνικής ενότητας και κοινωνικής συνοχής, καταρρέουν ενώπιων της εσωτερικής πολυδιάσπασης των εθνών σε αντιμαχόμενες κοινωνικές τάξεις και κάστες. Ποια εθνική ενότητα και κοινωνική συνοχή μπορεί να υπάρξει μέσα σε ένα έθνος του οποίου οι πολυάριθμες αντιμαχόμενες τάξεις και παρατάξεις βρίσκονται σε μια διαρκή σύγκρουση αντιπάλων συντεχνιακών συμφερόντων; Ποία εθνική ενότητα και κοινωνική συνοχή μπορεί να ενώσει τις κατώτερες τάξεις με τις ελιτίστικες τάξεις, όταν οι μεν αγωνίζονται απλώς για τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης, ενώ οι δε επιδεικνύουν αυτάρεσκα τον πλούτο και την χλιδή τους;

Όμως όπως οι αξίες προσδιορίζονται από την ανθρώπινη αντίληψη, έτσι και οι εχθροί του ανθρώπου προσδιορίζονται από την αντίληψη του. Το βασικό πρόβλημα του ανθρώπου είναι να προσδιορίσει με τα ορθά κριτήρια τόσο τις αξίες του όσο και τους εχθρούς του. Η ταξική κοινωνική διαστρωμάτωση είναι η ουσία του παρόντος καπιταλιστικού συστήματος, όπως άλλωστε και κάθε άλλου εξουσιαστικού συστήματος που εφαρμόστηκε ως τώρα. Οι κοινωνικές ταξικές διαμάχες ενισχύουν την υπόσταση του συστήματος, αφού η υπόσταση του βασίζεται στην πολυδιάσπαση των ανθρώπων. Ο άνθρωπος που καταπιέζεται και κατηγορεί το σύστημα είναι και ο ίδιος κομμάτι του συστήματος ασχέτως της κοινωνικής τάξης στην οποία τυγχάνει να ανήκει και άρα αποτελεί και ο ίδιος μέρος ενός ενιαίου συστημικού προβλήματος. Το να στοχοποιεί κάποιος άλλους ανθρώπους και να τους επιτίθεται αποκλειστικά με ταξικά κριτήρια, την στιγμή που και αυτοί απλά αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου συλλογικού προβλήματος, δεν προσφέρει κάποια ουσιαστική λύση. Μετατοπίζει απλώς άστοχα την ουσία του προβλήματος, που είναι η εγωιστική και ιδιοτελής νοοτροπία που έχουμε υιοθετήσει ως κοινωνικό σύνολο και η οποία γίνεται έρμαιο κάθε μορφής εξουσίας, ακόμη και της ατομικής εξουσίας του καθενός μας. Το να αλλάξει απλώς χέρια η εξουσία δεν λύνει το πρόβλημα της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Η πολυδιάστατη κρίση και η παρακμή που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα, είναι απόρροια ενός ανήθικου οικονομικοκοινωνικού συστήματος, που αξιολογεί με λανθασμένα κριτήρια το πολύτιμο ως ευτελές και το ευτελές ως πολύτιμο. Μοναδική απολαβή όλης αυτής της φαυλότητας είναι η ικανοποίηση της ανόητης ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Οι επιλογές και η στάση ζωής του σύγχρονου ανθρώπου τον φέρνουν σε μια θέση αναγκαστικής επιλογής, ανάμεσα σε δυο δρόμους όπου δεν υπάρχει μέση οδός. Ο σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να επιλέξει αν θα εξακολουθήσει να αποτελεί μέρος του προβλήματος ή αν θα αποτελέσει μέρος της λύσης του. Πρέπει να επιλέξει αν θα συνεχίσει να αναγνωρίζει την επίπλαστη αξία ενός κατεστημένου συστήματος, το οποίο δεν αναγνωρίζει την εγγενή αξία της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρέπει να επιλέξει αν θα καθοδηγείται από την ελιτίστικη φιλοσοφία των "ελεύθερων" οικονομιών, ή αν θα καθοδηγήσει ο ίδιος τις οικονομίες στην ανθρωπιστική ηθική ώστε να καταστεί ο ίδιος ελεύθερος. Αν μετά απ’ όλα αυτά αναρωτιέσαι: ...μα καλά εγώ θα βγάλω το φίδι του καπιταλισμού απ’ την τρύπα του; Η απάντηση είναι: Ναι, εσύ θα το βγάλεις απ’ την τρύπα. Τουλάχιστον απ’ την τρύπα που κρύβεις μέσα στην ψυχή σου. Αν η κοινωνία που ζεις δεν ικανοποιεί την ψυχή σου, πρέπει να είσαι εσύ αυτός που θα την αλλάξει, αλλάζοντας κατ’ αρχήν τις σκέψεις σου και τον εσωτερικό σου κόσμο, με την βεβαιότητα ότι η συλλογική εξωτερική πραγματικότητα είναι ο αντικατοπτρισμός της συλλογικής εσωτερικής μας πραγματικότητας. Αν όχι εσύ ποίος; Αν όχι τώρα πότε;

Το Θεμελιώδες Δικαίωμα στην Ανιθαγένεια

2010-07-09T08:49:00.018+03:00

Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στις 10 Δεκεμβρίου του 1948 και αποτελεί ένα ορόσημο της ανθρώπινης ιστορίας αναφορικά με τον καθορισμό και την θεσμοθέτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή η Οικουμενική Διακήρυξη αποτέλεσε την βάση για την μετέπειτα δημιουργία ορισμένων διεθνών συμβάσεων που είχαν σαν στόχο την νομοθετική κατοχύρωση και προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Στο άρθρο 15 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το δικαίωμα στην ιθαγένεια αναγνωρίστηκε απ’ την διεθνή κοινότητα ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Ως ιθαγένεια νοείται ο νομικός δεσμός που συνδέει το άτομο με το Κράτος στο οποίο ανήκει και δεν αποτελεί απαραίτητα απόδειξη της εθνικής καταγωγής του ατόμου.

Οι διεθνείς πολιτικοί θεσμοί αναγνώρισαν το συγκεκριμένο δικαίωμα ως μείζον θέμα και η ιθαγένεια εκλήφθηκε ως η βάση όλων των υπολοίπων δικαιωμάτων του ανθρώπου. Αποτέλεσμα αυτής της θεώρησης ήταν να δημιουργηθούν μετέπειτα, ειδικές διεθνείς συμβάσεις που να ρυθμίζουν το θέμα της ιθαγένειας και οι ανιθαγενείς αντιμετωπίστηκαν ως θύματα. Το καθεστώς ανιθαγένειας αντιμετωπίστηκε ως μείζον πρόβλημα της διεθνούς κοινότητας και με το σκεπτικό ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να είναι ανιθαγενής, οι διεθνείς συμβάσεις είχαν σαν στόχο να εξαλείψουν το πρόβλημα της ανιθαγένειας απ’ το διεθνές πολιτικό σκηνικό. Ο ζήλος της διεθνούς πολιτικής κοινότητας για να λύσει ειδικά αυτό το θέμα, ήταν τέτοιος που η ανιθαγένεια καταστήθηκε απαγορευτική ακόμη και ως συνειδητή επιλογή του ατόμου, θαρρείς και η απόκτηση ιθαγένειας θα αποτελούσε πανάκεια για όλα τα ανθρώπινα προβλήματα. Αποφασίστηκε λοιπόν ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχει οπωσδήποτε μια (τουλάχιστον) ιθαγένεια, να ανήκει δηλαδή οπωσδήποτε σε ένα (τουλάχιστον) κράτος.

Το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο λογίζει τον άνθρωπο ως ον προικισμένο με λογική και συνείδηση, και του αναγνωρίζει ως εγγενείς, θεμελιώδεις και αναπαλλοτρίωτες ανθρώπινες ελευθερίες, την ελευθερία σκέψης, συνείδησης και έκφρασης. Εν αντιθέσει με τον ορισμό του καθήκοντος, ο ορισμός του δικαιώματος έγκειται στην ελεύθερη βούληση και στην εκουσιότητα, και δίνει την ευχέρεια στον δικαιούχο, να αποποιηθεί με συνειδητή επιλογή την πραγματοποίηση του δικαιώματος του. Ο άνθρωπος με ελεύθερη βούληση και συνείδηση, δικαιούται να αποποιηθεί την πραγμάτωση ενός ή περισσοτέρων δικαιωμάτων του. Συμπερασματικά λοιπόν, δεν νοούνται υποχρεωτικά ή ακούσια δικαιώματα. Κάθε υποχρεωτική δράση του ανθρώπου αποκαλείτε καθήκον. Επί της ουσίας λοιπόν το δικαίωμα της ιθαγένειας δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικό για τον άνθρωπο, ειδάλλως δεν αποτελεί δικαίωμα αλλά καθήκον. Το δικαίωμα του ανθρώπου στην ιθαγένεια, πρέπει να προϋποθέτει και την συνειδητή επιλογή του στην ανιθαγένεια. Το δικαίωμα του ανθρώπου να έχει πατρίδα πρέπει να συνεπάγεται και με το δικαίωμα να θεωρεί ως πατρίδα του ολόκληρη την Γη.

Στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η ιθαγένεια ως νομική πράξη δημοσίου δικαίου, επιβάλλεται στον άνθρωπο σε ηλικία στην οποία δεν είναι δικαιοπρακτικά ώριμος και χωρίς την συνειδητή βούληση και επίγνωση των πράξεων του. Έχοντας αυτό υπόψιν, αποτελεί κατάφορη παραβίαση των θεμελιωδών ελευθεριών συνείδησης και αυτοδιάθεσης του ανθρώπου, η άρνηση αναγνώρισης του δικαιώματος του, να προσβάλει μια νομική συνθήκη που του επιβλήθηκε εν αγνοία του, χωρίς παράλληλα να αποδεχτεί αναγκαστικά κάποια άλλη νομική συνθήκη που τον θέτει επίσης εντός ανεπιθύμητων γι’ αυτόν πλαισίων.

Και ενώ η υπόσταση του κράτους ως νομικού προσώπου πηγάζει από την ανθρώπινη βούληση, εντούτοις η φυσική υπόσταση του ανθρώπου ως ζωντανής ψυχής δεν πηγάζει από την βούληση του κράτους. Ο άνθρωπος αποτελεί αυθύπαρκτο ον, ενώ το κράτος όχι. Το κράτος είναι αυτό που χρειάζεται για την υπόσταση του την ανθρώπινη βούληση και όχι ο άνθρωπος την κρατική βούληση για την δική του υπόσταση. Άρα η έννοια του κράτους δεν είναι εγγενές χαρακτηριστικό της ανθρώπινης υπόστασης, εν αντιθέσει με την υπόσταση του κράτους που έχει ως εγγενές χαρακτηριστικό της τον άνθρωπο. Με αυτήν την κατανόηση το δικαίωμα στην ιθαγένεια αποτελεί περισσότερο μια θεμελιώδης αξίωση των κρατών, παρά μια θεμελιώδης αξίωση των ανθρώπων. Ιθαγένεια είναι περισσότερο η θεμελιώδης αξίωση των κρατών να έχουν υπηκόους, παρά η θεμελιώδης αξίωση των ανθρώπων να ανήκουν σε κάποιο κράτος.

Η συνειδητή αποποίηση του δικαιώματος ιθαγένειας και κατά συνέπεια η εκούσια αποδοχή από μέρους του ατόμου της ανιθαγένειας με ότι αυτή συνεπάγεται, αποτελεί εξ’ ορισμού Πολιτική Πράξη και βασίζεται σε μια σειρά λογικών συλλογισμών. Σύμφωνα με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, "Η λαϊκή θέληση είναι το θεμέλιο της κρατικής εξουσίας". Το άτομο ως φορέας αυτής της θέλησης πρέπει να δύναται να εκφράσει και να πραγματώσει αυτήν την θέληση ακόμη και αν αποτελεί την απόλυτη μειοψηφία ως μονάδα. Επίσης σύμφωνα πάλι με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, "Όλοι οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως. Σύμφωνα με το δικαίωμα αυτό καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους..." Το άτομο ως φορέας και πάλι του δικαιώματος της αυτοδιαθέσεως, πρέπει να μπορεί να εκφράσει και να πραγματώσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, ακόμη και σε ατομικό επίπεδο ως απόλυτη μειοψηφία, σεβόμενος πάντα τα αντίστοιχα δικαιώματα της πλειοψηφίας.

Αν τώρα λάβουμε υπόψιν ότι παγκόσμια υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που ξεπέρασαν τα περιοριστικά δόγματα και τα διαχωριστικά σύνορα, που στα πρόσωπα των συνανθρώπων τους αναγνωρίζουν μια φυλή και μια τάξη (την Ανθρώπινη) και που αισθάνονται ως Πολίτες Ολόκληρου του Κόσμου, μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν έναν παγκόσμιο λαό με δική του θέληση. Αυτός ο λαός λοιπόν, δικαιούται και πρέπει να εκφράσει την θέληση του και να πραγματώσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του καθορίζοντας το πολιτικό καθεστώς που τον εκφράζει.

Η αποδοχή μιας ιθαγένειας από μέρους ενός ανθρώπου προϋποθέτει αυτομάτως ότι το άτομο εκφράζει πίστη και απόλυτη υποταγή στο κράτος του οποίου την ιθαγένεια αποδέχεται ή λαμβάνει. Η δήλωση πίστης και υποταγής σε ένα κράτος προϋποθέτει ότι η συνείδηση του ατόμου καθοδηγείται από τα εθνικιστικά ιδεώδη του συγκεκριμένου κράτους. Σημαίνει επίσης την απόλυτη αποδοχή από μέρους του ατόμου του συνταγματικού και νομοθετικού πλαισίου του κράτους της ιθαγένειας του. Επίσης η δήλωση πίστης και υποταγής από μέρους του ατόμου σε ένα κράτος, σημαίνει ενδεχομένως ότι σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή θα είναι υποχρεωμένος να συμμετάσχει –ακολουθώντας το κράτος του οποίου είναι μέλος– σε κάποια εθνικιστική πολεμική σύρραξη με κάποιο αντιμαχόμενο κράτος, πράγμα το οποίο ένας άνθρωπος εθνικιστικά ουδέτερος δεν θα αποδεχτεί να πράξει.

Οπότε ένας άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει στον εαυτό του καμία εθνικιστική συνείδηση και επιπλέον διαφωνεί με βασικές συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις ενός κράτους, δεν μπορεί να δηλώσει πίστη και απόλυτη υποταγή σε αυτό. Κατά συνέπεια η δήλωση άρνησης πίστης και απόλυτης υποταγής στο κράτος, καθιστά το άτομο έκπτωτο της ιθαγένειας του κράτους και η άρνηση πίστης και απόλυτης υποταγής σε οποιοδήποτε άλλο κράτος καθιστά το άτομο ως de facto ανιθαγενή. Η αναγκαστική επιβολή κάποιας ιθαγένειας σε έναν συνειδητό και αυτόβουλο άνθρωπο, που αισθάνεται ότι δεν οφείλει πίστη και απόλυτη υποταγή σε κανένα κράτος, αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος ελευθερίας συνείδησης και αυτοδιάθεσης του ανθρώπου. Ο άνθρωπος πρέπει δικαιωματικά να μπορεί να επιλέξει την Ανιθαγένεια ως μέγιστη έκφραση της πολίτικής του αυτοδιάθεσης αλλά και της εθνικής, θρησκευτικής και ταξικής του ουδετερότητας.

Επίσης αναφορικά με ένα άλλο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, αυτό της αναγνώρισης της νομικής προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου όπου και αν βρίσκεται, η αξίωση σεβασμού γιαυτό το δικαίωμα δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή μη ιθαγένειας, δηλαδή από την ύπαρξη ή μη, δεσμευτικής έννομης σχέσης του ατόμου με κάποιο κράτος. Το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο βασιζόμενο σε διεθνείς συμβάσεις, αναγνωρίζει τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καθ’ ολοκληρία, τόσο σε ανθρώπους με ιθαγένεια όσο και σε ανιθαγενείς. Οπότε η νομική υπόσταση του ατόμου δεν μπορεί να εξαρτάται από το ιθαγενειακό του καθεστώς.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη την κοινωνία μέσα στην οποία ολοκληρώνεται και αναπτύσσει την προσωπικότητα του ή ότι δεν έχει καθήκοντα απέναντι της. Όμως οι ανθρώπινες κοινωνίες πάνω απ’ όλα, οφείλουν να αντικατοπτρίζουν τις εγγενείς ανθρώπινες ιδιότητες και να προασπίζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα εκδηλώνοντας έμπρακτα το πνεύμα αδελφοσύνης, χωρίς καμία απολύτως εθνικιστική, φυλετική, θρησκευτική, ιδεολογική, κοινωνική ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση. Γιαυτό μια ελεύθερη ανθρώπινη κοινωνία δεν μπορεί να περιορίζεται από τα αυστηρά εθνικιστικά, δογματικά, ταξικά και νομικά κριτήρια ενός κράτους. Λογικά λοιπόν, όπως διαχωρίζεται η υπόσταση του κράτους ως νομικού προσώπου από την υπόσταση των φυσικών προσώπων που ασκούν την εξουσία του κράτους και αναγνωρίζεται η αυτοτέλεια τους, έτσι θα πρέπει να διαχωρίζεται και η υπόσταση του κράτους από τα υποκείμενα πάνω στα οποία εφαρμόζεται η εξουσία του δηλαδή τους πολίτες και να αναγνωρίζεται σε αυτούς η αυτονομία τους ως οντότητες.

Η Ανιθαγένεια ενός ανθρώπου δεν σημαίνει επίσης ότι αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται υπεράνω του νόμου ή ότι δεν είναι υπόλογος πουθενά για τυχόν πράξεις του που παραβιάζουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η έννομη σχέση ενός ανιθαγενή ανθρώπου με τα διάφορα κράτη μπορεί και πρέπει να καθορίζεται και να ρυθμίζεται στα πλαίσια του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου, το οποίο αποτελεί την καλύτερη βάση για οποιεσδήποτε πιθανές νομικές διαφορές ανακύψουν, ανάμεσα στην νομική προσωπικότητα ενός κράτους και στην νομική προσωπικότητα ενός ανιθαγενή. Για την διευκόλυνση της συνδιαλλαγής των κρατών της διεθνούς κοινότητας με τους ανιθαγενείς θα είναι πολύ χρήσιμη η θέσπιση και η αναγνώριση εκ μέρους των κρατών μέσω του διεθνούς δικαίου, του θεσμού του Διεθνούς Πολίτη - Κοσμοπολίτη, για όσους τον επιθυμούν.

Σύμφωνα με το Άρθρο 28 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: "Καθένας έχει το δικαίωμα σε μια κοινωνική και διεθνή τάξη, μέσα στην οποία τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη να μπορούν να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση". Η διεθνής θεσμική καθεστηκυία τάξη των κρατών, στο σύνολο της απέτυχε να δημιουργήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση οι ανθρώπινες ελευθερίες και τα δικαιώματα, με πλήρη ισότητα για όλους τους ανθρώπους. Η αποδοχή οποιασδήποτε κρατικής ιθαγένειας αποτελεί παράλληλα και μια σιωπηρή αποδοχή από μέρους του ατόμου, μιας υποκριτικής, αποτυχημένης και κατακερματισμένης διεθνούς τάξης πραγμάτων, που σπαράσσεται από ανήθικες πολεμικές συρράξεις, από κατάφορες παραβιάσεις θεμελιωδών ελευθεριών και από παράλογες κοινωνικές ανισότητες και που είναι σίγουρο ότι πρέπει να αναθεωρηθεί και να αλλάξει, καθώς απειλεί πλέον και την ίδια την ύπαρξη του ανθρωπίνου γένους.

Η Ανιθαγένεια ως συνειδητή επιλογή του ατόμου, αποτελεί μια ύστατη μορφή πολιτικής καταγγελίας εναντίον ενός διεφθαρμένου παγκόσμιου οικονομικό-πολιτικού κατεστημένου, αλλά και μια ουσιαστική πολιτική πράξη για την επίτευξη μιας πιο ειρηνικής, δίκαιης και ευημερούσας παγκόσμιας κοινωνίας, που θα βασίζει την λειτουργία της σε αληθινή Δημοκρατία και όχι σε κατ’ επίφαση "δημοκρατία". Αυτού του είδους η αλλαγή μπορεί πλέον να προκληθεί μόνο από συνειδητοποιημένες ανθρώπινες μονάδες οι οποίες δεν αποτελούν μέλος καμίας άβουλης ανθρώπινης μάζας που γίνεται έρμαιο της προπαγάνδας των εκάστοτε κέντρων εξουσίας. Η αλλαγή θα επιτελεστεί από ανθρώπους που θα εφαρμόσουν στην πράξη την ρήση το Μαχάτμα Γκάντι: "Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο".

Κοινότητα “Ουτοπία” – “Utopia” Community

2010-06-14T14:19:00.018+03:00

Ανοιχτή Πρόσκληση

Η κοινότητα “Ουτοπία” είναι η πρωτοβουλία για την δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου οικοχωριού, βασιζόμενου στις θεμελιώδεις ηθικές αρχές της ελευθερίας και της ισοτιμίας των ανθρώπων.

Σκοπός της κοινότητας “Ουτοπία” είναι η επανένταξη του ανθρώπου στην φύση. Η κοινότητα θα δημιουργηθεί εκτός αστικού περιβάλλοντος με βασικές αρχές, το σεβασμό για το φυσικό περιβάλλον και την ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων. Η κοινότητα θα δημιουργηθεί και θα αναπτύσσεται με στόχο να γίνει ένα πλήρες, λειτουργικό, αυτάρκες και αυτοεξυπηρετούμενο κοινωνικό οικοσύστημα, η λειτουργία του οποίου θα βασίζεται στην αλληλοπροσφορά και στην αλληλεγγύη των μελών του.

Η κοινότητα “Ουτοπία” επιθυμεί να συμβάλει στην δημιουργία και την διεύρυνση, ενός ολιστικού, Αχρήματου οικονομικό-κοινωνικού μοντέλου, σκοπός του οποίου θα είναι η ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων κάτω από συνθήκες ισότιμης ευμάρειας για όλους.

Για να υλοποιηθεί αυτό το εγχείρημα θα χρειαστεί η συντονισμένη δράση ανθρώπων με θετική σκέψη, προθυμία ανάληψης δράσης και συνεργατικό πνεύμα. Θα χρειαστούν επίσης υλικοί πόροι, γνώσεις και ανθρώπινη εργασία. Σε αυτήν την προσπάθεια κάθε συμβολή θα είναι πολύτιμη. Αν αισθάνεσαι ότι θέλεις να συμβάλεις στο όραμα της κοινότητας “Ουτοπία” με οποιονδήποτε τρόπο, επικοινώνησε μαζί μας και κατέθεσε τις σκέψεις σου στο Blog...

Η φιλοσοφία της κοινότητας εδώ...

Ελληνικό χρέος και η λύση του.

2010-05-24T17:58:00.028+03:00

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί αντίγραφο από βίντεο που αναρτήθηκε στο You Tube και σε διάφορα άλλα sites του διαδικτύου και δυστυχώς έχει αφαιρεθεί από παντού ως δια μαγείας (για ευνόητους λόγους). Προφανώς η πρόταση του βίντεο αν εφαρμοστεί από όλους τραντάζει συθέμελα το σύστημα και ορισμένοι κάνουν το παν για να την εξαφανίσουν. Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο της πρότασης του video αφού το ίδιο είχα προτείνει και εγώ (φαντάζομαι ότι δεν είμαι ο μόνος) πριν από 14 μήνες. Αισθάνομαι χρέος να αναδημοσιεύσω το κείμενο-πρόταση και καλώ και όλους τους bloggers που συμφωνούν με το πνεύμα του κειμένου να το αναδημοσιεύσουν στα blog τους. Καλώ επίσης τον δημιουργό και εμπνευστή του video να το ξαναδημοσιεύσει όπου μπορεί. Υπάρχουν ιστότοποι που θα το φιλοξενήσουν με χαρά...

Θυμάστε τότε που ο Τράγκας είπε να μποϊκοτάρετε τα ολλανδικά προϊόντα και όλοι σας το κάνατε; Αυτό ήταν κάθε μέρα το πρώτο θέμα στις ολλανδικές ειδήσεις γιατί ένα μεγάλο μέρος της ολλανδικής οικονομίας κόντευε να πάει κατά διαόλου. Πως το ξέρω αυτό;;;

έμενα στην Ολλανδία τότε.....

είχαν πάθει πανικό........

Θέλετε τώρα να παρθούν τα μέτρα λιτότητας πίσω και να μας κάνει δώρο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όλο μας το δημόσιο χρέος;

Θέλετε να νικήσετε τους διεφθαρμένους πολιτικούς και να έχετε κράτος δικαίου;
Θέλετε να ποδοπατήσετε τα ΜΑΤ χωρίς να τους πετάτε πέτρες και βόμβες;
Θέλετε να βάλετε τους υπευθύνους πολιτικούς στην φυλακή χωρίς να κάνετε επιδρομή στην Βουλή;

ΝΑ ΠΑΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΑΣ.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΛΗΨΗ. ΕΑΝ ΠΑΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ...

ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ;;;;;

Κάντε αναζήτηση στο google: “bank run”.....
τότε θα καταλάβετε ότι ο πρωθυπουργός δεν φοβάται ούτε μολότοφ, ούτε πέτρες, ούτε βόμβες και πολύ περισσότερο δεν φοβάται το βρισίδι που τρώει κάθε μέρα...

αυτό που φοβάται...

αυτό που τρέμει...

αυτό που τον κάνει να μην κοιμάται...

είναι ο εφιάλτης ενός

"bank run"............

Τι είναι αυτό;;;

RUN=ΤΡΕΧΩ & BANK=ΤΡΑΠΕΖΑ.

δηλαδή να τρέξουν όλοι στην τράπεζα και να πάρουν τις καταθέσεις τους

Γιατί;;;;???

είναι πολύ απλό-->-->-->-->-->

Έχεις την εντύπωση ότι οι τράπεζες σου δανείζουν χρήματα που έχουν από τις καταθέσεις των άλλων;......

Σου δανείζουν, με τοκογλυφικό επιτόκιο και με τις πλάτες της κυβέρνησης, λεφτά που ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ

όταν εσύ συνάπτεις ένα δάνειο αυτοί πατάνε μερικά κουμπιά στο πληκτρολόγιο.......

και "εξ’ ουρανού" χιλιάδες ευρώ μπαίνουν στον λογαριασμό σου

ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ........

γι' αυτό και αν πάνε όλοι ταυτόχρονα να σηκώσουν τα λεφτά τους, οι τράπεζες θα καταρρεύσουν......

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑ ΔΩΣΟΥΝ......

και σε χρεώνουν με αστρονομικά επιτόκια για λεφτά που

ΕΣΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕΣ από κεφάλαια που ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ........

απλά στηρίζονται στο γεγονός ότι ποτέ δεν θα πάνε όλοι ταυτόχρονα να σηκώσουν τα λεφτά τους από τους λογαριασμούς τους…

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΧΙΛΕΙΑ ΠΤΕΡΝΑ ΤΟΥΣ......

και έχει όνομα η φτέρνα!!!!!

Την λένε "bank run"!!!!

δεν απορείς πως είναι δυνατόν ΟΛΕΣ ΟΙΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΧΡΕΟΣ.......... ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΧΡΩΣΤΑΝΕ;

είναι μια νόμιμη ΠΥΡΑΜΙΔΑ-ΦΟΥΣΚΑ αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο και με την στήριξη των κυβερνήσεων........

δεν με πιστεύεις;;;;-->

κάνε μια αναζήτηση στο Google:

"Fractional reserve banking How it works" και διάβασε το άρθρο στην wikipedia......

και αν δεν μιλάς αγγλικά δες εδώ το video, το οποίο είναι αμερικάνικο, με ελληνικούς υποτίτλους-->

http://vimeo.com/10521493

μορφωθείτε αντί να πετάτε πέτρες....... μορφωθείτε αντί να σκοτώνετε πισώπλατα όπως σκοτώνουν οι τρομοκράτες....... μορφωθείτε αντί να πετάτε μολότοφ και να σκοτώνετε αθώους ανθρώπους στην "marfin"......

με μολότοφ δεν κλείνει η “marfin”.............

με μολότοφ πεθαίνουν αθώοι συνάνθρωποι μας..........

όσο περισσότερη βία χρησιμοποιείς τόσο πιο πολύ θα είσαι σκλάβος των συμφερόντων των αφεντικών σου!

ΕΑΝ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΩΜΑ ΣΟΥ, ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΣΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟ!! ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ.......

ΘΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΩΡΑ ΣΟΥ ΠΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΙΜΑ.............

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;

κατάλαβε τώρα και αυτό-->-->-->

Θέλετε να δημιουργήσετε παγκόσμια αλλαγή;

εάν το χρέος της ΜΙΚΡΗΣ ΕΛΛΑΔΙΤΣΑΣ έριξε τον dow jones η ανάληψη των χρημάτων σας από τις τράπεζες θα τον καταποντίσει....

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΕΙ ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΝΤΟΜΙΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΧΤΙΣΕΙ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ

ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΧΤΙΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΝ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΘΝΩΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣΤΕ ΤΟΥΣ

.............................................................

...........................ΤΕΛΟΣ.........................

Το αρχικό βίντεο ΕΔΩ

Freeman on the Land

2010-05-15T23:24:00.001+03:00